I SA/Kr 1605/08
WyrokWSA w Krakowie2009-04-17
Skład orzekający: WSA Piotr Głowacki, WSA Maria Zawadzka, WSA Agnieszka Jakimowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zwrot podatku VAT może zostać zaliczony na poczet zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i fundusz pracy, czy też wyłącznie na poczet zaległości podatkowych?Ratio decidendi
Zwrot podatku VAT, jako nadpłata podatku, podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych. Należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i fundusz pracy nie są zaległościami podatkowymi, w związku z czym nie można stosować do nich przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących zaliczania nadpłat, chyba że przepisy te wprost dopuszczają takie zastosowanie. W związku z tym, wniosek o zaliczenie zwrotu VAT na poczet należności ZUS jest bezprzedmiotowy.Stan faktyczny
Spółka "M" sp. z o.o. wniosła o zaliczenie zwrotu podatku VAT na poczet zaległości podatkowych oraz składek ZUS. Organ I instancji dokonał zaliczenia zwrotu na zaległości podatkowe i pozostałą kwotę na zajęcie wierzytelności. Po uchyleniach postanowień przez Dyrektora Izby Skarbowej, organ I instancji ponownie wydał postanowienie zaliczające zwrot VAT na zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych i prawnych, a pozostałą kwotę rozliczono zgodnie z zajęciem wierzytelności. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Spółka zaskarżyła postanowienie, zarzucając brak postępowania wyjaśniającego i nieuwzględnienie jej wniosku o zaliczenie nadpłaty w pierwszej kolejności na zaległości wobec ZUS.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 1605/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędzia: WSA Maria Zawadzka (spr.), Asesor: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2009 r., sprawy ze skargi "M" sp. z o.o. w K., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 7 października 2008 r. Nr [...], w przedmiocie zaliczenia zwrotu wynikającego z odpisu deklaracji VAT - 7 na poczet zaległości podatkowych, skargę oddala.
W dniu [...].11.2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienie nr [...] w którym dokonał zaliczenia zwrotu podatku VAT za mc [...]. Zwrot został zarachowany zgodnie z pismami Spółki na zaległości podatkowe oraz na zajęcie wierzytelności nr [...] z dnia [...].11.2007 r. W wyniku wniesionego zażalenia, w/w postanowienie zostało uchylone przez Dyrektora Izby Skarbowej (postanowienie nr [...] z dnia [...].02.2008 r.). W dniu [...].03.2008 r. Naczelnik wydał nowe postanowienie (nr [...]), w którym zaliczył zwrot podatku VAT na zaległości podatkowe Spółki oraz zawiadomieniem nr [...], pozostałą kwotę zaliczył na zajęcie wierzytelności nr [...]. W wyniku wniesionego przez Spółkę zażalenia, w/w postanowienie zostało uchylone przez Dyrektora Izby Skarbowej (postanowienie nr [...] z dnia [...].06.2008 r.) a sprawa po raz kolejny została przekazana do ponownego rozpoznania.
W wyniku kolejnego rozpatrzenia sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 216, 76a § 1 i 76b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.), postanowieniem w dniu [...].07.2008 r. nr [...] zaliczył kwotę zwrotu VAT w wysokości 7.047,00 zł. na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres [...] do [...] oraz zaległości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r., pozostałą natomiast kwotę w wysokości 35.539,00 zł. rozliczono zgodnie z zajęciem wierzytelności nr [...], o czym powiadomiono Spółkę odrębnym zawiadomieniem nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia, organ I instancji wskazał, iż zgodnie z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, zwrot zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże inaczej. Organ wyjaśnił, iż stosownie do powyższego przepisu oraz w świetle złożonych przez Spółkę pism dokonano zaliczenia zwrotu VAT na wskazane zaległości podatkowe.
Na powyższe postanowienie, Spółka w dniu [...].07.2008 r. złożyła zażalenie, w którym stwierdziła, iż zaliczenie nadpłaty zostało dokonane niezgodnie z jej intencją i domagała się zaliczenia nadpłaty na poczet należności przysługujących Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych oraz Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.
Postanowieniem z dnia 07.10.2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając w całości stanowisko organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że spółka "M" sp. z o.o. złożyła deklarację VAT-7 za 03/2007, w której wykazała kwotę VAT do zwrotu w wysokości 4.303,00 zł. W dniu [...].06.2007 r. Spółka złożyła korektę w/w deklaracji VAT-7, w której została wykazana kwota do zwrotu w wysokości 42.586,00 zł. W dniu [...].06.2007 r. Spółka złożyła wniosek, w którym wnosiła o zaliczenie nadwyżki podatku na poczet zaległości Spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres [...] do [...] oraz zaległości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. wynikającej z decyzji nr [...]. W dniu [...].06.2007 r. Spółka złożyła kolejny wniosek, w którym wnosiła o zaliczenia nadwyżki VAT na poczet zobowiązań dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i fundusz pracy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółka domagała się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając im:
brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz brak uwzględnienia zastrzeżeń skarżącego, co do podziału kwoty uzyskanej w wyniku zajęć nadpłaty podatku VAT oraz
brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, co do wymagalności należności wskazanych w zajęciach egzekucyjnych.
W uzasadnieniu skargi Spółka podtrzymała stanowisko zaprezentowane w zażaleniu, kwestionując rozliczenie kwoty nadpłaty podatku VAT zgodnie z zajęciami wierzytelności na rzecz wierzyciela Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych i domagając się zaliczenia nadpłaty w pierwszej kolejności na zaległości Spółki względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zdaniem skarżącej Spółki zasadnym i zgodnym z jego wolą jest w pierwszej kolejności zaliczenie należności dłużnika z nadpłaty podatku na rzecz zobowiązań względem Urzędu Skarbowego oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a wadliwe natomiast jest zaliczenie należności dłużnika na poczet należności w rzecz Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych. Skarżąca Spółka zarzuciła ponadto, iż organ nie wziął pod uwagę okoliczności, iż decyzja, której dotyczy zajęcie wierzytelności (nr [...]) została uchylona przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej w dniu [...].02.2008 r., a zatem orzekanie o zaliczeni tej należności PFRON było bezprzedmiotowe i nieuzasadnione. Zdaniem skarżącego, organy nie przeprowadziły w wystarczającym zakresie postępowania wyjaśniającego, w celu wyjaśnienia zastrzeżeń skarżącego odnośnie sposobu zadysponowania nadwyżką podatku, a tym samym naruszyły nakaz podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, tj. art. 122 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 cytowanej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W przedmiotowej sprawie Spółka pismami z dnia [...].06.2007 r. oraz [...].06.2007 r. złożyła wniosek, w którym wnosiła o zaliczenie nadwyżki podatku VAT na poczet zaległości Spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres [...] do [...], zaległości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. wynikającej z decyzji nr [...] oraz na poczet zobowiązań dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i fundusz pracy.
Zgodnie z art. 76 ust. 1 Ordynacji podatkowej, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Art. 76a ust. 1 zd. 2 stanowi, iż w przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio. Zgodnie natomiast z tym przepisem, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonywaną wpłatę zalicza się na poczet podatku o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, należy podzielić pogląd organu odwoławczego, że Ordynacja podatkowa, wyraźnie stwierdza, iż nadpłaty wraz z oprocentowaniem podlegają zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych, natomiast należności ZUS nie są zaległością podatkową, a zatem wniosek Spółki o zaliczenie zwrotu VAT na poczet należności ZUS należy uznać za bezprzedmiotowy. Sąd podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w wyrokach z 18 stycznia 2008 r. sygn. III SA/Gl 1361/06 oraz z 7 marca 2008 r. sygn. III SA/Gl 976/07, zgodnie z którym, należności ZUS z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne nie są należnościami budżetu państwa, nie można zatem stosować do niech przepisów działu III ustawy Ordynacja podatkowa (z wyjątkiem przepisów dopuszczonych wprost w art. 31 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.2007.11.74 z późn. zm.)).
Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, iż organy podatkowe w sposób wystarczający przeprowadziły postępowanie w celu wyjaśnienia i uwzględnienia zastrzeżeń skarżącego, a zatem zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej należy uznać za niezasadny.
Należy się także zgodzić z organem odwoławczym, iż postanowienie nie rozstrzyga o innym niż podatkowe przeznaczeniu zwrotu podatku. Postanowienie organu I instancji zarachowuje zwrot w wysokości 7.047,00 zł. na poczet zaległości w podatkach dochodowych, nie zarachowuje natomiast zwrotu na poczet zajęcia wierzytelności nr [...] lecz jedynie informuje o przekazaniu kwoty na poczet wskazanego zajęcia. Odnosząc się do zarzutu, iż organ nie wziął pod uwagę okoliczności, iż decyzja, której dotyczy zajęcie wierzytelności (nr [...]) została częściowo uchylona przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej w dniu 5.02.2008 r., Sąd ocenił, iż uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy ponieważ jak już wskazano powyżej postanowienie nie zarachowuje kwoty zwrotu w wysokości 35.539,00 zł. na poczet zajęcia wierzytelności nr [...] lecz jedynie informuje o je przekazaniu na poczet wskazanego zajęcia. Egzekwowanie wierzytelności z tego tytułu może być natomiast kwestionowane jedynie przed organem egzekucyjnym, na podstawie odpowiednich przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się po stronie orzekających organów naruszeń prawa z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), - oddalił skargę w trybie art. 151 powyższej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło