I SA/Kr 1531/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. W.– P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 lipca 2015r. nr [...] [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2008r. oraz od stycznia do grudnia 2009r. postanawia: dokonać sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2015r., sygn. akt I SA/Kr 1531/15 w ten sposób, że w komparycji wyroku w miejsce nieprawidłowo wpisanego numeru decyzji w brzmieniu: "[...]", wpisać prawidłowy numer decyzji w brzmieniu: "[...] Wyrokiem z dnia 25 listopada 2015r., sygn. akt I SA/Kr 1531/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi AW-P na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 lipca 2015r., nr [...] do [...] , [...] do [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2008r. oraz od stycznia do grudnia 2009r. W przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania z urzędu ww. wyroku, albowiem Sąd błędnie wskazał oznaczenie numeru jednej z decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei dyspozycja § 2 wskazuje, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że prawidłowym numerem decyzji był nr [...] a nie nr [...] do [...] , jak pierwotnie wskazano. Wpisanie zatem w wyroku innych parametrów zaskarżonego aktu, było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania przedmiotowego wyroku. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.