I SA/Kr 1515/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K.-J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od spadku postanawia odrzucić skargę U z s a d n i e n i e Skargą z dnia [...] października 2008 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzja ostateczna Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 września 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie ustalenia podatku od spadku w kwocie 6.335,00 zł. Skarga została sporządzona i podpisana przez pełnomocnika – A.K.-J.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 listopada 2008 r. A. K.-J. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu [...] grudnia 2008 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. A. K.-J. wniosła o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa do 14 dni, ponieważ reprezentowana przez nią osoba przebywa w USA i obieg korespondencji potrwa dłużej niż 7 dni. Następnie w załączeniu do pisma z dnia [...] grudnia 2008 r. będącego odpowiedzią na wezwanie z dnia [...] listopada 2008 r. zostało przesłane pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą dla A. K-J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 34 i art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", strona może działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocnika, którym może być adwokat, radca prawny, a nadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Skarga została sporządzona i wniesiona przez córkę skarżącej A. K.-J.. Jak wynika z art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo jeżeli wnosi ją pełnomocnik. Niezachowanie tego warunku formalnego czyni zasadnym wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. A. K-J. wezwana do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego, stosowny dokument przesłała w dniu 16 grudnia 2008 r. (data nadania na poczcie) tj. po upływie wyznaczonego siedmiodniowego terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Przy czym jak wynika z przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa, A. K.-J. została umocowana do reprezentowania skarżącej od dnia [...] grudnia 2008 r., tymczasem skarga sygnowana jej podpisem nosi datę [...] października 2008 r. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wniosek A. K-J. o przedłużenie terminu do przedłożenia pełnomocnictwa należało uznać za bezskuteczny, albowiem wyznaczony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi jest terminem ustawowym i jako taki nie może być przedłużany ani skracany. Jeżeli z przyczyn od strony niezależnych termin ten nie może być zachowany, służy stronie ewentualnie wniosek o przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, złożony w trybie i na zasadach określonych w art. 87 P.p.s.a. Na marginesie należy dodać, że tut. Sąd wystosował do w/w pismo z dnia 16 grudnia 2008 r. zawierające informację o braku podstawy prawnej do przedłużenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi oraz pouczenie o możliwości wystąpienia w przypadku uchybienia terminu z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca przedmiotowe pismo, pomimo dwukrotnego awizowania nie została podjęta. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.