I SA/Kr 1493/10

Dnia 22 września 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu L.G. i "I" Sp. z o.o. sp.j. w K. na postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2011 roku w przedmiocie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lipca 2010 roku nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2004r. postanawia: - odrzucić sprzeciw - Postanowieniem z dnia 25 marca 2011r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Krakowie oddalił wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis postanowienia doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi wnioskodawcy – radcy prawnemu, w dniu 18 maja 2011r., co potwierdza załączone do akt sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. W dniu 27 maja 2011 r. (data stempla pocztowego) radca prawny reprezentujący wnioskodawcę wniósł zażalenie na postanowienie referendarza z dnia 25 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy stronie przysługuje prawo do wniesienia sprzeciwu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Sprzeciw złożony po tym terminie, sąd odrzuca, w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej wniesiony w istocie sprzeciw nazwał zażaleniem. Sąd, po analizie treści pisma, z którego jednoznacznie wynika, iż dotyczy postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 marca 2011r. w przedmiocie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, uznał, iż w istocie strona skarżąca złożyła sprzeciw na to postanowienie – z przepisów powołanych wyżej wynika, iż taki środek zaskarżenia przysługuje w niniejszej sytuacji faktycznej. Nadto z samej treści uzasadnienia pisma złożonego przez pełnomocnika wynika, iż nie zgadza się on z rozstrzygnięciem referendarza sądowego. W związku z tym należy stwierdzić, iż na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia referendarza został doręczony pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 18 maja 2011r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłkę odebrał pracownik Kancelarii Prawnej radcy prawnego J.M.. Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął zatem z dniem 25 maja 2011r. (środa). Natomiast profesjonalny pełnomocnik wnioskodawcy, wniósł sprzeciw w dniu 27 maja 2011r., a więc dwa dni po terminie. Nie zmienia powyższego fakt, iż w treści "zażalenia" pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż postanowienie doręczone zostało w dniu 23 maja 2011r. Przeczy temu treść zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Samo zwrotne potwierdzenie odbioru "wróciło" do nadawcy, czyli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 19 maja 2011r., a zatem przed terminem wskazanym przez pełnomocnika, jako data odbioru postanowienia. Tym samym w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 marca 2011 r. należało odrzucić.