I SA/Kr 15/15

Kraków, dnia 5 października 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. działającej przez opiekuna prawnego N. W.-C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca, działając przez pełnomocnika z urzędu, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając, iż egzekucja kwot wynikających w tej sprawie spowoduje znaczne pogorszenie warunków egzystencji skarżącej będącej osobą ubezwłasnowolnioną oraz w podeszłym wieku, bez możliwości podjęcia pracy zarobkowej. Wskazano na wysokie koszty pobytu w domu opieki społecznej, wzrastające wydatki na leki oraz utrzymanie, przedstawiając dokładne ich wyliczenie oraz szczegóły sytuacji majątkowej skarżącej. Podkreślono, iż zajęcie posiadanych przez nią oszczędności spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci braku finansowania bieżących wydatków na utrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie jest zasadny i podlega uwzględnieniu. Skarżąca wskazała na swoją trudną sytuację materialną i osobistą, uprawdopodobniając te okoliczności poprzez dokładne ich opisanie oraz wyliczenie wydatków na utrzymanie. Nadto skarżąca została częściowo zwolniona od kosztów sądowych w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, gdyż do wniosku o prawo pomocy przedłożono szczegółowe dokumenty, odnoszące się do sytuacji majątkowej, z których wynika, iż pobiera ona niewielką rentę w wysokości około 840 zł, którą w 70 % przejmuje dom opieki społecznej. Na pozostałe wydatki pozostaje jedynie 160 zł, które to środki są niewystarczające do pokrycia innych niezbędnych wydatków leczenia, higieny czy odzieży. Z uwagi na to, na ich pokrycie służą zgromadzone i udokumentowane oszczędności. Ich zajęcie i egzekucja spowodowałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ skarżąca pozbawiona zostałaby środków na niezbędne leczenie poważnych schorzeń jakie ją nękają oraz zaspokajania innych koniecznych potrzeb życiowych, w szczególności środków higienicznych, odzieży, innych wydatków na opiekę czy rehabilitację. Oceniając zatem zasadność złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej Sąd stwierdza, iż jest on uzasadniony, ponieważ skarżąca wykazała wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które wpłynęłyby na zdrowie i życie skarżącej. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.