I SA/Kr 1652/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 09.08.2010r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za sierpień, październik, listopad, grudzień 2003r. postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla Z.W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 09.08.2010r., w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 09.08.2010r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za sierpień, październik, listopad, grudzień 2003r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz akt sprawy Z. W. ur. w 1949r. pozostaje w separacji i rozdzielności majątkowej z mężem W.W. Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem G.W. ur. w 1988r., który nie pracuje i uczy się. Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę w wysokości 787,21 zł. miesięcznie , netto a mąż płaci jej alimenty na syna w wysokości 470 zł. Z.W. jest współwłaścicielką wraz z mężem w ½ części; mieszkania i zakładu cukierniczo – piekarniczego. Nieruchomości te zajęte są przez komornika w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Strona skarżąca nie posiada oszczędności oraz przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Jest zadłużona wobec Skarbu Państwa na łączną sumę 63 148,51 zł. (stan na dzień 29.04.2010r.) a wobec ZUS na kwoty: 63 859,31 zł. , 13 139,73 zł. i 3 638,94 zł. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz. 1270 z p. zm. ) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego(§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Obecna sytuacja Z.W. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika bez pogorszenia warunków bytowych. Trzeba bowiem podkreślić , iż zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych. W trzech sprawach toczących się w tut. Sądzie ze skarg Z.W. o sygn. akt I SA/Kr 1650 - 52/10 łączna suma wpisów od skarg wynosi 1500 zł. co stanowi sumę przekraczająca jej możliwości płatnicze. Stąd też konieczność uiszczenia zarówno tej kwoty jak i tym bardziej kosztów wynagrodzenia adwokata wraz z tą sumą zagroziłaby realizacji podstawowych potrzeb życiowych Z.W. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§2, art. 246§1 pkt. 1) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.