I SA/Kr 1609/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.K., o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 29.07.2014r. , nr [...] do [...], [...] do [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2008r., za okres od stycznia do grudnia 2009r. oraz od stycznia do czerwca 2010r. postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych W dniu 23.07.2015r. strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z dnia 21.04.2015r., sygn. akt I SA/Kr 1609/14 wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Kwestia zwolnienia od kosztów sądowych była już jednak rozpatrywana zarówno w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1609/14 jak i w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1610/14. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniami z dnia 27.01.2015r. zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych w obu tych postępowaniach a postanowienia te uprawomocniły się. Następnie na rozprawie dnia 11.03.2015r. Sąd postanowił połączyć w/w sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod wspólną sygnaturą akt I SA/Kr 1609/14. Rozpatrując zatem obecnie złożony wniosek, należy podkreślić, iż dalsze prowadzenie postępowania, w kwestii przyznania prawa pomocy, trzeba uznać za bezprzedmiotowe. Prawo pomocy zostało już bowiem przyznane postanowieniami, z dnia 27.01.2015r. i nie zostało cofnięte, ani też nie wygasło. Przyznane prawo pomocy obejmuje więc i obecny etap postępowania sądowoadministracyjnego. Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy aż do zakończenia postępowania. Przy czym podkreślić wypada , że strona korzysta z tego prawa pomocy na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi, w ramach sprawy sądowoadministracyjnej. Nie ma znaczenia faza sprawy sądowoadministracyjnej a przede wszystkim skutek w postaci definitywnego jej rozstrzygnięcia. Tak więc ponowne przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie nie jest możliwe. Jest ono zbędne albowiem strona skarżąca korzysta z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258§1 i §2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm.).