I SA/Kr 1590/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk Sędziowie: NSA Józef Gach WSA Bogusław Wolas (spr) Protokolant: Dominika Janik po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2004r. przy udziale Prokuratura Prokuratury Okręgowej w Krakowie Ewy Baran na rozprawie sprawy ze skarg R. S. na decyzje Izby Skarbowej w K. z dnia 2 lipca 2001 r. Nr [...] Nr [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 1999 rok, styczeń 2000 r. i luty 2000 r. postanawia 1) odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skarg 2) skargi odrzucić Izba Skarbowa w wydała w dniu 2 lipca 2001 r. trzy decyzje określające R. S. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999 r. , oraz miesiące styczeń i luty 2000 r., a także zaległość podatkową za ten okres, oraz odsetki za zwłokę. Decyzje zostały doręczone w jednej przesyłce pełnomocnikowi doradcy podatkowemu M. K. Została ona odebrana przez dorosłego domownika w dniu 3 lipca 2001 r. Natomiast skargi zostały nadane za pośrednictwem Urzędu Pocztowego na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie w dniu 3 sierpnia 2001 r. Dniem tym był piątek, który nie był poprzedzony dniem ustawowo wolnym od pracy. W związku z tym skargi zostały wniesione 31 -go dnia od daty doręczenia decyzji. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do ich wniesienia skarżący podnosi, że korespondencję odebrała osoba starsza i nie odnotowała daty doręczenia. Ponadto przesyłka została pomieszana ze korespondencją z innych dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu jest nieuzasadniony . Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 poz. 1270 ) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W związku z tym w omawianej sprawie termin do złożenia skargi mógłby zostać przywrócony tylko w razie wykazania, że skarżący nie wniósł go w terminie bez swojej winy. Warunek ten nie został jednak spełniony . W wypadku bowiem, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi strona się posługuje, obciążają ją samą, a zatem nie uwalniają jej one od winy w niezachowaniu terminu. Podobne stanowisko wyrażał wielokrotnie Sąd Najwyższy w orzeczeniach wydawanych między innymi w dniu 10 stycznia 1956 r., w sprawie 4 CO 58/55, (OSN 1956, poz. 106), oraz w dniu 15 marca 2000 r. wydanym w sprawie sygn. akt II CKN 554/00 LEX nr 51986). Orzeczenia te dotyczą co prawda postępowania przed sądami powszechnymi, ale zawarte w kodeksie postępowania cywilnego kryteria przywrócenia terminu są analogiczne do tych którymi posługuje się przytoczony na wstępie przepis. W związku z powyższym powoływanie się na nieprawidłowości w funkcjonowaniu kancelarii doradcy podatkowego, na które wskazał skarżący w swoim wniosku, nie mogą uzasadniać jego uwzględnienia, są to bowiem typowe przykłady zaniedbań za które odpowiedzialność ponosi nie tylko pełnomocnik, ale i jego mocodawca. Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanego przepisu. Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 par 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami ) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.