I SA/Kr 1603/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 sierpnia 2015r., nr [...] w przedmiocie uznania wniesionego zarzutu na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadniony postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia 25 września 2015r. "A." sp. z o.o. w K. (dalej: strona skarżąca) wniosła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej na jego postanowienie z dnia 11 sierpnia 2015r., nr [...] w przedmiocie uznania wniesionego zarzutu .na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadniony. Skarga została podpisana przez członka Zarządu Spółki T. O. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z dnia 22 października 2015r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) w terminie 7 dni (od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu) pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 października 2015r. strona skarżącą została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi przez osobę, która ją podpisała i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, również w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania kierowane do strony skarżącej - dotyczące wpisu sądowego oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej - zostały nadane przesyłką pocztową w dniu 22 października 2015r. Przesyłka wróciła do Sądu w dniu 23 listopada 2015r., dwukrotnie awizowana: w dniu 28 października 2015r. i w dniu 5 listopada 2015r. i zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2015r. została uznana za skutecznie doręczoną i dołączona do akt sprawy. W aktach sprawy znajduje się ponadto potwierdzenie faktu, że opłata nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do dnia 8 grudnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 §1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 §1 p.p.s.a. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 §1 p.p.s.a., sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 §1 i 3 p.p.s.a.). Brak fiskalny skargi miał być zatem usunięty w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie strony skarżącej o wpis od skargi zostało w trybie art. 73 p.p.s.a. uznane za skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 11 listopada 2015r. (data pierwszego awizowania przesyłki 28 października 2015r. + 14 dni). Wykazany brak fiskalny skargi, nie został pomimo tego uzupełniony w terminie, który mijał w dniu 17 listopada 2015r. W tym terminie strona skarżąca była zobowiązana wykonać wezwanie Sądu. Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 §3 p.p.s.a. miał podstawy postanowić jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. W kwestii drugiej podstawy do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie należy wskazać na przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. Przepis ten zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji strony skarżącej. W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (jak w rozpatrywanym przypadku) skarga musi zostać podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie – dokumentem. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność. Umocowane do działania będą osoby - członkowie danego organu, ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Tylko tak umocowane osoby mogą udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania osoby prawnej, w tym do złożenia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz do reprezentowania osoby prawnej w toku tego postępowania. Uchybienie skargi, w zakresie niewykazania umocowania ww. dokumentami do występowania w imieniu i na rzecz osoby prawnej bądź jako osoba prawna, stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z uwagi na wskazane wyżej okoliczności Sąd, wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie dokumentów określających sposób reprezentacji strony skarżącej. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 11 listopada 2015r. (data pierwszego awizowania przesyłki 28 października 2015r. + 14 dni). Strona skarżąca nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi wskazanego w powyższym zobowiązaniu Sądu. W tych warunkach, skoro wezwanie do usunięcia opisanego braku formalnego skargi zostało doręczono Spółce w dniu 11 listopada 2015 r. to siedmiodniowy termin do jego uzupełnienia przez Spółkę upływał w dniu 17 listopada 2015r. Strona skarżąca, pouczona o sposobie i terminie usunięcia braku oraz rygorze wezwania, nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakreślonym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., oraz na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę.