I SA/Kr 1610/10

PostanowienieWSA w Krakowie2010-12-06

Skład orzekający: Ewa Michna, Bogusław Wolas, Urszula Zięba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może zawiesić postępowanie w sprawie podatku od nieruchomości z uwagi na oczekiwanie na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego dotyczące konstytucyjności przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdy wynik sprawy zależy od rozstrzygnięcia innego postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie zawieszenie było zasadne ze względu na toczące się przed TK postępowania dotyczące konstytucyjności przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, które mają istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Stan faktyczny
Spółka "G" złożyła wnioski o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2004-2008, kwestionując klasyfikację niektórych obiektów jako budowle zamiast budynki. Organy podatkowe uznały, że sporne obiekty powinny być opodatkowane jako budowle. Spółka zaskarżyła decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Rozstrzygnięcie
Zawiesił postępowania sądowe dotyczące skarg Spółki na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2004-2008.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Kr 1610/10 | | POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędzia: WSA Urszula Zięba, Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2010 r., sprawy ze skarg "G " Sp. z o.o. w T., na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 8 lipca 2010 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004r., 2005r., 2006r., 2007r., 2008r. postanawia: - zawiesić postępowania sądowe - Wnioskami z dnia 19 grudnia 2008 roku "G" Sp. z o.o. z siedzibą w T. – zwana dalej Spółką – złożyła wnioski o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2004-2008, dołączając do nich korekty deklaracji za powyższy okres. W uzasadnieniu Spółka podała, że w latach 2004-2008 w sposób nieprawidłowy deklarowała podatek od nieruchomości, m.in. opodatkowując szczegółowo wymienione we wnioskach budowle jako budynki i odwrotnie, a także niektóre obiekty znajdujące się wewnątrz budynku, które w rzeczywistości, jej zdaniem, nierozerwalnie związane były z konstrukcjami budynków i jako stanowiące ich część, nie powinny były być osobno opodatkowane. W wyniku przeprowadzonego postępowania przez organy podatkowe przedmiotem sporu stała się ocena stanu faktycznego, a także m.in. wykładnia przepisów - art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku – o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9 poz. 31 ze zm.) polegająca, zdaniem Spółki, na nieprawidłowym przyjęciu przez organy, że obiekt spełniający definicję budynku z ustawy podatkowej (ustawa o podatkach i opłatach lokalnych) jest jednocześnie budowlą zdefiniowaną w tejże ustawie. W konsekwencji, zdaniem Spółki, takie obiekty jak Główna Stacja Zasilania i Stacja Redukcyjna powinny były zostać opodatkowane jak budynki (wypełniały bowiem wszystkie desygnaty definicji zawartej w ustawie podatkowej), a nie jak budowle. Natomiast zdaniem organów, tego typu obiekty (w odpowiedzi na skargi opisywane jako stacja redukcyjna gazu i stacja redukcyjno-pomiarowa gazu), stosując wykładnię funkcjonalną, należało traktować jako element sieci zasilania (gazowej itp.) i opodatkować podatkiem od nieruchomości jako budowle. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółka, domagając się uchylenia zaskarżonych decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzających je decyzji, podniosła dotychczasowe zarzuty i argumentację. Podobnie, w odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosząc o oddalenie skarg, argumentowało jak dotychczas. Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2010r. Sąd połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia wszystkie sprawy ze skarg (od sygn. I SA/Kr 1610/10 do sygn. I SA/Kr 1614/10) dotyczące lat 2004-2008 i postanowił je prowadzić pod sygn. I SA/Kr 1610/10. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Postępowanie sądowe należało zawiesić z uwagi na uzależnienie wyniku postępowania w rozpatrywanej sprawie od rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zadanego postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009r. I SA/Gl 110/09. W powołanym postanowieniu WSA w Gliwicach przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu wątpliwości co do zgodności z art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust.1 pkt 3 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wprawdzie zadane pytanie dotyczyło problemów z wykładnią ww. przepisów w związku z wyrobiskami górniczymi, niemniej jednak problem z wykładnią przepisów był identyczny. W piśmiennictwie (W. Morawski "Gdzie jest definicja budowli w podatku od nieruchomości", Przegląd Podatkowy Nr 7/2010) podkreśla się, że trudności z prawidłową wykładnią spornych przepisów w istocie dotyczą szeregu różnych obiektów budowlanych, co w efekcie doprowadziło do "branżowości" linii orzeczniczej w zależności od rodzaju obiektu. W rezultacie część sądów administracyjnych zawiesza postępowania sądowe w sprawach nie dotyczących bezpośrednio podziemnych wyrobisk górniczych ponieważ traktuje to pytanie jako ogólne pytanie o legalność wyżej powołanych przepisów (tamże str. 26). Na marginesie sprawy należy też zauważyć, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa skargi konstytucyjnej Polskich Sieci Energetycznych S.A. (sygn. akt SK 21/07) również w przedmiocie m.in. o zbadanie zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust, 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1, art. 78 Konstytucji RP. Zgodnie z art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpatrywanej sprawie toczą się przed Trybunałem Konstytucyjnym dwie sprawy (P 33/09 i SK 21/07), których przedmiotem jest badanie spornych w niniejszej sprawie przepisów z wzorcem konstytucyjnym. W ocenie Sądu, wątpliwości natury konstytucyjnej istotnie wpływają na wynik rozstrzyganej sprawy – stąd zasadnym było zawieszenie postępowania sądowego w oparciu o ww. art.125 §1 pkt 1 cyt. ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło