I SA/Kr 1539/02

WyrokWSA w Krakowie2005-12-16

Skład orzekający: Stanisław Grzeszek, Bogusław Wolas, Maria Zawadzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo określił wysokość wpłat z zysku za 1999 r. i wysokość nadpłaty, jeśli podstawa obliczenia tych wpłat (zysk) jest uzależniona od prawidłowego określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych, które nie zostało jeszcze prawomocnie ustalone?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, ponieważ wysokość wpłat z zysku jest uzależniona od prawidłowego określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych. Skoro zobowiązanie to nie zostało jeszcze prawomocnie ustalone, nie można było prawidłowo określić ani zysku, ani wpłat z zysku. Organy podatkowe naruszyły art. 12 ust. 1 ustawy o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych, co miało wpływ na określenie wpłaty z zysku za 1999 r.
Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo wniosło o zwrot nadpłaty z tytułu wpłat z zysku za 1999 r. Organy podatkowe odmówiły stwierdzenia nadpłaty, argumentując, że strata wykazana w skorygowanej deklaracji była niezgodna z zatwierdzonym sprawozdaniem finansowym. Po kolejnych decyzjach i odwołaniach, Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję określającą zobowiązanie we wpłatach z zysku. Spółka złożyła skargę, twierdząc, że organy błędnie określiły wysokość nadpłaty i pozbawiły przedsiębiorstwo należnych odsetek.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek Sędziowie: WSA Bogusław Wolas (spr) WSA Maria Zawadzka Protokolant: Bożena Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa K. S. Spółki z o.o. w T. na decyzję Izby Skarbowej w K. OZ w T. z dnia 24 maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania we wpłatach z zysku za 1999 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 12.760,73 zł (dwanaście tysięcy siedemset sześćdziesiąt złotych 73/100). P. P. K. S. w T. wystąpiło w dniu [...] sierpnia 2001 r. do Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z wnioskiem o zwrot nadpłaty z tytułu wpłat z zysku za 1999 r. w kwocie [...] zł [...] gr. wraz z odsetkami, dołączając do wniosku skorygowaną deklarację WZP-1R. Drugi Urząd Skarbowy w T. decyzją z dnia [...] września 2001 r. odmówił stwierdzenia nadpłaty z tytułu wpłat z zysku za 1999r. w powyższej kwocie, bowiem wykazana przez PPKS w skorygowanej deklaracji strata była niezgodna z wynikiem finansowym wykazanym w zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym. Izba Skarbowa w K. Ośrodek Zamiejscowy w T. po rozpatrzeniu odwołania PPKS z decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. uchyliła w całości decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego w T. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Drugi Urząd Skarbowy w T. ponownie rozpoznając sprawę decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. określił zobowiązanie we wpłatach z zysku za 1999 r. w kwocie [...] zł [...] gr. oraz wysokość nadpłaty we wpłatach z zysku za 1999 r. w kwocie [...] zł. Przedsiębiorstwo K. S. Spółka z o. o. w T. - następca prawny PPKS - wnosząc odwołanie od tej decyzji domagało się uznania za nadpłatę całej wpłaconej z tytułu wpłat zysku za 1999r. kwoty wynoszącej [...] zł [...] gr. Izba Skarbowa w K. Ośrodek Zamiejscowy w T. decyzją z dnia 24 maja 2002 r. utrzymała w mocy decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] lutego 2002 r. Podkreśliła, że wynik finansowy i podatek dochodowy od osób prawnych ustalane są na podstawie odrębnych przepisów. Nie można zatem jednakowo kwalifikować dla celów bilansowych i podatkowych określonych zdarzeń gospodarczych. Wobec powyższego stanowisko Izby Skarbowej zawarte w decyzji z dnia [...] sierpnia 2001 r. określającej podatek dochodowy od osób prawnych za 1999 r. dotyczące zmniejszenia przychodów PPKS o wartość nie otrzymanych w tym roku dotacji nie wpływa na zmianę wyniku finansowego. Powołany art. 3 ust. 1 pkt 20 tej ustawy o rachunkowości definiuje wyłącznie pojęcie "pozostałych kosztów lub przychodów operacyjnych", nie odnosi się natomiast do zasad ich ewidencjonowania. Także zawarta w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o rachunkowości zasada ostrożnej wyceny nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, bowiem wpływ na rachunek bankowy należnych za 1999 r. dotacji do pasażerskich przewozów autobusowych nastąpił, jak wynika z uzasadnienia decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2001 r., do dnia 3 marca 2000 r. czyli przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za 1999r. Powołano się przy tym na zawartą w art. 6 ust. 1 ustawy o rachunkowości, zasadę memoriału. Podkreślono także, iż brak jest formalno - prawnych podstaw do zmiany zatwierdzonego wyniku finansowego. Z treści art. 45b ust. 1 lit. b ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. Nr 18 poz. 80 z późniejszymi