I SA/Kr 1687/21

WyrokWSA w Krakowie2022-02-11

Skład orzekający: Bogusław Wolas, Maja Chodacka, Paweł Dąbek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ rentowy prawidłowo odmówił zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w okresie pandemii COVID-19, opierając się na błędnym oznaczeniu przez wnioskodawcę rubryki we wniosku i stosując nieprawidłowy tryb wezwania do uzupełnienia braków?
Ratio decidendi
Organ rentowy naruszył zasady postępowania administracyjnego, w szczególności zasadę praworządności, zaufania i informowania, stosując nieprawidłowy tryb wezwania do uzupełnienia braków wniosku (art. 64 § 2 KPA) i nie wyjaśniając podstaw prawnych swoich działań. Błędne oznaczenie rubryki we wniosku nie powinno prowadzić do materialnego rozstrzygnięcia o odmowie zwolnienia, zwłaszcza gdy organ posiadał dane o działalności wnioskodawcy i przyznawał, że przysługuje mu zwolnienie na innej podstawie prawnej.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie z opłacania składek za kwiecień i maj 2020 r. z powodu pandemii COVID-19. We wniosku błędnie zaznaczył rubrykę D zamiast A. Organ rentowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 3 dni, nie wskazując podstawy prawnej ani skutków prawnych braku uzupełnienia. Następnie odmówił zwolnienia, uznając wniosek za nieprawidłowy. Skarżący złożył skargę, podnosząc błąd we wniosku wynikający ze stresu związanego z pandemią oraz nieprawidłowość wezwania organu.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 28 września 2020 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Maja Chodacka (spr.) WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 lutego 2022 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w K. z dnia 13 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień i maj 2020 r. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 28 września 2020 r. 1.1. Decyzją z dnia 28 września 2020r. organ odmówił skarżącemu T. J. zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz pracy i Fundusz Solidarnościowy za okres od 4/2020r. do 5/2020r. 1.2. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek organ rentowy wydał decyzję z dnia 13 listopada 2020r. (błędnie oznaczoną jako z dnia 13 października 2020r., co sprostowano decyzją z dnia 7 stycznia 2021r.) nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia 28 września 2020r. Organ rentowy w uzasadnieniu tej decyzji stwierdzi, iż zgodnie z art. 31zo ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 374 ze zm.) na wniosek płatnika składek zwalnia się z obowiązku opłacania nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych. Wskazany w art. 31zo w/w ustawy wniosek powinien być zgodny z art. 31zp ust 2 i 3 i 4 w/w ustawy który enumeratywnie wymienia jego części składowe i są to: pkt 1. dane płatnika składek: a) imię i nazwisko, nazwę skróconą, numer NIP i REGON, a jeżeli płatnikowi składek nie nadano tych numerów lub jednego z nich - numer PESEL lub serię i numer dowodu osobistego albo paszportu, adres do korespondencji; pkt 2. oświadczenie płatnika składek, o którym mowa w art. 31zo ust. 2 i ust. 2b pkt 1, potwierdzające uzyskanie, w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek przychodu z działalności nie wyższego niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r.; pkt 2a. oświadczenie płatnika składek, o którym mowa w art. 31zo ust. 2a i ust. 2b pkt 2, potwierdzające uzyskanie w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, przychodu z działalności wyższego niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. oraz uzyskanie w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, dochodu nie wyższego niż 7000 zł; pkt 3 inne informacje niezbędne do umorzenia składek; pkt 4 podpis wnioskodawcy. ust 3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 i 2a, płatnik składek składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. W oświadczeniu jest zawarta klauzula następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może przyznać zwolnienie tylko i wyłącznie na podstawie wniosku który posiada wszystkie te elementy to znaczy jest prawidłowy, a zawarte we wniosku elementy odpowiadają innym obostrzeniom ustawowym które przyznają prawo do zwolnienia. Zgodnie z art. 31zq ust. 1,2,3 i 4 warunkami zwolnienia z obowiązku opłacania składek są: Za marzec, kwiecień i maj 2020r. płatnik składek zobowiązany jest przesyłać deklaracje rozliczeniowe lub imienne raporty miesięczne na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zgodnie z tymi przepisami zwolniony jest z obowiązku ich składania. