I SA/Kr 1591/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 marca 2011 r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. wraz z odsetkami postanawia zwolnić skarżącego S.P. od kosztów sądowych. W dniu 28 października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego S.P. - uzupełniony następnie w dniu 14 lutego 2011 r. - o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku podniesiono, że przed WSA w Krakowie zawisły cztery sprawy ze skarg S.P. o sygn. akt od I SA/Kr 1589-1592/10, od których łącznie należy uiścić wpis w wysokości 2.000 zł, których to kosztów skarżący nie jest w stanie ponieść. Skarżący przebywa za granicą w USA, gdzie pracuje dorywczo, w związku z czym przesyła żonie mieszkającej w Polsce nieregularne przekazy na kwoty od 300 do 400 dolarów amerykańskich. Małżonkowie P. mają na utrzymaniu małoletniego uczącego się syna D., są właścicielami działki o pow. 0,030 ha położonej w B., Gm. L. zabudowanej domem o pow. 115 m kw. w stanie zamkniętym, z wnętrzem do wykończenia. Żona skarżącego pobiera zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 657,10 zł (średnia za 5 miesięcy). Postanowieniem z dnia 4 marca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych uznając, że nie w sprawie nie zachodzą przesłanki uprawniające skarżącego do udzielenia mu prawa pomocy we wskazanym zakresie. Od powyższego postanowienia w ustawowym terminie skarżący działający przez pełnomocnika wniósł sprzeciw, podnosząc iż nie ma żadnych oszczędności, ani lokat bankowych, a stan finansów skarżącego uległ drastycznemu pogorszeniu, gdyż żona utraciła prawo do zasiłku, na dowód czego przedłożono kopię decyzji Prezydenta miasta T. z dnia 11 lutego 2011 r. Dodatkowo, na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącego przedłożył kopię zeznania podatkowego B.P. za 2010 r., przykładowe rachunki za czynsz, telefon, gaz i prąd oraz oświadczenie, z którego wynika, iż skarżący obciążony jest kredytem w Kredyt Banku i płaci miesięczną ratę w wysokości 114,30 zł, za energię elektryczną średnio miesięcznie rodzina płaci kwotę 90,42 zł, zaś za telefon 149,23 zł. Natomiast szacunkowa kwota ponoszonych miesięcznie wydatków na wyżywienie, ubranie, zakup środków czystości i zaspokojenie innych niezbędnych potrzeb rodziny wynosi według oświadczenia ok. 1.000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści art. 246 § 1 cytowanej ustawy wynika zatem, że to na podmiocie ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Strona w sposób wyczerpujący i dokładny wykazała, że jej sytuacja majątkowa jest na tyle trudna, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedstawione przez skarżącego okoliczności, a zwłaszcza fakt uzyskiwania nieregularnego dochodu z tytułu prac dorywczych, który obecnie stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny z uwagi na utratę prawa do zasiłku dla bezrobotnych przez żonę S.P., brak jakichkolwiek oszczędności, czy wartościowych przedmiotów, zadłużenie w banku, konieczność finansowania uczącego się małoletniego syna skarżącego, zdaniem Sądu jednoznacznie wskazują, że poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów niniejszego postępowania byłoby niemożliwe. Zwłaszcza, że uzyskiwany nieregularnie dochód w całości konsumowany jest na bieżące, podstawowe potrzeby życiowe rodziny. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak na wstępie.