I SA/Kr 1642/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.O. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1642/13 w sprawie ze skargi R.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2006 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1642/13, poprzez wpisanie w czternastym wersie karty nr 4 - "za 2006 r." w miejsce "za 2005 r." Zgodnie z art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a., sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości podgląd, że prostować można również uzasadnienie wyroku. Wskazane w cytowanym przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie NSA z 23 października 2013 r., II OSK 990/12; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W niniejszej sprawie skarżący domagał się sprostowania pomyłki we fragmencie uzasadnienia dotyczącym określenia roku podatkowego postępowania podatkowego, które miało zostać umorzone na skutek wydania ww. wyroku - czyli roku 2006, podczas gdy Sąd napisał w tej części uzasadnienia - roku 2005. Powyższa okoliczność nie budzi żadnych wątpliwość i znajduje uzasadnienie w całości akt sprawy, w tym ww. wyroku z dnia 22 października 2013 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. | | |