I SA/Kr 1646/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Gach po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.J., B.J., J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2008 r., nr [...] w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2008 postanawia : - skargę odrzucić - Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2008 r. wezwano skarżących C.J., J. J. i B. J. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 12 stycznia 2009 r. Skarżący w tym samym dniu skierowali do tut. Sądu pismo, w którym wskazali, iż naruszenie prawa i interesu prawnego jest odpowiednie oraz odpowiednia jest również wartość przedmiotu zaskarżenia. Wnieśli oni również o nieuwzględnienie i odrzucenie w całości stanowiska SKO zawartego w odpowiedzi na skargę, bowiem jest ono niezgodne z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym oraz narusza rażąco podstawowe Prawa Człowieka. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 215§1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada więc na stronę, wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Od tych pism pobierany jest bowiem wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Również brak określenia w skardze naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57§1 pkt 3 p.p.s.a.) stanowi brak formalny podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie powyższych braków obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 16 stycznia 2009 r. Skoro więc w zakreślonym terminie braki te nie zostały uzupełnione, gdyż za takie nie może być uznane pismo skarżących, w którym wskazują oni, iż naruszenie prawa i interesu prawnego, jak i wartość przedmiotu zaskarżenia jest odpowiednia, należało na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę