I SA/Kr 1518/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym z urzędu sprawy o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1518/10 w sprawie ze skargi: A.G. i A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską na stronie 10 w linii 9 i 10 uzasadnienia wyroku w ten sposób, że zamiast wpisanego "Samorządowego Kolegium Odwoławczego" wpisać "Dyrektora Izby Skarbowej". Kwestia sprostowania orzeczeń sądu została uregulowana w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Utrwalony jest już pogląd, iż przepis ten ma zastosowanie również do sprostowania uzasadnienia wyroku. Samo postanowienie o sprostowaniu może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd.1 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że o dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W niniejszej sprawie oczywista omyłka pisarska polegała na błędnym wpisaniu w końcowej części uzasadnienia (str. 10 – linia 9 i 10) błędnej nazwy organu, którego akt podlegał badaniu przez Sąd. W tej części uzasadnienia zostało bowiem wpisane, że organem tym było Samorządowe Kolegium Odwoławcze, gdy tymczasem przebieg postępowania, pozostałe fragmenty uzasadnienia oraz analiza akt sądowych i administracyjnych bezspornie wskazują, iż organem, którego decyzja została zaskarżona do sądu i była objęta przedmiotem niniejszego postępowania, był Dyrektor Izby Skarbowej. Wpisanie wobec powyższego w tym fragmencie uzasadnienia nazwy Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stanowiło oczywistą omyłkę pisarską. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia. Z tego względu orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej wskazanych przepisów.