I SA/Kr 153/11

Sygn. akt I SA/Kr 153/11 | | Postanowienie Dnia 9 listopada 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Bogusław Wolas(spr.), Protokolant: Sylwia Piwowarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r., wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, w sprawach ze skarg A.M., na decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia 12 listopada 2010r. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],, (sprostowano miesiąc wydania zaskarżonych decyzji), w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2003r. postanawia : oddalić wnioski postanowienia z dnia 9 listopada 2011 r. W skargach na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 listopada 2010 r. (sprostowano miesiąc zaskarżonych decyzji) w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2003 r. pełnomocnik skarżącej zawarł wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji ze względu na ważny interes strony oraz interes publicznych a także fakt, że wykonanie decyzji wyrządzi olbrzymie szkody i skutku niemożliwe do odwrócenia. Wskazano także, że prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonych decyzji jest niezmiernie wysokie. Pełnomocnik zaznaczył, że łączna kwota określonego zaskarżonymi decyzjami zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami przekracza milion złotych. Stanowi to dla skarżącej ogromną kwotę, której uiszczenie jest niemożliwe a egzekucja min. z nieruchomości spowoduje problemy finansowe w prowadzonej działalności gospodarczej z utratą płynności finansowej włącznie, jak również skutki niemożliwe do odwrócenia w razie uchylenia decyzji. Zwrócono także uwagę, że wykonanie nieostatecznych decyzji spowoduje problemy ze współpracującymi bankami i postawienie kredytów w stan wymagalności. Negatywne dla podatnika skutki będą niemożliwe do odwrócenia. Pełnomocnik skarżącej podał, że na uwzględnienie zasługuje również interes publiczny, który w przedmiotowym przypadku stanowić będzie min.: zachowanie trzech miejsc pracy. Podatnik jest solidnym pracodawcą i obowiązek wykonania nieostatecznych decyzji spowoduje prawdopodobnie konieczność likwidacji tych miejsc pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wnioski nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Z brzmienia powołanego przepisu wynika, iż sąd może uwzględnić wniosek, gdy zachodzi co najmniej jedna z wymienionych przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki określone w art. 61§3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających na stwierdzenie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w danej sprawie zasadne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie jest bowiem wystarczające jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte stosownymi materiałami, dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącej (zob. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11, Lex nr 965117). Sąd musi mieć możliwość zweryfikowania wiedzy na temat okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Skarżąca nie przedłożyła natomiast żadnej dokumentacji mogącej stanowić potwierdzenie dla podniesionych przez nią okoliczności, mimo że to strona powinna dowieść wystąpienia przesłanek uzasadniających zgłoszone żądanie. Twierdzenia wnioskodawcy powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej podatnika. Brak takich danych uniemożliwia Sądowi merytoryczne odniesienie się do ogólnie sformułowanych tez zawartych we wniosku. Jednocześnie należy podkreślić, że każda decyzja organu podatkowego, z którą łączy się obowiązek zapłaty zobowiązania podatkowego będzie się wiązała z dolegliwością finansową dla podatnika i samo to nie jest podstawą do wstrzymania jej wykonania w przypadku zaskarżenia. Podsumowując Sąd stwierdza, że uzasadnienie wniosków nie dało możliwości dokonania oceny aktualnej sytuacji majątkowej skarżącej oraz wpływu jaki miałoby ewentualne wykonanie zaskarżonych decyzji na tę sytuację, jak również prowadzoną przez skarżącą działalność. Nie przedstawiła ona żadnych danych, które pozwoliłyby zobrazować jej sytuacji finansową, w szczególności nie przedstawiła przychodów osiąganych z prowadzonej działalności gospodarczej, posiadanych oszczędności, ponoszonych wydatków. W konsekwencji Sąd na podstawie ogólnych danych zawartych we wnioskach, nie może zweryfikować, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadzonej przez nią działalności, co skutkowałoby powstaniem znacznej szkody, bądź spowodowało trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd oddalił wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, działając w oparciu o treść art. 61§3 p.p.s.a.