I SA/Kr 1556/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.L. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 13.07.2011r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r. postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, dnia 05.04.2012r. wpłynął wniosek P.L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 13.07.2011r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz nadesłanych uprzednio dokumentów P. L. ur. w 1948r. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną M. L. oraz synami: J. L. i A. L. M. L. otrzymuje rentę w wysokości 542 zł. miesięcznie, brutto. P. L. jest częściowo niezdolny do pracy. Od dnia 30.12.2011r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej i jedynym źródłem jego dochodu jest renta w wysokości 770 zł., miesięcznie. Na mocy ugody zawartej przed Sądem Rejonowym, Wydział III Rodzinny i Nieletnich , dnia 19.07.2011r. płaci alimenty na swoich synów, na rzecz A. L w kwocie 200 zł. a na rzecz J. L. w kwocie 300 zł. Miesięczne koszty wnioskodawcy związane z bieżącymi opłatami i leczeniem wynoszą ok. 500 zł., a wydatki na wyżywienie, ubranie i środki czystości stanowią kwotę ok. 200 zł. P. L. jest właścicielem nieruchomości rolnej składającej się z działki nr [...] położonej w T., objętej kw nr [...] i działki nr [...] położonej w K., objętej kw nr [...] Nieruchomości te stanowią nieużytki i nie przynoszą żadnego dochodu. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012r., poz. 1270 ) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego(§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 w/w ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny , należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 22.03.2005r. , sygn. akt. FZ 794/04 ). Obecna sytuacja P. L. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych bez pogorszenia warunków bytowych. Wraz z żoną uzyskuje on niewysokie dochody, które praktycznie w całości wydawane są na bieżące koszty utrzymania. Ponadto jego stan zdrowia uniemożliwia w chwili obecnej zdobycie dodatkowych środków finansowych. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt. 2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012, poz .1270 ) orzeczono jak w sentencji.