I SA/Kr 1616/14

PostanowienieWSA w Krakowie2015-01-16

Skład orzekający: Michał Śmiałowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym ze względu na trudną sytuację materialną uniemożliwiającą poniesienie tych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zwolnienie od kosztów sądowych może zostać przyznane stronie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie, zważywszy na trudną sytuację materialną strony, jej zadłużenie oraz brak wolnych środków finansowych, sąd przyznał zwolnienie od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
M.K. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok, kwestionując decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Wnioskodawczyni prowadzi kancelarię radcy prawnego, osiąga dochody na poziomie około 1000 zł miesięcznie, posiada liczne zobowiązania finansowe i zajęcia egzekucyjne na rachunkach bankowych. Jest właścicielką udziałów w nieruchomościach obciążonych hipotekami i postępowaniami egzekucyjnymi. Z powodu trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K., o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30.07.2014r. , nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30.07.2014r. , nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów M.K.ur. w 1977r. mieszka w mieszkaniu należącym do jej matki - emerytowanej nauczycielki. Wnioskodawczyni prowadzi Kancelarię Radcy Prawnego i z tego tytułu otrzymuje dochód w wysokości ok. 1000 zł., miesięcznie. Zeznanie podatkowe PIT – 36 L wskazuje, że w 2013r. uzyskała ona dochód w wysokości 38 099,32 zł., przy przychodzie na poziomie 44 266 zł. Zeznanie podatkowe PIT – 37 wskazuje z kolei, że w roku tym osiągnęła również dochód w wysokości 3 356,25 zł. Jej miesięczne wydatki obejmują: koszty wyżywienia – 650 zł., koszty leków – 80 zł., koszty wizyt lekarskich i badań – 100 zł., koszty odzieży -100 zł., koszty środków higieny osobistej - 100 zł., koszty przejazdów – 70 zł., Strona skarżąca nie posiada samochodu ani przedmiotów wartościowych. Na koncie prowadzonym przez mBank S.A. ma zgromadzoną sumę 7 212,78 zł. Kwotą tą nie może jednak dysponować z powodu zajęć egzekucyjnych na następujące sumy : 187 101,53 zł., 719 741,84 zł., 29 169,82 zł., 193 741,46 zł., 126 597,51 zł., 25 745,38 zł., 1 078 392,32 zł., 418,68 zł., 462,74 zł., 33 745,64 zł.. Wnioskodawczyni podnosi , iż na skutek nieuczciwości jej wspólnika , w stosunku do którego toczy się postępowanie karne , popadła w niewyobrażalne długi. W 2013r. była dwukrotnie hospitalizowana a obecnie leczy się kardiologicznie. Jej zobowiązania w stosunku do wierzycieli , w tym banków, obejmują następujące kwoty : 128,985,11 zł., 2 089 271,26 zł., 107 837, 58 zł., 508 592,42 zł., 13 544,06 zł., 25 574 zł. Strona skarżąca jest właścicielką: udziału w wysokości 656/20 000 części w nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w K., udziału w wysokości 126/ 20 000 części w nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy dla w K., udziału w wysokości ½ części w nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w K., udziału w wysokości ½ części w nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w K, udziału w wysokości 163/ 20 000 części w nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w K. W stosunku do w/w udziałów prowadzone są postępowania egzekucyjne, bądź obciążone są one wysokimi hipotekami. Zdaniem orzekającego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Umożliwia ona dostęp do sądu podmiotom, które nie są w stanie samodzielnie pokryć kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowego. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma też charakter wyjątkowy. Stosowane jest wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej. Stanowi odstępstwo zarówno od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.) zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie jak i od konstytucyjnego obowiązku ponoszenia danin publicznych wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Instytucja ta stanowi jednocześnie formę dofinansowania strony skarżącej z budżetu państwa, przez co stosowanie jej powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, w zakresie całkowitym przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246§1 pkt 1 i 2 w/w ustawy). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 w/w ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny , należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 22.03.2005r. , sygn. akt. FZ 794/04 , postanowienie NSA z dnia 07.03.2012r., sygn. akt I FZ 29/12 ). Sytuacja M. K. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych, które w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 1615-16/14 wynoszą obecnie 7 418,80 zł. (5 418,80 zł. + 2000 zł. = 7 418,80 zł.). Uzyskiwany niewysoki dochód przeznacza ona bowiem na bieżące utrzymanie. Nie posiada też wolnych środków finansowych ani przedmiotów wartościowych. Status prawny jej udziałów w w/w nieruchomościach nie pozwala natomiast na wygospodarowanie gotówki. W związku z powyższym oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych nie pozwala na zainicjowanie procesu kontroli legalności zaskarżonego aktu, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej. Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt. 2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło