I SA/Kr 1542/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. na akt lub czynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie tytułu wykonawczego postanawia: odrzucić skargę. W skardze z dnia 22 sierpnia 2011r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej R.W. wskazał, że dotyczy ona tytułu wykonawczego, którego wierzycielem jest Urząd Gminy G. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 września 2011r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez: - oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, - wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone do rąk dorosłego domownika skarżącego – jego żony, w dniu 14 września 2011r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") - skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl zaś przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przenosząc powyższe wskazania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pomimo skierowanego doń wezwania R.W. nie oznaczył jednoznacznie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, ani też nie wskazał numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.