I SA/Kr 1591/09

Sygn. akt I SA/Kr 1591/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 marca 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Sędziowie: WSA Ewa Michna, WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2011r., sprawy ze skargi J.P., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 17 września 2009r. Nr[...], w przedmiocie płatności do gruntów rolnych na rok 2008r., - s k a r g ę o d d a l a - W dniu 28 marca 2008 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek J.P. o przyznanie na o 2000 r. jednolitej płatności obszarowej (ozn. dalej JPO) oraz płatności do upraw roślin (RE). W/w wniosek dotyczył przyznania płatności do obszaru 14 działek rolnych, położonych na działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...] (pow. tarnowski, gm. S., obr. O.) i nr [...],[...], [...], [...], [...] (pow. tatrzański, gm. P., obr. P.). Wnioskodawca zadeklarował łącznie 2,36ha do płatności JPO i 1,97 ha do płatności RE. Podczas kontroli wniosku stwierdzono, że obszar zadeklarowany do płatności na działce ewid. 1810 oznaczonej literą E był większy od możliwego do zadeklarowania, na podstawie danych zawartych odnośnie poszczególnych dziatek ewidencyjnych w Ewidencji Gruntów i Budynków. W/w stało się wystosowania do wnioskodawcy wezwania do złożenia wyjaśnień., na które strona odpowiedział pismem z dnia 15-12-2008 r. w którym podtrzymała dane z wniosku wnoszą o przeprowadzenie kontroli. Ponadto wykazano na działce ewidencyjnej 1924 oznaczonej lit. F nieprawidłowość typu DR10 co oznacza , że nie ma możliwości , aby działka ta była użytkowana rolniczo na dzień 30 czerwca 2003 r. Postępowanie zainicjowane wnioskiem strony zostało zakończone decyzją Kierownika w/w Powiatowego ARiMR z dnia 10-06-2009 nr [...] r. na mocy której przyznano płatności na rok 2008 na łączną kwotę 857,58 zł. pomniejszając ją o kwotę 162,87 zł. Pomniejszenie było wynikiem oszacowania powierzchni działek rolnych na podstawie danych dostępnych w systemie informatycznym AiMR, oraz wyników kontroli przeprowadzonych w gospodarstwie strony w latach ubiegłych. W odwołaniu strona podniosła m.in., że w/w decyzja jest krzywdząca i nie odzwierciedla faktycznego stanu działek zadeklarowanych do płatności. Wskazano również, że organ rozpatrujący sprawę nie uwzględnił nadzwyczajnych okoliczności, tj. długotrwałej niezdolności do pracy strony. Organy ARiMR zignorowały również powtarzające się wnioski producenta o przeprowadzenie prawidłowej kontroli na miejscu. Decyzją z dnia 17 września 2009 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy powołane wyżej rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Organ II instancji nie stwierdził naruszenia prawa przez właściwego w sprawie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. Ustalenia dokonane przez organ l instancji uznano za prawidłowe i podzielono dokonaną ocenę prawną. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, iż zaskarżona była przede wszystkim wynikiem stwierdzenia, że powierzchnia uprawniona za 2008 r. do jednolitej płatności obszarowej (JPO) na działce rolnej E (położonej na działce ewid. nr 1810), była wyraźnie mniejsza niż powierzchnia, którą zadeklarowano we wniosku Ww. niezgodność ustalono na podstawie pomiarów przeprowadzonych na dostępnych w systemie informatycznym Agencji zdjęciach lotniczych terenu wspomnianej działki. Pomiar został przeprowadzony m.in. w związku z wykrytymi niezgodnościami między obszarem zadeklarowanym do płatności na w/w działce, a zawartymi w EGiB danymi dotyczącymi powierzchni możliwych użytków rolnych na jej obszarze. Zdjęcia lotnicze w/w terenu nie pozwalały na uznanie, że na całym jego obszarze prowadzona jest uprawa roślin zadeklarowanych we wniosku. Wynikało to z wykrycia na zdjęciu części w/w działki terenu o charakterze zalesień lub intensywnych zakrzaczeń. W/w cześć (stanowiąca 0,09 ha) została wykluczona z wniosku strony i potraktowana jako zawyżenie powierzchni uprawnionych do płatności, o jakie starano się w niniejszej sprawie, ponieważ pierwotnie do płatności na w/w działce zadeklarowano 0,24 ha, powierzchnię uprawnioną do obszarowych za 2008 r. oszacowano odnośnie w/w działki na 0,15 ha. Zdaniem organu prawidłowość w/w pomiaru potwierdzają wyniki kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie strony w dniu 22 lipca 2009 r. dotyczącej 2009 r. Strona zadeklarowała w przypadku w/w działki ewid. do płatności obszarowych ponownie 0,24 ha, ale pomiar wykonany w terenie ustalił tę wielkość na 0,13 ha. Według organu II instancji powiązanie wyników w/w kontroli jest uzasadnione zwłaszcza z uwagi na niewielką różnicę między terminami pomiaru w/w działki za pomocą narzędzi dostępnych w systemie informatycznym wykorzystywanym przez ARiMR (co miało miejsce w na początku czerwca 2009 r. i dot. wniosku za 2008 r. ) i datą pomiarów wykonanych w terenie (co dot. wniosku za 2009 r. i miało miejsce w dniu 22-07-2009 r.). Zdaniem organu przesłany przez stronę wypis ewidencji gruntów i budynków dot. działki 1810, nie został uznany za wystarczające potwierdzenie stanowiska strony odnośnie wielkości użytków rolnych na tej działce albowiem dokument nie posiadał żadnych czytelnych pieczęci ani podpisów. Był również datowany na 13-05-2002 r., co jest terminem stanowczo zbyt odległym, aby móc uznać w/w dokument za mogący wpłynąć na stanowisko organów l i II instancji odnośnie w/w obszaru. Ponadto, w sprawie stwierdzono, że do płatności JPO na 2008 r. strona zadeklarowała tereny, które nie mogą być w ogóle deklarowane do płatności do gruntów rolnych. W przedmiotowej sprawie dotyczyło to obszaru działki ewidencyjnej nr [...] (której obszary zadeklarowano w 2008 r. jako dz. rolna F o pow. 0,15 ha). Stan w/w działki stwierdzony podczas kontroli wykonanej w gospodarstwie strony w dniu 14- 09-2007 r. wskazywał, że nie była ona utrzymywana w dobrej kulturze rolnej już na dzień w 30 czerwca 2003 r. Na obszarze w/w działki stwierdzono bowiem wówczas zalesienie i intensywne zakrzaczenie. Zgodnie z art. 143b ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. (Dz.Urz. WE Nr L 270 z 21.10.2003, str. 1 z późn. zm.), działki takie są trwale wykluczane z obszarowych co oznacza, że nie można przyznać do nich płatności JPO, nawet w przypadku doprowadzenia ich do dobrej kultury rolnej. W związku z powyższym całą powierzchnię wymienionej działki i rolnej potraktowano jako zawyżenie powierzchni uprawnionej do w/w płatności na 2008 r. Konsekwencje stwierdzonego w niniejszej sprawie zawyżenia powierzchni uprawnionej do płatności JPO reguluje art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. (Dz.U. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 z późn. zm.). Zgodnie z jego brzmieniem, jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź kontroli na miejscu wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a obszarem faktycznie uprawnionym do płatności przekracza 3%, lecz nie więcej niż 30%, to kwota jaka ma być przyznana w ramach programu dopłat za jeden obszar, jest pomniejszana w roku o dwukrotną wykrytą różnicę. W niniejszej sprawie zawyżenie wyniosło 11,32 % Organ odwoławczy nie zgodził się również zarzutem ,iż nie uwzględniono jako okoliczności nadzwyczajnych długotrwałej niezdolności strony do pracy oraz, że zignorowano wezwania dotyczące wykonania kontroli na miejscu dot. działek na 2008 r. Przypadki siły wyższej lub wyjątkowe okoliczności powinny być zgłaszane przez rolnika lub przez upoważnioną przez niego osobę na piśmie właściwemu organowi, wraz z odpowiednimi dowodami, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać w/w zgłoszenia. Tymczasem orzeczenie lekarskie mogące wskazywać na okoliczności podniesione przez stronę zostało załączone dopiero do wniosku strony o przyznanie płatności obszarowej za 2009 r. Zarówno termin zgłoszenia w/w okoliczności, jak i data wydania orzeczenia (1991 r.) wskazują że żadną miarą nie można uznać zgłoszenia w/w okoliczności za dokonane w terminie wskazanym w w/w przepisach. Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia kontroli na miejscu zostało uznane za nieuzasadnione albowiem zostało zgłoszone już w trakcie rozpatrywania wniosku za 2009 r . ponadto kontrole w gospodarstwie strony wykonano też 10 i 14 sierpnia 2007 r. ( dotyczyły wniosku za 2006 r. ) i 14 września 2007 r. i dotyczyły wniosku obszarowego za 2007 r. , 22 lipca wykonano również kontrolę dotyczącą wniosku za 2009 r. Żadna z w/w kontroli nie została unieważniona a brak bezczynności organów ARiMR, w tym zakresie potwierdziło postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16-04-2009 r. (sygn. akt ł SAB/Kr 7/08). Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy . W szczególności zarzucił naruszenie art. 7 kpa poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i oparcie ustaleń na nieprawidłowo przeprowadzonej kontroli wykonanej w gospodarce Skarżącego w dniu 22 lipca 2009 r. Skarżący podniósł również zarzut nieuwzględnienia nadzwyczajnych okoliczności w postaci ciężkiej choroby. Wyjaśnił , iż zaświadczenia ZUSu (dokumentującego jego inwalidztwo) nie mógł wcześniej dostarczyć, gdyż akta ubezpieczeniowe znajdowały się w Sadzie Okręgowym - Sadzie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. W trakcie postępowanie przed WSA w Krakowie skarga była wielokrotnie uzupełniana przez Skarżącego , który podtrzymywał dotychczasowe zarzuty dodatkowo podnosząc, iż uniemożliwiono mu zapoznanie się z materiałem dowodowym za 2008 r. Ponadto zwrócił uwagę , iż nie otrzymał zdjęć z kontroli wykonanej w jego gospodarstwie w dniu 14.09.2007 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie ogniskuje się wokół problemu ustalenia stanu faktycznego i przeprowadzonych kontroli na miejscu oraz jej wyników utrwalonych przez kontrolujących, nie oddających – zdaniem Skarżącego rzeczywistego stanu zadeklarowanych we wniosku działek. Oznacza to, że Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji ustalenie go niezgodnie ze stanem rzeczywistym. W trakcie kontroli administracyjnej ustalono bowiem , iż Skarżący nieprawidłowo podał wielkość działki oznaczonej lit. [...] - wg Skarżącego zadeklarowana powierzchnia wynosiła 0,24 ha , wg organu 015 ha. Ustalono również , iż działka oznaczona lit. [...] o pow. 015 ha nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. - była zadrzewiona i zakrzaczona. Należy przypomnieć, że w myśl art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 (Dz. U. UE L z dnia 30 kwietnia 2004 r.) z każdej kontroli na miejscu sporządza się raport, który umożliwia wgląd w szczegóły przeprowadzonej kontroli, przy czym zgodnie z art. 48 ust. 1lit. i oraz lit. ii w raporcie ma być w szczególności mowa o wymogach i normach będących przedmiotem kontroli oraz o naturze i zakresie kontroli. W niniejszej sprawie podstawą rozstrzygnięcia były przeprowadzone przez organ pomiary na zdjęciach lotniczych, z których wynikało , iż część zadeklarowanego terenu o pow. 0.09 ha nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej . Natomiast działka [...] w ogóle nie może być deklarowana do płatności gruntowych albowiem na powierzchni tej działki stwierdzono intensywne zalesienie i zakrzaczenie. Prawidłowość pomiaru została potwierdzona wynikami kontroli w terenie, które zostały przeprowadzone w dniu 14 września 2007 r. oraz 22 lipca 2009 r. Kontrole te dotyczyły płatności do gruntów rolnych za lata 2007 i 2009 . Wojewódzki Sąd Administracyjny korzystając z uprawnień jakie daje art. 106 § 3 p.p.s.a. uzupełnił materiały dowodowe ( protokoły i zdjęcia ) kontroli przeprowadzonej w dniu 14 września 2007 r. albowiem pomimo, iż wyniki tej kontroli były jedną z podstaw rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji w aktach administracyjnych sprawy dowodów tych brak. Analiza wyżej wymienionych dowodów wskazuje , iż rozstrzygnięcie organów obu instancji było prawidłowe. Potwierdzają to jednoznacznie zdjęcia lotnicze , protokoły kontroli w terenie oraz zdjęcia wykonane na miejscu przez pracowników dokonujących kontroli. Decyzje organów obu instancji są bezpośrednim odzwierciedleniem zebranej w sprawie dokumentacji. W raporcie z kontroli opisano bowiem w sposób szczegółowy stan faktyczny poszczególnych działek, następnie zaś stwierdzenia te zostały przez organy odniesione do przepisów prawa. Wbrew zapatrywaniu skarżącego treść i forma raportu dokonanej kontroli na miejscu nie pozostawiają wątpliwości co do rzetelności przedsięwziętych czynności, co w konsekwencji pozwala na pozytywną ocenę ustalonego w sprawie stanu faktycznego. W tych okolicznościach nie może być mowy o naruszeniu zasady prawdy materialnej, wynikającej z art. 77 § 1 k.p.a. i swobody oceny dowodów, o której mowa w art. 80 k.p.a., co sugerowała treść sformułowanych przez skarżącego zarzutów. W świetle treści protokołów kontroli na miejscu stan działek nie pozwalał natomiast na uznanie, że na całym ich obszarze prowadzona jest uprawa roślin zadeklarowanych we wniosku. Zdaniem Sądu zasadnym było wykorzystanie materiału dowodowego dotyczącego innych postępowań albowiem jak słusznie zauważył organ drugiej instancji pozwalała na to bezpośrednia łączność czasowa obu kontroli. Kontrole dokonano w 2007 i 2009 r. natomiast analiza zdjęć wskazuje na to , iż pomiędzy tymi latami stan działek nie zmienił się . Ponadto pomiary dokonane za pomocą narzędzi dostępnych w systemie informatycznym wykorzystywanym przez ARiMR miało miejsce w czerwcu 2009 r. natomiast kontrola w terenie dotycząca wniosku za 2009 r. w lipcu tego samego roku Zwrócić również należy uwagę , iż technika pomiaru zastosowana przez organ pierwszej instancji w niniejszej sprawie nie jest tak precyzyjna jak pomiary dokonane w terenie . Stąd też różnica 0,02 ha przy obliczaniu powierzchni uprawnej działki [...] między obliczeniami dokonanymi w zaskarżonej decyzji (0,15ha) a wynikająca z ww. obu kontroli ( 0,13ha). Niemniej jednak różnica ta jest na korzyść skarżącego natomiast sąd administracyjny zgodnie z art. 134 p.p.s.a. nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego a to oznacza , że orzeczenie wydane na skutek rozpoznania środka zaskarżenia nie może być dla skarżącego mniej korzystne, niż orzeczenie zaskarżone (z wyjątkiem stwierdzenia naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności) Skarżący kwestionując natomiast prawidłowość przedsięwziętych czynności jeszcze w toku postępowania administracyjnego jak i przed Sądem koncentrował się na wykazywaniu uchybień formalnych w prowadzonym postępowaniu nie przywołując żadnych okoliczności faktycznych, które mogłyby obalić twierdzenia zawarte w raporcie z kontroli. W istocie bowiem ani w postępowaniu administracyjnym ani też sądowo-administracyjnym Skarżący nie zakwestionował faktu zawyżenia powierzchnia zadeklarowanej do dopłat i nie utrzymywania dobrej kultury rolnej na działce rolnej oznaczonej literą [...], czy też braku użytkowania rolniczego na działce oznaczonej literą [...]. Dodatkowo przeprowadzone już uprzednio kontrole wykazywały zaistnienie analogicznych uchybień w ujawnianych przez skarżącego danych dotyczących przysługujących mu gruntów co zostało potwierdzone prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 21 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1260/08 . Jako że kontrole odbyły się w stosunkowo krótkim okresie czasu, a przeprowadzały je różne osoby, zgodność okoliczności faktycznych ujawnionych w raportach pokontrolnych dodatkowo wpływa na ocenę wiarygodności przygotowanej w sprawie dokumentacji. Z tych tez względów w ocenie sądu niezasadny jest zarzut skarżącego , iż bezpodstawnie odmówiono mu powtórnej kontroli w terenie jeżeli wcześniej przeprowadzone kontrole potwierdzały stanowisko organu . Ponadto z uwagi na upływ czasu przeprowadzenie takiej kontroli byłoby nieracjonalne w sytuacji gdy kontrola dotycząca 2009 r. została przeprowadzona w okresie kontroli wniosku o przyznanie płatności za 2008 r. Odnosząc się do zarzutu Skarżącego, iż stan faktyczny na gruncie opisanym w raporcie z kontroli na miejscu jest niezgodny ze stanem ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków stwierdzić należy, iż okoliczność ta nie może mieć decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji i czynionych w niej zapisów reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.). Prowadzenie ewidencji należy do starosty, jednak aktualizacja danych z urzędu możliwa jest tylko w przypadku zmian wynikających z określonych dokumentów. I tak § 46 ust. 2 rozporządzenia wymienia tu: prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne, opracowania geodezyjne i kartograficzne, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian ewidencji, dokumentację architektoniczno-budowlaną gromadzoną i przechowywaną przez administrację publiczną. W tych warunkach dla celów ustalenia prawa do uzyskania płatności nie można pozbawić organu prawa do dokonywania samodzielnych ustaleń, co do faktycznego sposobu użytkowania i przeznaczenia gruntu, jako zasadniczej przesłanki rozstrzygnięcia w sprawie. Z natury rzeczy bowiem w odniesieniu do nieruchomości rolnych, gdzie utrzymywanie bądź zmiana sposobu gospodarowania ma wymiar czynności faktycznych nieznajdujących niejednokrotnie w świetle prawa odzwierciedlenia w rejestrach urzędowych - klasyfikacja w ewidencji gruntów i budynków nie zawsze będzie odpowiadała istniejącemu stanowi gruntów. Tym samym nie ma podstaw do kwestionowania ustaleń raportu z kontroli stanowiącego dla organów podstawowe narzędzie weryfikacji danych zawartych w kierowanych do nich wnioskach. Również nie można zgodzić się z zarzutem naruszenia przepisów prawa poprzez brak możliwości zapoznania się z aktami sprawy . W dniu 9 czerwca Skarżący był bowiem w siedzibie Biura Powiatowego ARiMR zapoznając się z aktami sprawy czego dowodem jest stosowne oświadczenie znajdujące się na karcie 52 akt administracyjnych. Niezasadny jest również zarzut braku uwzględnienia przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nadzwyczajnych okoliczności w postaci długotrwałej niezdolności do pracy. Art. 40 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej, przewiduje następujące przypadki siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności : a) śmierć rolnika, b) długookresowa niezdolność rolnika do pracy, c) poważna klęska żywiołowa w znacznym stopniu dotykającą grunty rolne gospodarstwa, d) zniszczenie budynków inwentarskich gospodarstwa w drodze wypadku, e) epidemia dotykająca część lub cały żywy inwentarz gospodarstwa. Sposobu dokumentowania przypadków siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności dotyczy art. 72 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003. Wynika z niego tyle, że przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności wraz ze stosownymi dowodami zgodnymi z wymogami właściwego organu podlegają zgłoszeniu temu organowi w terminie dziesięciu dni roboczych od daty ustania tych okoliczności. Skarżący składając wniosek o przyznanie płatności za rok 2008 nie podnosił tej okoliczności pomimo , iż posiadał stosowne zaświadczenie dokumentujące posiadanie drugiej grupy inwalidzkiej . Zarzut taki pojawił się dopiero na etapie postępowania odwoławczego aczkolwiek nie został przez stronę w żaden sposób udokumentowany. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika natomiast , iż stosowne orzeczenie lekarskie mogące wskazywać na okoliczności podniesione przez stronę zostało załączone dopiero we wniosku o przyznanie płatności za 2009 r. Nie można zatem uznać , iż przesłanki z wyżej powołanych przepisów zostały przez Skarżącego wypełnione jeżeli okoliczność nie była zgłoszona we wniosku a w późniejszym okresie nie została właściwie udokumentowana. Okoliczność ta jest bezsporna i zmienia jej fakt że stosowne dokumenty były złożone w Sądzie Okręgowym . Strona bowiem miała możliwości otrzymania odpisu tego dokumentu bądź uwierzytelnionej kserokopii . W konsekwencji dokonanych w sposób prawidłowy ustaleń faktycznych uprawnionym stało się zastosowanie przez organy administracji przewidzianych przez obowiązujące normy prawne sankcji w postaci pomniejszeni płatności za 2008 r. o kwotę 162,87 zł. Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).