I SA/Kr 1520/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 01.06.2011r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione, postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie ustanowienia adwokata Strona skarżąca w piśmie z dnia 08.03.2012r. (data wpływu 09.03.2012r.) wniosła o: "przyspieszenie przydzielenia nowego pełnomocnika z urzędu do napisania skargi kasacyjnej". Później w piśmie z dnia 09.05.2012r. (data wpływu 14.05.2012r.) wniosła o : " wydanie postanowienia o ustanowienie ponownego prawa pomocy prawnej w celu wyznaczenia przez Okręgową Radę Adwokacką adwokata nadanego z urzędu do napisania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18.01.2012r., do sygn. akt I SA/Kr 1520/11 gdyż przydzielony pełnomocnik nadany z urzędu odmówił napisania i złożenia skargi kasacyjnej ". Kwestia ustanowienia adwokata była już jednak rozpatrywana w niniejszej sprawie. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 28.10.2011r. przyznał M. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata a orzeczenie to uprawomocniło się . Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 09.11.2011r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata B. M. Pełnomocnik reprezentował wnioskodawcę w niniejszej sprawie , sporządzając m.in. "opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 18.02.2012r. wydanego do sygn. akt I SA/Kr 1520/11". Rozpatrując zatem w/w żądania strony skarżącej, należy podkreślić, iż dalsze prowadzenie postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy trzeba uznać za bezprzedmiotowe. Prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zostało już bowiem przyznane postanowieniem, z dnia 28.10.2011r. i nie zostało cofnięte ani też nie wygasło. Obejmuje więc ono i obecny etap postępowania sądowoadministracyjnego. Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy aż do zakończenia postępowania. Przy czym podkreślić wypada , że strona korzysta z tego prawa pomocy na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi w ramach sprawy sądowoadministracyjnej. (por. uchwała NSA z dnia 02.12.2010r. , sygn. akt II GPS 2 /10 ). Nie ma więc znaczenia faza sprawy sądowoadministracyjnej a przede wszystkim skutek w postaci definitywnego jej rozstrzygnięcia. Tak więc ponowne przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie nie jest możliwe. Jest ono bezprzedmiotowe albowiem strona skarżąca w dalszym ciągu może korzystać z przyznanego jej prawa pomocy , w tym i pomocy adwokata. Należy też podkreślić, iż celem instytucji przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika – adwokata jest zapewnienie opieki prawnej osobom ubogim. Opieka ta nie jest jednak uzależniona od woli strony skarżącej, opierać się ma na fachowej wiedzy prawniczej. Charakter i zasadność pomocy prawnej determinowana jest więc obiektywną analizą sytuacji, przeprowadzoną przez profesjonalistę na gruncie danej sprawy. Nie jest natomiast uzależniona od subiektywnych życzeń strony skarżącej związanych z postępowaniem. Pomoc taka byłaby wówczas oparta na nieobiektywnych przesłankach a co za tym idzie nie miałaby cech fachowości i wychodziłaby poza ramy koniecznej pomocy prawnej , którą gwarantować ma Państwo. Podkreślić też trzeba, że zmiana osoby pełnomocnika , zarówno w razie zastrzeżeń do jego pracy, jak i innych okoliczności , dokonywana jest przez właściwą miejscowo okręgową radę adwokacką i nie wymaga wydania przez Sąd nowego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Kwestia wyznaczenia pełnomocnika przez organ samorządu adwokackiego nie podlega natomiast kontroli sądowej. (postanowienie WSA w Poznaniu, z dnia 07.05.2009r. , sygn. akt II SA/Po 50/08 , por. też postanowienie NSA z dnia 20.03.2009 r. , sygn. akt II OZ 273/09 ). Biorąc pod uwagę powyższe , orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161§1 pkt. 3) w zw. z art. 258§1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 ).