zmianami) wynika bowiem, że zatwierdzenie sprawozdania finansowego należy wyłącznie do kompetencji organu założycielskiego. Natomiast obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości zmiany zatwierdzonego sprawozdania finansowego. Z kolei z treści art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. z 1992 r. Nr 6 poz. 27 z późniejszymi zmianami) a także § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 lutego 1996 r. w sprawie określenia terminów i trybu wpłat z zysku oraz wzorów i terminów składania deklaracji przez przedsiębiorstwa państwowe (Dz. U. Nr 21 poz. 99) wynika, że wysokość wpłat z zysku uzależniona jest od wyniku finansowego oraz od wysokości podatku dochodowego od osób prawnych. Wobec powyższego ustalając wysokość wpłat z zysku za 1999r. oraz wysokość nadpłaty z tego tytułu należało uwzględnić wyłącznie zmieniony podatek dochodowy od osób prawnych za 1999r. Na decyzję tę Spółka złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie stwierdzając, że organy podatkowe błędnie określiły wysokość nadpłaty z tytułu wpłat z zysku za 1999 r. Nadto zaskarżona decyzja pozbawiła przedsiębiorstwo należnych odsetek od nadpłaty z tytułu wpłat z zysku za 1999 r. Skoro Izba Skarbowa w decyzji z dnia [...] sierpnia 2001 r. określającej podatek dochodowy od osób prawnych za 1999 r. zmniejszyła o przedmiotowe dotacje wartość przychodów, to o wartość tych dotacji zmianie ulegnie także wynik finansowy za ten rok, w którym zysk brutto wyniósł [...] zł. Po uwzględnieniu tej korekty wystąpi strata w kwocie [...] zł [...] gr., co zdaniem spółki oznacza, że brak jest podstawy do naliczania wpłat z zysku za 1999 r. Wobec powyższego nadpłatą będzie cała wpłacona z tego tytułu kwota tj. [...] zł [...] gr. Zarzucono przy tym, że ustalenia Izby Skarbowej są sprzeczne z art. 3 ust. 1 pkt 20 oraz art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. Nr 121 poz. 591 z późniejszymi zmianami). Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wyjaśniła ponadto, ze utrzymana w mocy decyzja Drugiego Urzędu Skarbowego w T. dotyczyła wyłącznie określenia wysokości wpłat z zysku za 1999 r. oraz nadpłaty z tego tytułu. Natomiast wniosek Spółki o oprocentowanie tej nadpłaty zostanie rozpatrzony odrębną decyzją tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych (Dz. U nr 6 poz. 27 z późniejszymi zmianami) przedsiębiorstwa były zobowiązane do dokonywania wpłat z zysku po opodatkowaniu podatkiem dochodowym na rzecz budżetu państwa. Natomiast art. 14 powyższej ustawy stanowił, że wysokość stopy procentowej do naliczania wpłat z zysku wynosi 15% zysku po opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Tak więc podstawą obliczenia wysokości wpłaty był zysk pomniejszony o podatek dochodowy od osób prawnych. Ponieważ zarówno podatek dochodowy od osób prawnych, jak i wpłaty z zysku były dokonywane w trybie płatności zaliczkowej, podstawę wymiaru stanowił zysk osiągnięty w zadeklarowanym przez przedsiębiorstwo okresie rozliczeniowym (miesiąc, kwartał), ustalony w rachunku narastającym. W związku z tym wysokość wpłat z zysku uzależniona jest od prawidłowego określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych. W przypadku P.P.K.S. w T. zostało to dokonane w decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2003 r., którą uchyliła w całości swoją dotychczasową decyzję z dnia [...] sierpnia 2001 r. oraz poprzedzającą ją Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w K. i określiła zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. w wysokości [...] zł. Decyzja ta została jednak uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 grudnia 2005 r. wydanym w sprawie I SA/Kr 1885/03. W związku z tym skoro zysk będący podstawą obliczenia wpłaty o której mowa w art. 12 powołanej wyżej ustawy, uzależniony jest od wysokości zobowiązania w podatku dochodowym, to do momentu prawomocnego określenia wysokości tego zobowiązania, nie można ustalić czy występuje zysk i w jakiej wysokości. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem jak wskazano wyżej organy podatkowe naruszyły art. 12 ust. 1 ustawy o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych co miało wpływ na określenie wpłaty z zysku za 1999 r. Biorąc pod uwagę, że brak jest obecnie podstaw do stwierdzenia czy występuje zysk, czysto teoretyczna jest ocena zarzutów dotyczących prawidłowości jego wyliczenia. Wydając ponownie decyzje organy podatkowe zastosują po wyższy przepis w sposób prawidłowy. Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Co należy do nich zaliczyć określa natomiast art. 205 wyżej powołanej ustawy. Na tej podstawie zasądzono zwrot kosztów obejmujący wpis, wynagrodzenie pełnomocnika ustalone zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego (Dz. U. nr 163 poz. 1349 z późniejszymi zmianami), oraz opłatę od pełnomocnictwa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło