I SA/Kr 1597/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. Ż. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez J. Ż. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 28 grudnia 2004 r. o odrzuceniu skargi. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony reprezentującej skarżącego żonie J. Ż. w dniu 31 października 2006r. Jednocześnie w załączonym do tej korespondencji piśmie poinformowano stronę skarżącą o wymogach dotyczących sporządzenia zażalenia oraz o skutkach naruszenia przymusu adwokacko-radcowskiego. W dniu 10 grudnia 2007 J. Ż. działając za swego męża złożyła osobiście w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie zażalenie na wymienione wyżej postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, co wynika z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "p.p.s.a."). Stosownie zaś do treści art. 178 ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Ponadto zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 p.p.s.a.). Skoro odpis postanowienia został J. Ż. skutecznie doręczony w dniu 31 października 2006 r. to ostatnim dniem na wniesienie zażalenia na to orzeczenie był dzień 7 listopada 2006 r., podczas gdy reprezentująca swego męża J. Ż. uczyniła to dopiero w dniu 10 grudnia 2007 r. Strona skarżąca nie dochowała zatem terminu do wniesienia zażalenia, co skutkuje koniecznością jego odrzucenia. W odniesieniu do zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, ustawodawca wprowadził nadto dodatkowe wymagania formalne w postaci obowiązku sporządzenia ich przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo właściwego pouczenia o przysługującym środku odwoławczym zażalenie w niniejszej sprawie zostało sporządzone przez pełnomocnika skarżącego, który nie wykazał swych uprawnień do wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego czy też doradcy podatkowego (por. treść art. 175 § 3 p.p.s.a.), a tym samym została naruszona dyspozycja cytowanego przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.