I SA/Kr 1559/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P.L. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2011 r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2004 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W dniu 10 października 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego J.L. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu zainicjowanym skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2004 r. Z uzasadnienia wniosku, pism go uzupełniających na wezwanie referendarza sądowego oraz Sądu oraz załączonych dokumentów wynika, że wnioskodawca posiada orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy. Utrzymuje się z renty w kwocie 500 zł, która jest jego jedynym źródłem utrzymania, bowiem od dnia 30 grudnia 2011 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Obecnie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną M.L. która wg oświadczenia wnioskodawcy również otrzymuje świadczenie rentowe w kwocie 490 zł brutto miesięcznie. Skarżący podał, że ma na utrzymaniu dwójkę dzieci, J. – w wieku 17 lat i A. – w wieku lat 14. Na każdego z synów zobowiązany jest na mocy ugody sądowej zawartej przed Sądem Rejonowym w M. płacić alimenty w kwocie odpowiednio 300 zł i 200 zł. Wnioskodawca oświadczył, że miesięczne koszty związane z obowiązkowymi opłatami oraz leczeniem wynoszą ok. 500 zł, natomiast na wyżywienie, ubranie, środki czystości musi przeznaczyć ok. 200 zł miesięcznie. Jedyny majątek, jaki posiada to nieruchomość rolna o pow. 0,1944 ha, którą jednak stanowią nieużytki nie przynoszące żadnego dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści art. 246 § 1 cytowanej ustawy wynika zatem, że to na podmiocie ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Strona w sposób wyczerpujący i dokładny wykazała, że jej sytuacja majątkowa jest na tyle trudna, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedstawione przez skarżącego okoliczności, a zwłaszcza fakt uzyskiwania niewielkiego dochodu w postaci świadczenia rentowego swojego i żony w kwocie zaledwie ok. 1000 zł miesięcznie brutto, które w całości konsumowane jest na zaspokojenie bieżących, podstawowych potrzeb życiowych, zła sytuacja zdrowotna, znaczne obciążenia alimentacyjne, brak jakichkolwiek oszczędności, czy majątku, który można by spieniężyć, zdaniem Sądu jednoznacznie wskazują, że poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów niniejszego postępowania byłoby niemożliwe. Zwłaszcza, że przed tutejszym Sądem toczy się wiele spraw zainicjowanych przez skarżącego w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych, w których łącznie wysokość wpisu wynosi 9.658 zł, co znacznie przekracza możliwości finansowe skarżącego. W tym stanie rzeczy odmówienie wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w sposób nieuprawniony zablokowałoby jego prawo do sądowej kontroli zaskarżonych decyzji. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak na wstępie.