I SA/Kr 1608/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku z tytułu dziedziczenia postanawia : umorzyć postępowanie sądowe. Skarżąca pismem z dnia 28 grudnia 2009 r. cofnęła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 września 2009 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia podatku z tytułu dziedziczenia, z uwagi na pogarszający się stan zdrowia. Wskazała, iż prosi "o nienadawanie dalszego biegu sprawie". Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), określanej dalej skrótem "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Przepis ten ustala więc generalną zasadę o wiążącym sąd oświadczeniu o cofnięciu skargi. Jest to następstwo możliwości rozporządzania przez skarżącego skargą z ograniczeniem, w tym zakresie, ingerencji sądu. Sąd może mianowicie uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne wtedy, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie znalazł żadnych okoliczności powodujących niedopuszczalność cofnięcia skargi, uznał, że została ona skutecznie cofnięta. W związku z tym postępowanie w sprawie umorzono zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który obliguje sąd do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (161 § 2 p.p.s.a.).