I SA/Kr 1550/03

Sygn. akt I SA/Kr 1550/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 maja 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Michaldo, Sędziowie: WSA Ewa Michna, WSA Maria Zawadzka (spr), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2006r., sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "M."w S., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 8 lipca 2003r Nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003r, , , , - s k a r g ę o d d a l a -, Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 roku Nr [...] Burmistrz Miasta S., działając jako organ pierwszej instancji, ustalił skarżącemu Przedsiębiorstwu Handlowo - Usługowemu "M." z siedziba w S. wymiar podatku od nieruchomości za 2003 rok w kwocie 1734,50 zł. W odwołaniu od decyzji Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "M." z siedziba w S. domagało się uchylenia zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż nie poczuwa się do obowiązku płacenia podatku od nieruchomości, ponieważ nie jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości, a jedynie najemcą, a z umowy najmu nie wynika konieczność opłacania przez najemcę podatku od nieruchomości. Dlatego też, zdaniem skarżącego uznać należy, iż "podatek od nieruchomości zawarty jest w stawce opłacanego czynszu". Decyzją z dnia 8 lipca 2003 roku Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nie posiadające osobowości prawnej będące posiadaczami nieruchomości lub ich części, albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem z Agencją Skarbu Państwa lub innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych nie stanowiących odrębnej własności. Zatem, w myśl powołanego przepisu organ I instancji prawidłowo ustalił, iż obowiązek podatkowy w przedmiotowej sprawie spoczywa na skarżącym, jako na najemcy lokalu. Podniesione przez skarżącego zarzuty, iż umowa najmu lokali nie przewiduje obowiązku płacenia podatku od nieruchomości przez najemcę, nie jest właściwy, bowiem przedmiot i podmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości określa wyłącznie ustawa o podatkach i opłatach lokalnych. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe "M." z siedziba w Sandomierzu domagało się uchylenia zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż art. 3 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie może mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ skarżący nie jest posiadaczem lokalu. Posiadaczem lokalu jest Gmina S., a skarżący jest jedynie najemcą. Nadto z umowy najmu nie wynika obowiązek uiszczenia podatku od nieruchomości przez najemcę. Obowiązek taki ciąży na posiadaczu nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w całości podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza, zdaniem Sądu, prawa materialnego znajdującego zastosowanie do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, a jej wydanie poprzedzone zostało należycie przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym. Na wstępie zauważyć należy, iż sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na przepis art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm./, który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/. Jak słusznie stwierdziły organy zarówno I i II instancji zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązek podatkowy ciąży miedzy innymi na osobach fizycznych i osobach prawnych, które są posiadaczami nieruchomości albo obiektów budowlanych, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem lub innego tytułu prawnego. Wbrew twierdzeniu skarżącego, konsekwencją zawarcia przez niego umowy najmu z Gminą S. jest nie tylko nabycie przez niego statusu najemcy, ale także statusu posiadacza zajmowanej nieruchomości lub jej części. Słusznie w tej kwestii organy podatkowe powołały się na przepis art. 336 Kodeksu cywilnego, który stwierdza, że posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Typowym posiadaczem zależnym nieruchomości jest najemca, a więc w niniejszej sprawie: Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe "M." z siedziba w S., które w dniu [...]grudnia 2002 roku zawarło z właścicielem nieruchomości - Gminą S. umowę najmu lokalu użytkowego, położonego w budynku przy ul. O. Skoro więc, skarżący wynajął przedmiotową nieruchomości, od właściciela - Gminy S. to, zgodnie z powołanymi przepisami, jest on podatnikiem podatku od nieruchomości. Wynika to wprost z ustawy i fakt, iż z umowy najmu nie wynika obowiązek płacenia przez skarżącego podatku od nieruchomości, nie zmienia tego obowiązku, ponieważ podmiot i przedmiot podatku od nieruchomości określa wyłącznie powołana ustawa o podatkach i opłatach lokalnych. Słusznie więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji ustalającą skarżącemu wymiar podatku od nieruchomości za 2003 rok. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego wskazanych w skardze, gdyż organy podatkowe w rozpoznawanych sprawach dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa, a w toku postępowania w sposób prawidłowy zebrały w sprawie materiał dowodowy a także wyczerpująco i wszechstronnie uzasadniły swoje rozstrzygnięcie. Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.