I SA/Kr 1661/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 5 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 5 listopada 2021 r. W. , reprezentowana przez adwokata A. , wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 5 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Z kolei pismem z dnia 28 stycznia 2022 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, oświadczenie pełnomocnika skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa żadnych wątpliwości, ani zastrzeżeń. Nie wystąpiły więc przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi. W związku z powyższym cofnięcie skargi uznać należy za dopuszczalne. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, o czym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a. orzeczono – jak w sentencji.