I SA/Kr 1692/10

Sygn. akt I SA/Kr 1692/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Sędziowie: WSA Bogusław Wolas, WSA Urszula Zięba, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2011r., sprawy ze skargi "I" S.A. K., na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M., z dnia 1 października 2010r. Nr [...], w przedmiocie negatywnej oceny projektu, I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa M. II. zasądza od Zarządu Województwa M. na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł ( dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. "I" S.A. z siedzibą w K. skierowała do Wojewódzkiego Urzędu Pracy wniosek o dofinansowanie realizacji projektu [...] pod tytułem "Podniesienie wiedzy i umiejętności pracowników "I" w kluczowych obszarach działalności, poprzez realizację cyklu szkoleń". Pismem z dnia 29 czerwca 2010r. Wojewódzki Urząd Pracy poinformował Spółkę, że wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny Komisji Oceny Projektów i nie może zostać przyjęty do realizacji. Jak wskazano w ocenie, obu członków Komisji uznało projekt za niezgodny z kryteriami określonymi w części A Karty oceny merytorycznej. Wskazano jednocześnie, że projekt został sprawdzony również pod kątem spełnienia ogólnych kryteriów merytorycznych; ocena ta jednak ma jedynie charakter informacyjny i została zawarta w części B Karty oceny merytorycznej. Według Komisji we wniosku nie zaznaczono, że zakup komputera jest objęty regułami pomocy publicznej (pomoc de minimis) oraz w budżecie nie oznaczono wydatku na zakup komputera dla koordynatora i zatrudnionego pracownika jako objętego regułami pomocy publicznej pomimo deklaracji we wniosku, że wydatki ponoszone w ramach cross-financingu powinny zostać objęte pomocą de minimis. W piśmie z dnia 20 lipca 2010r. Spółka sformułowała protest skierowany do Wojewódzkiego Urzędu Pracy na doręczone jej rozstrzygnięcie, kwestionując prawidłowość oceny merytorycznej, w związku z czym zażądała ponownego sprawdzenia zgodności złożonego wniosku o dofinansowanie z kryteriami wyboru projektów w tym kryteriów horyzontalnych i dostępu podanymi w dokumentacji konkursowej, a także procedurami regulującymi proces oceny wniosku. Zdaniem Spółki dokonano błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez przyjęcie, iż wyłączenie określonych wydatków przez "I" narusza zasady pomocy publicznej. Bezpodstawnie przyjęto przy tym, że pomoc de minimis jest pomocą publiczną. W tym kontekście przypomniano, że zgodnie z ugruntowaną wykładnią Komisji Europejskiej (KE) pomoc publiczną stanowi wsparcie udzielone podmiotowi, przy spełnieniu czterech następujących warunków: - wsparcie jest przyznawane przez Państwo lub pochodzi ze środków państwowych, - udzielane jest na warunkach korzystniejszych niż oferowane na rynku, - ma charakter selektywny (uprzywilejowuje określone przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa albo produkcję określonych towarów), - grozi zakłóceniem lub zakłóca konkurencję oraz wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi UE. Przesłanki te wynikają wprost z art. 87 ust. 2 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską i łączne ich spełnienie warunkuje uznanie danego wsparcia za pomoc publiczną. Jednocześnie Komisja Europejska uznała, że pomoc, której wartość jest nieznaczna, nie wywiera wpływu na wymianę gospodarczą między krajami członkowskimi oraz na warunki konkurencji na rynku europejskim. W konsekwencji udzielanie pomocy, które nie powoduje naruszenia w wymianie handlowej między członkami jest zgodne z Traktatem. Dalej zwrócono uwagę, że w przypadku potencjalnych wątpliwości w powyższym zakresie, właściwe byłoby uznanie wydatku w postaci zakupu komputera za niekwalifikowany lub zwrócenie wniosku do poprawy w ramach zastosowania kryterium oceny formalnej. Przedmiotowe uzupełnienie nie mieści się w katalogu podstaw odrzucenia wniosków (bez możliwości uzupełnienia/poprawy), a więc istniała prawna i faktyczna podstawa do jednokrotnego uzupełnienia wniosku. Przy przedstawieniu elementów składających się na budżet projektu podano informacyjnie wartość cross-financingu i umieszczono informację, że wydatki ponoszone w ramach cross-financingu powinny być objęte w całości pomocą de minimis. Dla pozycji tej nie przedstawiono sposobu wyliczenia finansowania i wkładu prywatnego, zgodnie z instrukcją do wniosku o dofinansowanie projektu. W obszernym uzasadnieniu Spółka odniosła się także do uwag i informacji znajdujących się w Karcie oceny merytorycznej cześć B kwestionując ich merytoryczną zasadność. Pismem z dnia 18 sierpnia 2010r. nr [...] Wojewódzki Urząd Pracy poinformował wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu obszernie i szczegółowo odniesiono się do zgłoszonych w proteście zarzutów, stwierdzając, że zarzuty wnioskodawcy są w większości niezasadne. Uwzględnienie zaś niektórych zarzutów wnioskodawcy nie miało wpływu na ogólną negatywną ocenę wniosku. W odwołaniu od tego rozstrzygnięcia Spółka w całości powtórzyła zarzuty oraz żądania zawarte w proteście. Pismem z dnia 1 października 2010r. nr [...] Zarząd Województwa M. poinformował wnioskodawcę, że jego odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie. Organ w zdecydowanej większości podzielił argumentację zaskarżonego rozstrzygnięcia. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, Spółka zaskarżyła rozstrzygnięcie z dnia 1 października 2010r. w części dotyczącej: 1) niespełnienia kryterium horyzontalnego, jakim jest zgodność z zasadami dotyczącymi pomocy publicznej, 2) metodologii i uzasadnienia wniosku, przeprowadzonych w Karcie Oceny Merytorycznej w zakresie wskazanym w pkt. III uzasadnienia. Zaskarżonej informacji zarzucono naruszenie prawa materialnego, a to: 1) art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. (Dz. U..UE L z dnia 28 grudnia 2006r.) w zw. z art. 87 ust. 1 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, poprzez przyjęcie błędnej definicji pomocy publicznej będącej podstawą dla oceny zasadności wniosku strony skarżącej, złożonego w postępowaniu konkursowym, 2) art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W uzasadnieniu skargi powtórzono w większości argumentację zawartą we wcześniejszych pismach Spółki. W piśmie procesowym z dnia 17 listopada 2010r. Zarząd Województwa M. odnosząc się do zarzutów skargi uznał je za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712),powoływanej dalej jako "ustawa". Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 1 ustawy (dodanym na mocy art. 6 pkt 27 ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Dz. U. Nr 216, poz. 1370), po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 2 ustawy skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: l) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Z kolei wniesienie skargi: (1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, (2) niekompletnej lub (3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 ustawy). W niniejszym postępowaniu poddana została kontroli sądowoadministracyjnej procedura oceny wniosku strony skarżącej o dofinansowanie ze środków Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na lata 2007 – 2013 projektu pt. "Podniesienie wiedzy i umiejętności pracowników "I" w kluczowych obszarach działalności, poprzez realizację cyklu szkoleń" w ramach: Działania 8.1 "Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie", Poddziałanie 8.1.1 "Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw" zakończonej wydaniem rozstrzygnięcia (informacji) z dnia 1 października 2010r. o negatywnym rozpatrzeniu odwołania z dnia 30 sierpnia 2010r. od rozstrzygnięcia z dnia 18 sierpnia 2010r. o nieuwzględnieniu protestu od informacji z dnia 29 czerwca 2010r. o negatywnej ocenie wniosku z uwagi na stwierdzone niezgodności z kryteriami określonymi w części A Karty oceny merytorycznej wniosku. Jakkolwiek skarga w tym zakresie nie zawierała zarzutów, to jednakże mając na uwadze przepis art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną), w pierwszej kolejności Sąd dokonał oceny prawidłowości zastosowanych przy rozpatrywaniu wniosku spółki skarżącej procedury konkursowej w tym odwoławczej, w kontekście zapisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, dochodząc do przekonania, że procedura konkursowa została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy, w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o wynikach oceny jego projektu, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, w trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3 ustawy, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobu wniesienia oraz właściwej instytucji, do której ten środek należy wnieść. Jednocześnie w art. 30b ust. 5 ustawy zawarowano, że nie podlegają rozpatrzeniu środki odwoławcze, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w ust. 1 zostały wniesione : 1. po terminie, 2. w sposób sprzeczny z pouczeniem, 3. do niewłaściwej instytucji. Szczegółowe regulacje dotyczące procedur odwoławczych w ramach przedmiotowego konkursu zostały zawarte w Zasadach dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 1 stycznia 2010r. i powtórzone w Dokumentacji Konkursowej – Konkurs nr POKL/8.1./IA/10 na projekty realizowane w ramach priorytetu VIII Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Działanie 8.1 – Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie, Poddziałanie 8.1.1 – Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw. W ramach określonej w systemie realizacji przedmiotowego programu operacyjnego procedury odwoławczej (przedsądowej) obowiązywały dwa etapy (protest i odwołanie). Wnioskodawca, którego projekt otrzymał ocenę negatywna w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania informacji w tej sprawie może złożyć pisemny protest. Przy czym nie będzie podlegał rozpatrzeniu protest, który został wniesiony po terminie (zachowanie terminu na wniesienie protestu ustala się na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma informującego o wynikach oceny oraz potwierdzenia nadania protestu w placówce pocztowej lub przez kuriera bądź stempla pocztowego na przesyłce zawierającej protest). Z kolei wnioskodawca, którego protest został negatywnie rozpatrzony (nieuwzględniony) może w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia otrzymania informacji w tym zakresie wnieść odwołanie do instytucji pośredniczącej (Zarządu Województwa M. Skarżąca spółka informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia 29 czerwca 2010r. o nieuzyskaniu pozytywnej oceny przedstawionego wniosku otrzymała w dniu 5 lipca 2010r. co wynika bezspornie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zatem termin do wniesienia protestu upływał z dniem 19 lipca 2010r. Tymczasem pismo zawierające protest z (datowane 20 lipca 2010r.) zostało złożone osobiście przez przedstawiciela spółki w siedzibie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w dniu 20 lipca 2010r., a więc bezwątpienia po terminie. Skarżąca spółka została prawidłowo i szczegółowo w informacji z dnia 29 czerwca 2010r. pouczona o terminie i trybie wniesienia protestu. Z przytoczonych wyżej przepisów art. 30b ust. 5 pkt 1 ustawy oraz przepisów szczegółowych dotyczących procedur odwoławczych wprowadzonych dla przedmiotowego konkursu wynika, że nie podlega rozpatrzeniu środek odwoławczy (w tym przypadku protest), jeżeli mimo prawidłowego pouczenia został wniesiony po terminie. W zaistniałej sytuacji tj. wniesienia protestu po terminie jego merytoryczne rozpatrzenie stanowiło bezsprzecznie naruszenie wskazanych wyżej przepisów ustawy i przepisów szczegółowych regulujących procedury odwoławcze przewidzianych w systemie realizacji Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Niezgodne z prawem merytoryczne, aczkolwiek negatywne rozpatrzenie projektu stworzyło dla skarżącej spółki możliwość uruchomienia drugiego etapu procedury odwoławczej, tj. wniesienia odwołania. Instytucja rozpatrująca odwołanie (Zarząd Województwa M.) nie zareagowała na oczywiste naruszenie procedury konkursowej poprzez rozpatrzenie przez Wojewódzki Urząd Pracy protestu wniesionego po terminie, merytorycznie rozpatrując odwołanie. Postępowanie Zarządu Województwa M. sankcjonujące rażące naruszenie reguł postępowania konkursowego (odwoławczego) również należy zakwalifikować jako naruszające prawo. W tym stanie sprawy na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju należało – uwzględniając skargę – stwierdzić, że ocena projektu skarżącej spółki pt. "Podniesienie wiedzy i umiejętności pracowników "I" w kluczowych obszarach działalności, poprzez realizację cyklu szkoleń" została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa M., odstępując przy tym od merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.