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwalnia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia przesłania deklaracji rozliczeniowej lub imiennych raportów miesięczny należnych za ostatni miesiąc wskazany we wniosku o zwolnienie z opłacania składek, a w przypadku gdy płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania - w terminie nie dłuższym niż 30 dni od terminu, w którym powinna być opłacona składka za ostatni miesiąc wskazany we wniosku o zwolnienie z opłacania składek. Warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec, kwiecień i maj 2020 r. nie później niż do dnia 30 czerwca 2020r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania. Zwolnieniu z obowiązku opłacania podlegają należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, znane na dzień rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłacania składek. Jednym z koniecznych warunków do uzyskania zwolnienia z obowiązku opłacania składek jest wypełnienie przesłanek z art. 31zq ust. 1 dodany ustawą z dnia 31.03.2020r. (Dz.U. z 2020r. poz. 568), która weszła w życie 31.03.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 374 ze zm.) to jest zgodnie z przywołanym ustępem przesyłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zgodnie z tymi przepisami zwolniony jest z obowiązku ich składania do dnia 30 czerwca 2020r. Zgodnie z art. 31zp ust. 11 wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, należnych za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020r., zwany dalej "wnioskiem o zwolnienie z opłacania składek", płatnik składek przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie później niż do dnia 30 czerwca 2020r. Co za tym idzie skarżący miał obowiązek złożenia wniosku oraz dokumentów rozliczeniowych w terminie do 30 czerwca 2020r. 1.3. W złożonym wniosku skarżący wybrał zwolnienie z obowiązku opłacania składek jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność opłacającą składki wyłącznie za siebie. Według zgłoszeń składanych do ZUS strona jest płatnikiem składek, który ma zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych innych ubezpieczonych. Organ nie mógł przyznać zwolnienia ze względu na niezgodność wniosku z wymogami ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020r. poz. 374, ze zm.) zgodnie z art. 31zo ust. 2 na wniosek płatnika składek, będącego osobą prowadzącą pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zwanej dalej "osobą prowadzącą pozarolniczą działalność", opłacającego składki wyłącznie na własne ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne, zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na jego obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, należne za okres od dnia 1 marca 2020r. do dnia 31 maja 2020r., jeżeli prowadził działalność przed dniem 1 kwietnia 2020r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, o którym mowa w art. 31zp ust. 1, nie był wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. Płatnik nie mógł uzyskać zwolnienia z opłacania składek na podstawie ww. ustępu ponieważ posiadał zatrudnionych pracowników w związku z czym złożony wniosek nie odpowiadał wymogą ustawy. 1.4. Strona mogła natomiast uzyskać takie zwolnienie na podstawie art. 31zo ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Płatnik pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku w dniu 1 lipca 2020r. (odebrane przez stronę 1 lipca 2020r. na platformie PUE) nie złożył korekty wniosku. Wobec powyższych ustaleń i przytoczonych podstaw prawnych płatnik nie dopełnił wymogów ustawowych do otrzymania zwolnienia z opłacania składek poprzez brak uzupełnienia wniosku oraz naruszenie terminu do jego uzupełnienia. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że strona nie spełniła wymogów do objęcia zwolnieniem z opłacania składek za miesiąc kwiecień, maj 2020r. Organ rozpatrujący wniosek mając na uwadze również art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020r. poz. 256 ze zm., dalej: "Kodeks postępowania administracyjnego") nie dopatrzył się także innych powodów uzasadniających zmianę decyzji. 1.5. Skarżący zaskarżył w całości decyzję organu rentowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i stwierdził, iż w dniu 17 czerwca 2020r. poprzez portal ZUS PUE został złożony wniosek RDZ dotyczący zwolnienia ze składek za miesiąc kwiecień 2020r., maj 2020r. i dotyczył spadków obrotów związanych z pandemią SARS-Co\/-2. W części II wniosku, w punkcie 1, błędnie został zaznaczony kwadrat D, a prawidłowym powinien być kwadrat A. Pomyłka ta wynikała z przeoczenia, związanego ze stresem wywołanym pandemią SARS-CoV-2, która spowodowała "walkę" o przetrwanie w tak trudnych czasach, zapewnieniem bytu rodzinie, niedopuszczeniu do zwolnienia pracowników i zamknięcia działalności. Składki za kolejne miesiące były opłacane w terminie. Po kilku miesiącach (2020-08-20), skarżący chcąc dowiedzieć się, czy nie zalega z opłacaniem składek ZUS, drogą elektroniczną wystąpił o wydanie zaświadczenia na druku ZUS-EWN. W odpowiedzi, w dniu 30.09.2020r. ZUS odmówił mi wydania zaświadczenia o niezaleganiu w opłaceniu składek. Odczytując to pismo, skarżący zobaczył, iż w portalu ZUS ma pismo datowane na 01.07.2020r., w którym ZUS żąda wyjaśnień w terminie trzech dni. Zakład Ubezpieczeń Społeczny ma 30 dni, a nie rzadko przedłuża ten termin w nieskończoność, na jakąkolwiek odpowiedź, a od skarżącego żąda odpowiedzi w tak krótkim czasie. W dniu 28.09.2020r. (po ponad trzech miesiącach) Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmawia prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020r., maj 2020r., a związanych z pandemią SARS-CoV-2, co gwarantuje skarżącemu decyzje Państwa polskiego. ZUS nie bierze pod uwagę żadnych okoliczności łagodzących. W obecnej chwili wszystkie składki są opłacone, wraz z "zaległymi". Przez pandemię SARS-CoV-2 firma skarżącego stoi na skraju bankructwa, obroty spadły o ponad 50%, skarżący walczy o każdą zarobioną złotówkę, o utrzymanie rodziny, o utrzymanie zatrudnienia (o co tak walczy też Państwo polskie), a nie jest tego w stanie zrobić, ponieważ Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie bierze pod uwagę żadnych argumentów, nie chce pomoc obywatelowi. 1.6. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. 2.1. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325, dalej: "ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2.2. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. 2.3. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżący złożył datowany na dzień 17 czerwca 2020r. na formularzu RDZ – wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek. Nie ma także wątpliwości, iż w pkt II.1 zaznaczył pkt D. W pierwszej kolejności odnosząc się do tego, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podkreśla, iż skarżący miał obowiązek złożenia wniosku oraz dokumentów rozliczeniowych w terminie do 30 czerwca 2020r. – należy stwierdzić, iż po pierwsze organ w wydanej w dniu 28 września 2020r. nie kwestionuje terminowości (tylko błędny zakres) wniosku, także z treści omawianego wniosku i z twierdzeń skarżącego wynika, iż złożył on wniosek przed datą 30 czerwca 2020r. Nie są zatem zrozumiałe uwagi organu, co do charakteru tego terminu i możliwości jego przywracania, bez odniesienia się do okoliczności sprawy. Drugą kwestią jest fakt oznaczenia we wniosku niewłaściwej zdaniem organu (czemu w zasadzie skarżący nie przeczy) pozycji, tj. pkt (kwadrat) D zamiast pkt (kwadrat) A rubryki w pkt II.1 formularza. Organ stwierdził, iż mimo wezwania do uzupełnienia wniosku skarżący nie złożył korekty wniosku, co jest też bezsporne. 2.4. Odnosząc się do tej drugiej, ważkiej dla rozstrzygnięcia kwestii należy stwierdzić – na co wskazuje także organ rentowy – iż w sprawie, jak niniejsza zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W tym przepisie wskazano termin (inny niż zastosował organ) i rygor, którego nie było w wezwaniu skierowanym do skarżącego. W niniejszej sprawie bowiem, jak wynika z akt administracyjnych pismem z dnia 1 lipca 2020r. wskazano, iż w złożonym wniosku skarżący wybrał zwolnienie z obowiązku opłacania składek jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą opłacającą składki wyłącznie za siebie. Według zgłoszeń składanych do ZUS skarżący jest płatnikiem składek, który ma zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych innych ubezpieczonych. W związku z tym wezwano skarżącego o wyjaśnienia w terminie 3 dni od otrzymania pisma. We wniosku tym organ nie wskazał żadnej podstawy prawnej tego wezwania, nie poinformował o skutkach prawnych niezastosowania się do wezwania, czy o podstawie prawnej wskazanego trzydniowego terminu (na co zwraca uwagę skarżący w złożonej skardze). Trudno uznać za wskazanie podstawy stwierdzenie "ustawa z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych". 2.5. W związku z tym należy podkreślić, iż zgodnie z zasadą praworządności wyrażoną w art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego wyraża zasadę zaufania, zgodnie z którą organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (§ 1). Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym (§ 2). Chodzi tutaj nie tylko o zaufanie do pojedynczego organu prowadzącego konkretne postępowanie w indywidualnej sprawie, ale przede wszystkim o budowanie zaufania obywateli do organów władzy państwowej in gremio. Zdaniem Sądu nie ma możliwości zadośćuczynienia tej zasadzie w oderwaniu od krajowego kontekstu społecznego. Jeśli bowiem państwo wprowadza w stosunku do obywateli szereg instrumentów prawnych (ograniczeń, zakazów, nakazów) inny organ tej władzy kształtując indywidualną sytuację obywatela, dla pełnej realizacji tej zasady powinien wziąć pod uwagę całokształt okoliczności faktycznych i prawnych, a przy wykładni przepisów obowiązujących winien dbać o spójność przekazu jaki władza kieruje do obywateli. Oznacza to, że organ powinien uwzględniać przy wykładni przepisów szerszy kontekst społeczny, w jakim przepisy te były wprowadzane, a także dokonać ich wykładni w taki sposób, aby obywatel, którego przepisy dotyczą, po ostatecznym ukształtowaniu jego sytuacji prawnej przez organ władzy publicznej mógł mieć w dalszym ciągu racjonalne przekonanie, że nie został pokrzywdzony na skutek działań organów państwa. Regulacje wchodzące w skład pakietu Tarcz antykryzysowych opierają się na pięciu filarach: ochronie miejsc pracy i bezpieczeństwu pracowników, finansowaniu przedsiębiorców, ochronie zdrowia, wzmocnieniu systemu finansowego, inwestycjach publicznych. Zaproponowane rozwiązania prawne mają na celu ustabilizowanie polskiej gospodarki, a także stworzenie jej impulsu inwestycyjnego, a przepisy mają na celu, m.in. łagodzenie społeczno-gospodarczych skutków związanych z występowaniem epidemii przez udzielanie różnego rodzaju wsparcia materialnego wielu podmiotom, w tym przedsiębiorcom. Pakiet wprowadzonych regulacji prawnych pozostaje w istotnym związku z wprowadzonymi przez władze publiczne daleko idącymi ograniczeniami w prowadzeniu działalności gospodarczej i możliwości zarobkowania. Przewidziane w nim zwolnienia mają na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, skutki nimi wywołane, ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej wynikające z tych stanów oraz obszary życia gospodarczego i społecznego w szczególny sposób dotknięte konsekwencjami COVID-19. Nadto zgodnie z zasadą informowania wyrażoną w art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Organ naruszył wszystkie te wskazane wyżej zasady w niniejszej sprawie. Nie jest dopuszczalne wydanie decyzji, w której w sposób materialny i jednoznaczny rozstrzyga się o odmowie zwolnienia z opłacania składek, w sytuacji, w której strona złożyła wniosek w ustawowym terminie (tego organ nie kwestionował, na co wskazano wyżej), a została w sposób niewłaściwy wezwana o jego korektę, co skutkowało rozstrzygnięciem materialnym. Tymczasem wskazany przepis art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego zawiera rygor formalny, a nie materialny. Poza tym nie można tracić z pola widzenia celu wniosku i zakresu żądania strony (zwolnienie z opłacania składek), koncentrując się wyłącznie na błędnie oznaczonej rubryce, skoro sam organ przyznaje w wydanych decyzjach, iż dane o zakresie prowadzonej przez skarżącego działalności posiada z systemów teleinformatycznych i zgłoszeń. Mało tego sam organ przyznaje, iż skarżącemu przysługuje zwolnienie na konkretnej podstawie prawnej. Z treści skargi wynikają wątpliwości skarżącego, co do podstaw prawnych działania organu, który odmówił zwolnienia wyłącznie z tego powodu, że błędnie oznaczono kwadrat we wniosku. Wątpliwości te są także uzasadnione w kontekście skierowanego wezwania. Organ nie wyjaśnił także, czy w sprawie powinien stosować art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020r., czy też ogólne reguły wynikające z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto organ przywołując przepisy ustawy i wynikające ich treści wymogi m.in. określone w art. 31zq ust. 1, który został dodany ustawą z dnia 31.03.2020r. (Dz.U. z 2020r. poz. 568), która weszła w życie 31.03.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 374 ze zm.) nie odnosi tego do faktu, iż wniosek i dokumenty rozliczeniowe zostały przez skarżącego w określnym prawem terminie złożone i zakres żądania skarżącego też był jednoznaczny (zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek). 2.6. W związku z tym ponownie rozpoznając sprawę i wniosek skarżącego organ przyzna mu stosowne zwolnienie lub mając wątpliwości co do zakresu wniosku wezwie skarżącego w trybie, terminie i zasadach prawem przewidzianych (wraz ze wskazaniem stosownych przepisów prawa) do ewentualnej korekty wniosku i będzie prowadził dalsze czynności. 2.7. Z tych też względów, stwierdzając, że naruszenia wskazanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego miały istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 28 września 2020r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło