I SA/Kr 1626/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na uchwałę Rady Miejskiej w Krynicy-Zdroju z dnia 9 grudnia 2009 r., nr XLIV/314/09 w przedmiocie opłaty uzdrowiskowej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 17 sierpnia 2011 r. T.K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na uchwałę Rady Miejskiej w Krynicy-Zdroju z dnia 9 grudnia 2009 r. nr XLIV/314/09 w sprawie opłaty uzdrowiskowej. Zarządzeniem z dnia 27 września 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 4 października 2011 r.(dowód doręczenia w aktach sprawy). W dniu 14 października 2011 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania. Skarżący podniósł, że ponoszenie przez niego opłaty za skargę jest bezprzedmiotowe, gdyż zaskarżona uchwała została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W piśmie podniesiono także inne spostrzeżenia, stanowiące zarzuty względem zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Krynicy-Zdroju. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 199 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie ( art. 230 p.p.s.a.). Ponieważ skarga ta nie została opłacona, wezwano skarżącego w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu od skargi. Skarga jest pismem inicjującym postępowanie sądowoadministracyjne i jako taka podlega pewnym kryteriom formalnym (odpowiednia forma i treść) jak i fiskalnym (uiszczenie wpisu od skargi, chyba, że ustawa stanowi inaczej). Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, że ustawa procesowa nie uzależnia konieczności uiszczenia wpisu od stopnia naruszenia prawa, zarzucanego przez skarżącego kwestionowanej uchwale. Jeżeli więc ustawa nie zwalnia skarżącego od obowiązku uiszczenia wpisu lub jeżeli skarżącemu nie przyznano prawa pomocy w odpowiednim zakresie, jest zobowiązany uiścić wpis. Z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie, wymagany wpis nie został uiszczony, Sąd na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.