I SA/Kr 1503/05

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za rok 2004 postanawia: oddalić wniosek adwokata W. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Michała Śmiałowskiego postanowieniem z dnia 17 maja 2007r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie , dnia 28.05.2007r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K..wyznaczył do sprawy o sygn. l SA/Kr 1503//05 pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata W.C. wykonującego zawód w ramach kancelarii adwokackiej znajdującej się w K. przy Al.[...]. Przedmiotowa sprawa została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2007r. oddalającym skargę. Dnia [...].06.2007r. adwokat W. C. złożył w tut. Sądzie wniosek o przyznanie wynagrodzenia według norm przepisanych wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Kwestią kluczową dla rozstrzygnięcia jest brak udzielenia pełnomocnictwa przez stronę skarżącą adwokatowi W. C. Zgodnie z art. 244 § 2 Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z przepisu tego wyraźnie wynika, iż stosunek pełnomocnictwa powstaje dopiero z chwilą udzielenia przez stronę skarżącą pełnomocnictwa wyznaczonemu przez właściwy organ samorządu zawodowego adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu. Na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego brak jest odpowiednika art 118 ustawy z dnia 17.11.1964r. kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z dnia 1 grudnia 1964r. nr 43, póz. 296 z p.zm.) który stanowi, iż ustanowienie adwokata lub radcy prawnego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego. W ramach postępowania sądowoadministracyjnego nie znajduje zatem zastosowania instytucja powstania stosunku pełnomocnictwa z mocy prawa, jak ma to miejsce w k.p.c. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego czy rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy nie oznacza , że staje się on automatycznie pełnomocnikiem strony, do której reprezentowania został ustanowiony. Stanie się on pełnomocnikiem strony dopiero z chwilą udzielenia mu przez stronę pełnomocnictwa, (por. glosa H.Knysiak - Molczyk OSP 2006/5 str. 292 i n.) Sąd podziela również pogląd doktryny zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje wyraźnej regulacji wskazującej na możliwość przyjęcia domniemania pełnomocnictwa, udzielenia pełnomocnictwa nie można domniemywać. W przedmiotowej sprawie pełnomocnictwo nie zostało udzielone, co zresztą nie budzi wątpliwości. Przyczyna nieudzielania go jest przy tym, nieistotna. Wobec tego nie można uznać adwokata W. C. za pełnomocnika J. Z. Nie ma on więc legitymacji do występowania z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Poza wymienioną wyżej kwestią braku pełnomocnictwa zwrócić należy uwagę, iż wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie pełnomocnika, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, (por. § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Dz.U. z dnia 3 października 2002 r. nr 163, póz. 1348.) W przedmiotowej sprawie wniosek adwokata nie zawierał takiego oświadczenia. Fakt ten zgodnie z przyjęta linią orzeczniczą skutkuje również oddaleniem wniosku, (por. postanowienie SN z dnia 14.10.1998r. sygn. II CKN 687/98, OSNC 1999/3 póz. 63) Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, póz .1270) orzekł jak w sentencji.