I SA/Kr 1663/06

WyrokWSA w Krakowie2007-09-26

Skład orzekający: Maria Zawadzka, Beata Cieloch, Bogusław Wolas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy jest związany danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu wysokości zobowiązania podatkowego, nawet jeśli podatnik kwestionuje te dane?
Ratio decidendi
Organ podatkowy jest związany danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu wysokości zobowiązania podatkowego. W przypadku, gdy podatnik uważa, że dane te nie odzwierciedlają stanu rzeczywistego, powinien wszcząć odrębne postępowanie w celu zmiany wpisu w ewidencji przed właściwym organem samorządu terytorialnego. Dopiero po dokonaniu takiej zmiany możliwe jest uwzględnienie jej w decyzji podatkowej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za rok 2006. Organ I instancji wydał nakaz płatniczy, a następnie, po wznowieniu postępowania, decyzję uchylającą poprzedni nakaz i ustalającą nowe zobowiązanie. Podstawą opodatkowania były dane z ewidencji gruntów i budynków oraz złożone przez skarżącego wykazy nieruchomości. Skarżący kwestionował dane dotyczące powierzchni gruntów, twierdząc, że są one niezgodne z rzeczywistością i nie odzwierciedlają faktycznie posiadanej przez niego powierzchni. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Kr 1663/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Beata Cieloch (spr), WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2007r, sprawy ze skargi J. W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2006, - skargę oddala - Nakazem płatniczym z dnia [...].02.2006 r. znak: [...] Burmistrz Miasta ustalił władającemu nieruchomościami (po zmarłej A. S.) J. W. wysokość zobowiązania podatkowego za rok 2006 w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości. Przedmioty opodatkowania organ I instancji ustalił w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów oraz złożone przez władającego wykazy nieruchomości. Nakaz płatniczy zobowiązany otrzymał w dniu [...].03.2006 r. Od nakazu płatniczego nie złożono odwołania. W dniu [...].03.2006 r. zobowiązany złożył skorygowane wykazy nieruchomości położonych w G. przy ul. [...] za rok 2006, w których dodatkowo wykazał, że jest posiadaczem budynku gospodarczego o powierzchni 85 m², którego nie wykazał w uprzednio złożonym wykazie nieruchomości. W dniu [...].08.2005 r. do organu podatkowego I instancji wpłynęło zawiadomienie Starostwa Powiatowego o zmianie w rejestrze gruntów będących własnością zmarłej A. S., a którymi włada J. W. W wyniku przeprowadzonej aktualizacji przedmiotowy grunt (jednostka rejestrowa [...]) o powierzchni 313 m 2 sklasyfikowany dotychczas jako rolny - sklasyfikowano jako tereny mieszkalne z symbolem "B". W związku z tym, że władający nie uaktualnił tego faktu w złożonej deklaracji zgodnie z treścią art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych organ I instancji wydał postanowienie z dnia [...].03.2006 r. w przedmiocie wznowienia postępowania. W wyniku wznowienia postępowania Burmistrz Miasta wydał decyzję z dnia [...].04.2006 r., nr [...], którą to uchylił uprzednio wydany nakaz płatniczy i na nowo ustalił skarżącemu kwotę łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2006. Podstawa opodatkowania budynków została ustalona na podstawie złożonej w dniu [...].03.2006 r. deklaracji, natomiast podstawę opodatkowania gruntów (powierzchnie i klasy) ustalono na podstawie aktualnych danych z ewidencji gruntów i budynków prowadzonych przez Starostwo Powiatowe. Wynika z niej, że J. i A. S., ost. zam. G., ul. [...], są właścicielami łącznie gruntu w pow. 1,3593 ha (tzn. działki nr [...] i [...]). Z posiadanych wypisów z rejestru gruntów wynika, że działka nr [...] ma powierzchnię 0,2113 ha fizycznych natomiast działka nr [...] ma powierzchnię 1,1480 ha fizycznych. Organ I instancji podkreślił, że kwestie dokładnego położenia przedmiotowych działek w terenie, problem dojazdu do nieruchomości czy granic działek, nie mogą być przez niego określone , ponieważ nie dysponuje on takimi danymi. W sytuacji gdy podstawą ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego jest ewidencja gruntów, to organ podatkowy jest związany ujawnionymi w niej danymi i nie jest uprawniony do dokonywania w niej własnych zmian i ustaleń. W przypadku więc gdy podatnik uważa, że dane zawarte w ewidencji gruntów nie odzwierciedlają stanu rzeczywistego, to aby powyższe dane mogły być uwzględnione przez organ podatkowy przy wymiarze podatku, to podatnik powinien wszcząć odrębne postępowanie w sprawie doprowadzenia do zmiany w zapisie ewidencji przed właściwym organem samorządu terytorialnego, które następnie zostaną uwzględnione w decyzji podatkowej. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, w którym podniósł, że nie zgadza się z treścią zmiany wynikającą z zawiadomienia Starostwa Powiatowego. Decyzją z dnia 18.09.2006 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie kwestionuje, że jest w posiadaniu nieruchomości tj. gruntów i budynków, których właścicielami pozostawali nieżyjący J. i A. S. Odwołujący się nie kwestionuje również powierzchni budynków stanowiących podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości, którą wykazał w stosownych informacjach sporządzonych do organu podatkowego. W przedmiotowej sprawie powierzchnię gruntu dla celu podatku rolnego i od nieruchomości organ podatkowy prawidłowo ustalił na podstawie posiadanej i aktualnej ewidencji gruntów i złożonych przez strony wykazów, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślono, że zarzut strony dotyczący nieprawidłowości ustalenia zobowiązania podatkowego przez organ I instancji w oparciu o aktualne dane dotyczące powierzchni i klasy gruntów jest nieuzasadniony ponieważ zgodnie z przepisem art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 109 ze zm.) podstawą wymiaru podatków i świadczeń powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów. Skoro w rozpatrywanym przypadku nastąpiła zmiana podstawy opodatkowania poprzez zgłoszenie przez podatnika dodatkowo do opodatkowania budynku gospodarczego o powierzchni 85 m2 od 1.01.2006 r., a organ podatkowy o tym fakcie powziął informację w związku z korektą wykazu nieruchomości, to wcześniejsza ostateczna decyzja z dnia [...].02.2006 r. (nakaz płatniczy na rok 2006) w wyniku wznowienia postępowania została uchylona i ustalono nowy wymiar zobowiązania podatkowego za rok 2006. W skardze skierowanej do tut. Sądu skarżący zarzucił powyższej decyzji, iż nie obejmuje ona przedmiotem opodatkowania całego obszaru gruntów przez niego dziedziczonego i użytkowanego. Zdaniem skarżącego organy podatkowe wymierzając stosowny podatek oparły się na nieprawdziwych rejestrach gruntów, które nie odzwierciedlają faktycznej powierzchni będących we władaniu skarżącego, gdyż obszar gruntów posiadany przez niego jest większy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Podkreślono, że kwestionowanie przez skarżącego powierzchni gruntów będących przedmiotem opodatkowania nie może odbyć się na drodze postępowania w sprawie wymiaru podatku. Organy podatkowe są bowiem związane zapisami w ewidencji gruntów i nie mogą dokonywać żadnych zmian w jej ustaleniach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 z późn. zm - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18.09.2006 roku jak i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...].04.2006 roku została wydana w oparciu o prawidłowe przepisy prawa materialnego: ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 1993 r., nr 94, poz. 431 ze zm.), ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r., nr 9, poz. 84 ze zm.), ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz.U. nr 200, poz. 1682 ze zm.), jak i przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Należy w szczególności podkreślić, iż stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane te (powierzchnia gruntów, rodzaj użytków gruntowych) mają więc istotny wpływ na załatwienie sprawy. Z przepisu tego wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Od tej reguły nie zostały przewidziane w przepisach żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku rolnym czy podatku od nieruchomości nie mogą przyjąć innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Stanowisko to pozostaje w zgodzie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (min. wyrok z dnia 11 kwietnia 1995 r., sygn. akt SA/Wr 1703/94, Wspólnota 1995/42/24, wyrok z dnia 12 stycznia 1994 r., sygn. akt III SA 911/94, OwSS 1994/4-5/164, wyrok z dnia 29 grudnia 1993 r., sygn. akt III SA 747/93, ONSA 1994/4/163. Wobec kategorycznej normy omawianego przepisu stanowisko skarżącego, że faktycznie będąca w jego władaniu działka ma inną powierzchnię od tej jaka podana jest w ewidencji gruntów dla wymiaru podatku nie ma znaczenia. Przedstawione przez skarżącego dowody mogą stanowić jedynie podstawę zmiany danych zawartych w ewidencji gruntu i dopiero po jej dokonaniu może dojść do weryfikacji (wzruszenia) ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązania podatkowego. Do dokonania takiej zmiany nie jest uprawniony Burmistrz Miasta a jedynie Starostwo Powiatowe. Zarzut skarżącego dotyczący niewłaściwego określenia powierzchni gruntu nie mógł podlegać ocenie Sądu w ramach prowadzonego postępowania sądowego, a wcześniej w ramach prowadzonego postępowania podatkowego. Byłoby to bowiem dokonywanie merytorycznych wiążących ustaleń i ocen co do czynności podjętych w ramach innego postępowania administracyjnego - w tym przypadku w ramach postępowania prowadzonego przez Starostwo Powiatowe w zakresie aktualizacji czy weryfikacji danych zawartych w ewidencji. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Biorąc pod uwagę wyżej wskazane okoliczności, stwierdzić należy, że organ I instancji prawidłowo ustalił wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości, leśnym i podatku rolnym za 2006 rok. Dokonując kontroli Sąd nie stwierdził także dokonania naruszeń przepisów postępowania. Z tych przyczyn zarzut skarżącego co do niewłaściwego określenia powierzchni działki będącej przedmiotem opodatkowania nie mógł podlegać merytorycznemu rozpoznaniu w ramach prowadzonego postępowania podatkowego. Wydana w ramach tego postępowania, a będąca przedmiotem zaskarżenia, decyzja dotycząca łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 r., w których dokonano wymiaru podatku od nieruchomości, leśnego i rolnego od rzeczywistej powierzchni nieruchomości wynikającej z aktualnego rejestru gruntów przy właściwym zastosowaniu aktualnie obowiązujących stawek podatkowych, należało uznać jako decyzję wydaną bez naruszenia prawa materialnego, jak również przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd orzekł o oddaleniu skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło