I SA/Kr 159/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 12 grudnia 2022 r. nr 1201-IEW-3.4263.44.2022.4 w przedmiocie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 17 stycznia 2023 r. M.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 12 grudnia 2022 r. nr 1201-IEW-3.4263.44.2022.4 utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wadowicach z dnia 9 czerwca 2021 r. nr 1225-SEW.4263.51.2021.14 rozkładającą na raty zapłatę zaległości w podatku od towarów i usług za sierpień 2018 r. w wysokości 363,87 zł wraz z odsetkami za zwłokę wynoszącymi 14 zł oraz odmawiającą rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2018 r. w wysokości 3.736,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę wynoszącymi 180,00 zł. Z kolei pismem z dnia 15 marca 2023 r. M.S. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, rozpoznającego niniejszą sprawę, oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa żadnych wątpliwości, ani zastrzeżeń. Nie wystąpiły więc przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi. W związku z powyższym cofnięcie skargi uznać należy za dopuszczalne. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, o czym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a. orzeczono – jak w sentencji.