I SA/Kr 1639/09

Dnia 15 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 września 2009 roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok od dochodów z nieujawnionych źródeł lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wezwaniem z dnia 21 września 2010 roku (po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy poprzez oddalenie wniosku o częściowe zwolnienie z kosztów sądowych) Ł. C.(zwany dalej "skarżącym") został wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego zarządzenia tytułem wpisu kwoty 2000 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skierowane do skarżącego na adres wskazany w skardze. Z adnotacji listonosza umieszczonej na potwierdzeniu zwrotnym odbioru korespondencji oraz na kopercie zawierającej przedmiotowe wezwanie wynika, że w dniu 28 września 2010r. adresata nie zastano. Pismo zostało więc dwukrotnie awizowane ( o czym również świadczą adnotacje poczty na przesyłce) tj. w dniach: 28 września 2010r. oraz 6 października 2010r. Pismo jako nieodebrane zostało zwrócone nadawcy – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie dnia 14 października 2010r. Do dzisiaj wskazana suma nie została jednak zapłacona. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 z późn. zm.) – zwanej dalej "ppsa" - skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu przez sąd, co może w świetle art. 58 § 3 ustawy nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Sąd uznał, że wezwanie zostało prawidłowo doręczone. Zgodnie bowiem z art.73 §1 ppsa w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi przez pocztę pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie natomiast z powołanym § 2 zawiadomienie (awizo) o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Kolejny § 3 stanowi, że w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie więc z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W oparciu więc o powyższe 14 - dniowy termin od dnia 28 września 2010r. (data pierwszego awiza) upływał 12 października 2010r., co powodowało, że liczony od tego dnia (jako dnia doręczenia wezwania) termin 7-dniowy upływał 19 października 2010r. Skarżący przy tym nie wpłacił ani w powyższym terminie, ani później, żądanej opłaty Wobec powyższego, skoro skarżący pomimo wezwania nie uiścił stosownej kwoty tytułem wpisu na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.