I SA/Kr 1519/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-10-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych jest uzasadnione ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony skarżącej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione, ponieważ strona skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji implikuje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej poważnej szkody. Ocena całokształtu sytuacji finansowej strony, w tym wysokość należności podatkowych, sposób finansowania działalności kapitałem obcym, zapisy w umowach kredytowych umożliwiające wypowiedzenie umów, zagrożenie zwrotu dotacji unijnych, a także już wszczęta egzekucja z rachunków bankowych, wskazują na realną obawę znacznego spadku obrotów, ograniczenia działalności gospodarczej, utraty pozycji rynkowej, problemów z zatrudnieniem i rozwojem inwestycyjnym, a w konsekwencji groźbę ogłoszenia upadłości.Stan faktyczny
Strona skarżąca, "B" S.A., wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującej w mocy decyzję organu kontroli skarbowej określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 rok. Strona argumentowała, że wykonanie decyzji, wraz z innymi zobowiązaniami, może doprowadzić do utraty płynności finansowej, konieczności poszukiwania zewnętrznych źródeł finansowania, redukcji kosztów, utraty pozycji rynkowej, problemów z zatrudnieniem, wstrzymania działalności inwestycyjnej, a nawet ogłoszenia upadłości. Dodatkowo, wykonanie decyzji może spowodować wypowiedzenie umów kredytowych i konieczność zwrotu dotacji unijnej. Egzekucja z rachunków bankowych została już wszczęta.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2010 roku Nr [...].Pełny tekst orzeczenia
Sygnatura akt I SA/Kr 1519/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "B" S.A. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2010 roku Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 rok p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2010 roku Nr [...]
Pismem z dnia 8 października 2010 roku "B" S.A. z siedzibą w B. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2010 roku Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 kwietnia 2010 roku nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2006 w wysokości 434.740 zł.
W uzasadnieniu strona skarżąca podała, że przeciwko podatniczce, prócz postępowań zakończonych zaskarżoną decyzją, toczyły się postępowania w tym samym przedmiocie, lecz dotyczące podatku od towarów i usług, zakończone w tym momencie decyzjami ostatecznymi. Według wyliczeń strony obecnie wszystkie kwoty wynikające z otrzymanych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej łącznie sięgają ponad 1.200.000,00 zł. Strona nie posiada natomiast własnych środków finansowych na zapłatę wspomnianych zobowiązań.
Wobec czego będzie musiała poszukiwać dodatkowych zewnętrznych źródeł ich sfinansowania a także redukcji kosztów swojej działalności. Szkoda poniesiona przez nią na skutek wykonania zaskarżonych decyzji nie ogranicza się zatem wyłącznie do nominalnej wysokości należności podatkowych określonych w decyzji, ale obejmuje też inne elementy, jak koszty kredytów i pożyczek potrzebnych na uzyskanie płynności finansowej w celu spłaty zobowiązań podatkowych.
Dalej. na szkodę strony skarżącej spowodowaną wykonaniem zaskarżonej decyzji ,składać się będzie także nieuchronna strata na działalności gospodarczej (operacyjnej i inwestycyjnej) spowodowana przez radykalne zmniejszenie zaangażowania finansowego, także zewnętrznego, które ograniczy znacznie, o ile wręcz nie uniemożliwi, dokonywanie niektórych transakcji handlowych w branży metali — głównego profilu działalności Spółki i produkcję metali wtórnych.
Kwota wymiaru w/w zobowiązań podatkowych jest przy tym na tyle wysoka, że w przypadku ich egzekucji realna i bardzo prawdopodobna staje się możliwość utraty bieżącej płynności finansowej strony skarżącej, a nawet konieczność całkowitego zlikwidowania prowadzonej działalności gospodarczej..
Oprócz tego wykonanie przedmiotowych decyzji stanowi podstawę do wypowiedzenia przez Kredyt Bank S.A. i PEKAO S. A. zawartych ze Spółką umów kredytowych na łączną wartość ok. 7 160 000 zł. Każda z umów zawiera klauzulę, która w wypadku realizacji decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej jest podstawą do wypowiedzenia całego kredytu lub maksymalnie 30-dniowej wymagalności jego spłaty przez Bank. Podobna sytuacja może mieć miejsce w przypadku umowy kredytowej z Kredyt Bank S. A. w kwocie 627 000 zł.
Szczególnie dotkliwym skutkiem będzie także konieczność spłaty dotacji w kwocie l 017 310 zł wraz z odsetkami, otrzymanej w ramach programu operacyjnego "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw lata 2004 - 2006." Postanowienia zawartej umowy nakładają na przedsiębiorcę obowiązek utrzymania przez pięć lat trwałych efektów inwestycji w postaci wielkości produkcji i poziomu zatrudnienia. Niedopełnienie tego obowiązku jest podstawą do wypowiedzenia umowy przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości i domagania się zwrotu ww. dotacji. Okres 5 letni upłynie w listopadzie 2012 roku.
Powyższe, łącznie z kwotami zobowiązań podatkowych spowoduje, iż Spółka w krótkim czasie utraci środki finansowe w łącznej wysokości ok. 8 360 000 zł. To zaś może prowadzić do wstrzymania działalności gospodarczej, redukcji zatrudnienia a w konsekwencji likwidacji działalności.
Na podstawie bowiem danych bilansowych Spółki można przyjąć, że wyegzekwowanie określonych w decyzjach należności podatkowych i konieczność przedterminowego spłacenia zaciągniętych kredytów spowoduje zmniejszenie kapitału obrotowego o 37 %. Licząc najbardziej ostrożnie spowodować to musi co najmniej 37 % spadek sprzedaży. Skutkiem utraty płynności finansowej będzie również brak możliwości wykonania wszystkich długoterminowych umów Spółki i zamówień dla jej klientów. Bezpośrednią konsekwencją takiego stanu rzeczy stanie się obowiązek zapłaty kar umownych przewidzianych w kontraktach handlowych. Niezależnie od tego kontrahenci Strony mogą także decydować się na sądowe dochodzenie odszkodowań za niewykonanie umów, aż do pokrycia strat w pełnej wysokości. W rezultacie Spółka utraciłaby swoich dotychczasowych klientów i pozycję rynkową, która to mogłaby okazać się nie do odbudowania.
Nie można także pomijać zagrożenia, jakie wiąże się ze zmniejszeniem zatrudnienia wskutek niestabilnej sytuacji finansowej. Strona zatrudnia obecnie 39 osób w Zakładzie produkcyjnym i kilkanaście osób w Biurze Handlowym (łącznie 57 osób). Wykonanie przedmiotowych decyzji i będące skutkiem tego wykonania dalsze ubytki w kapitale Spółki z pewnością nie pozwolą na utrzymanie dotychczasowego poziomu zatrudnienia. Z szacunkowych wyliczeń wynika, że zatrudnienie będzie musiało ulec znacznej redukcji.
Skutkiem wykonania przedmiotowych decyzji jest także zagrożenie jej działalności inwestycyjnej a w dalszej perspektywie uniemożliwienie rozwoju przedsiębiorstwa Skarżącej. W szczególności brak wystarczających środków własnych uniemożliwi kontynuowanie inwestycji w postaci linii do produkcji mosiądzu, której realizacja mogłaby spowodować wzrost zatrudnienia o około 15 osób i zwiększenie obrotów o dodatkowe 6 000 000,00 zł rocznie.
Przedwczesna egzekucja przedmiotowych zobowiązań wynikających z zaskarżonych decyzji i zrealizowanie się (wysoce prawdopodobne) wszystkich wyżej wymienionych zagrożeń, grozi Spółce całkowitą utratą płynności (konieczność zapłaty 1 200 000 zł z tytułu zobowiązań podatkowych, 7 787 000 zł kredyty, 1017310 zł zwrotu dotacji, co daje łącznie niemal 10 000 000 zł) i koniecznością ogłoszenia upadłości w wyniku czego pracę straci 57 osób a większość urzędów państwowych, banków i kontrahentów skarżącej pozostanie niezaspokojonych.
Spółka poza tym z uwagi na obowiązujące regulacje unijne, dotyczące prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, pozbawiona zostanie w wyniku przedwczesnej egzekucji środków pieniężnych i nie będzie mogła w najbliższym czasie uiścić części wymaganych właśnie prawem unijnym opłat niezbędnych do dalszego jej funkcjonowania na rynku metali nieżelaznych. a tym samym utraci prawo do przeprowadzania tam wielu transakcji.
Na zakończenie Spółka dodała, że egzekucja z jej rachunków bankowych została już wszczęta, co uniemożliwia jej kontynuowanie bieżącej działalności gospodarczej.
Na dowód w/w okoliczności strona skarżąca przedłożyła szereg dokumentów:
umowę o kredyt obrotowy nr [...] z Kredyt Bank Spółka Akcyjna, umowę Nr [...] skupu wierzytelności z dyskontem z regresem, umowę o limit finansowania z Kredyt Bank Spółka Akcyjna, umowę [...] Nr [...] w Banku PEKAO SA, umowę nr [...] kredytu w rachunku bieżącym w Banku PEKAO SA, umowę kredyt zaliczka nr [...] w Banku PEKAO SA, umowę kredyt zaliczka nr [...] w Banku PEKAO SA, bilans na 30 czerwca 2010r., oświadczenie - prognoza sporządzona przez Zarząd "B" S.A., sprawozdanie DG- l za lipiec z dnia 2010-08-06, uchwałę Rady Nadzorczej, zakres rzeczowy i harmonogram realizacji inwestycji, umowę o kredyt inwestycyjny z Kredyt Bank oraz umowę o dofinansowanie projektu nr [...] .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zważyć bowiem należy, iż zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.153.1270 z póź. zm.) – zwanej dalej ppsa - Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym w świetle orzecznictwa to wnioskodawca winien wykazać, iż zachodzi jedna z wyżej wymienionych okoliczności. Nie wystarczą jednak w tym względzie same twierdzenia skarżącego, nie poparte żadnymi dokumentami źródłowymi zwłaszcza, dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide uzasadnienie postanowienia NSA z 30 listopada 2004 roku, GZ 120/2004, LexPolonica nr 402376).
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu zostały spełnione wszystkie wspomniane przesłanki. Mianowicie na podstawie znajdujących się w aktach dokumentów strona skarżąca uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonych decyzji implikuje przede wszystkim niebezpieczeństwo wyrządzenia jej poważnej szkody. Należy bowiem podzielić jej stanowisko, iż ocenie podlegać winien całokształt przedstawionej przez nią sytuacji finansowej. Biorąc natomiast pod uwagę wysokość wszystkich należności podatkowych, które w chwili obecnej są w stosunku do Spółki wymagalne na podstawie ostatecznych decyzji, kwestię sposobu i wielkości finansowania działalności strony skarżącej kapitałem obcym (kredytami oraz pożyczkami), fakt, iż we wszystkich umowach kredytu ma ona zapisy, umożliwiające kredytodawcom wypowiedzenie zawartych umów w sytuacji pogorszenia kondycji finansowej Spółki lub zajęcia jej rachunków bankowych przez organ egzekucyjny, a także zagrożenie zwrotu otrzymanej dotacji ze środków unijnych, w świetle zasad logiki oraz doświadczenia życiowego można uznać, iż istnieje realna obawa, że przedwczesna egzekucja wspomnianych należności podatkowych spowoduje, według oświadczenia Spółki, spadek obrotów o ponad 30%. To zaś w obecnych realiach gospodarczych niewątpliwie grozi wystąpieniem poważnej szkody w działalności gospodarczej strony, gdyż może w efekcie doprowadzić do najmniej w swoich skutkach istotnego ograniczenia tej działalności, a to przełoży się również na kwestie inwestycji, zatrudnienia i pozycji Spółki na rynku.
Zwrócić również należy uwagę, iż w opinii Sądu, interes fiskalny Skarbu Państwa pozostanie także zabezpieczony, albowiem, jak wynika z twierdzeń strony skarżącej, egzekucja omawianych należności została już wszczęta i doszło do zajęcia rachunków bankowych Spółki. Zgodnie zaś z art. 56 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku – O postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 24, poz. 151 ze zm.) postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w chwili wstrzymania wykonania egzekwowanej decyzji. Na podstawie natomiast art. 58 § 1 tej ustawy w przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego pozostają w mocy dokonane czynności egzekucyjne, z tym że w okresie zawieszenia z przyczyn określonych w art. 56 § 1 pkt 1 i 4 mogą być dokonywane, za zgodą organu egzekucyjnego, wypłaty z rachunków bankowych zobowiązanego po przedstawieniu przez niego dokumentów świadczących o konieczności poniesienia danych wydatków. Tak więc organ egzekucyjny będzie miał możliwość kontrolowania działań strony skarżącej i ewentualnej reakcji w sytuacji, gdyby podjęte zostały jakieś czynności, w wyniku których przyszła potencjalna egzekucja należności na rzecz Skarbu Państwa byłaby zagrożona.
Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło