I SA/Kr 1699/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Józef Gach Sędziowie WSA Bogusław Wolas NSA (del.) Jan Zając (spr.) Protokolant Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi [...] S. A. na postanowienie Izby Skarbowej w K. - Ośrodek Zamiejscowy w N. z dnia 24.07.2001 r. Nr[...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego - skargę oddala - Na wniosek wierzyciela Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] -Urząd Skarbowy w N. w dniu [...] grudnia 2000 r. wszczął postępowanie egzekucyjne, poprzez doręczenie zobowiązanemu zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego oraz odpisu tytułu wykonawczego Nr [...] (Nr nadany przez wierzyciela [...] ). Zaległość wykazana w tytule wykonawczym dotyczyła opłaty rocznej za wyłączenie gruntów leśnych z produkcji w kwocie [...] zł. Pismem z daty [...] 01.2001 ([...] ) Kolej Gondolowa "[...] " S.A. wystąpiła do Urzędu Skarbowego w N. o umorzenie egzekucji. We wniosku tym zobowiązany podniósł: nieistnienie obowiązku opłaty za okres wykazany w tytule wykonawczym tj. za 1999 i 2000 rok, niedopuszczalność egzekucji, z uwagi na to, że wierzycielem jest Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w K. - przez nią zostały wystawione decyzje, a nie Nadleśnictwo w [...] , które wystawiło tytuły wykonawcze. Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. postanowieniem z dnia [...] .06.2001 r. Nr [...] Ko!ej Gondolowa [...] ([...] ) oddalił zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego zobowiązany wniósł dnia 2.07.2001 r. zażalenie ( [...] ), żądając umorzenia postępowania egzekucyjnego. W zażaleniu podniósł te same argumenty, które zawarł we wniosku o umorzenie, dodając, że z decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. nie wynika obowiązek zapłaty za lata 1996 -1998. Dnia 24.07.2001 r. Izba Skarbowa w K. Ośrodek Zamiejscowy w N. wydała postanowienie Nr [...] ([...] ) utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Izba Skarbowa wskazała, że dotyczy ono w istocie odmowy umorzenia egzekucji na podstawie art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż odmownie załatwia żądanie podatnika dotyczące umorzenia egzekucji w oparciu o powyższy przepis. Pismem z daty 3.08.2001 r. Kolej Gondolowa "[...] " wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w K. na postanowienie Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w N. W skardze zarzucono naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przyjęcie, że błędne podanie w treści tytułu wykonawczego okresu jakiego dotyczy egzekwowany obowiązek, nie skutkuje wady formalnej tytułu a tym samym umorzenia egzekucji na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 ustawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wymogi formalne tytułu wykonawczego określa przepis art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z § 1 pkt 3 tego artykułu m. innymi tytuł ten musi określać treść podlegającego egzekucji obowiązku. Należy przyjąć, że tytuł wykonawczy musi dokładnie określać treść obowiązku podlegającego egzekucji. Jednym z podstawowych wymogów co do szczegółowości określenia tego obowiązku jest w przypadku obowiązku obejmującego świadczenia pieniężne - dokładne określenie kwoty oraz terminu, którego obowiązek ten dotyczy. Podanie tej samej kwoty lecz innego okresu za jaki ona jest wymagalna powoduje, że jest to zupełnie inny obowiązek, niż podany w tytule wykonawczym. Okres, jakiego dotyczy ma też istotne znaczenie z punktu widzenia kontroli wymagalności tego obowiązku a także terminów przedawnienia. Błąd w tytule wykonawczym dotyczący treści podlegającego egzekucji obowiązku nie może być konwalidowany poprzez późniejsze oświadczenie, że obowiązek dotyczy innego okresu. W takim przypadku organ egzekucyjny winien na podstawie art. 59 § 2 w/cyt. ustawy umorzyć egzekucję a wierzyciel winien wystąpić z ponownym wnioskiem o wszczęcie egzekucji wystawiając prawidłowo tytuł wykonawczy. Dokonanie oceny formalno-prawnej tytułu wykonawczego jest wręcz obowiązkiem organu egzekucyjnego (art. 29 w/cyt. ustawy). W tym przypadku organ egzekucyjny nie wkracza w merytoryczną ocenę wymagalności obowiązku egzekucyjnego a jedynie po uzyskaniu w trybie art. 34 w/cyt. ustawy wypowiedzi wierzyciela, jest władny na podstawie art. 29 § 1 zdanie pierwsze tej ustawy, ustalić, że tytuł wykonawczy został wystawiony nieprawidłowo i umorzyć egzekucję w oparciu o przepis art. 59 § 1 pkt 2. Skoro tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. wystawiono na nieistniejącą należność, to zachodziły podstawy określone w art. 57 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do umorzenia egzekucji. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o jej oddalenie. Przypomniano, że w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego dłużnik zgłosił, iż w tytule wykonawczym podany został nieprawidłowy okres wystąpienia zaległości. Wierzyciel podał lata 1999 - 2000, zamiast 1996 (pismo z daty 31.01.2001 r. Kolei Gondolowej "[...] " skierowane do Urzędu Skarbowego w N., ([...]). Zdaniem Izby Skarbowej nie jest to jednakże błąd dyskwalifikujący tytuł wykonawczy od prowadzonej egzekucji administracyjnej. Wierzyciel pismem z dnia 5.06.2001 r. Znak[...] podał prawidłowy okres wystąpienia zaległości tj. lata 1996 - 1998 wyraźnie stwierdzając, że pomimo tego błędu egzekucja jest wymagalna a kwota należności jest zgodna z decyzją podaną w tytule wykonawczym. Ponadto Izba Skarbowa podnosi, że należność objęta tytułem wykonawczym została uregulowana w wyniku dokonania wpłat przez samego zobowiązanego wierzycielowi, wkrótce po wszczęciu egzekucji i w oparciu o powyższy tytuł. Fakt ten dowodzi, że podana w tytule treść egzekwowanego obowiązku (pomimo błędu w okresie), była co do zasady zgodna z obowiązkiem faktycznie istniejącym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 27 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 39, póz. 161 z późn. zm.) wymienia elementy, które powinien zawierać tytuł wykonawczy jako podstawa egzekucji. Poza danymi z punktów 1 i 2 dotyczącymi określenia wierzyciela i zobowiązanego, przepis ten zawiera w pkt 3 elementy, których brak w tytule może przesądzić o wystąpieniu ujemnej przesłanki podniesionej w postępowaniu egzekucyjnym. W szczególności przepis ten wymaga, aby tytuł wykonawczy wymieniał treść obowiązku będącego przedmiotem egzekucji, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenia, że jest on wymagalny. Określenie treści obowiązku dotyczy wskazania, na czym obowiązek ten polega, a to dla uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości tak co do sposobu jak i co do zakresu prowadzenia egzekucji. W przedmiotowej sprawie w tytule wykonawczym Nr [...] wystawionym przez Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] wierzyciel podał treść egzekwowanego obowiązku a tj. opłata roczna za wyłączenie gruntów leśnych z produkcji oraz prawidłową kwotę należności. W tytule podał również podstawę prawną egzekwowanego obowiązku i stwierdził, że zobowiązanie pieniężne jest wymagalne. Bezzasadne jest twierdzenie strony skarżącej, iż została wprowadzona w błąd co do egzekwowanego obowiązku. Byłoby tak rzeczywiście, gdyby tytuł wykonawczy zawierał jedynie określenie lat, za które egzekwowana jest opłata. Jednakże tytuł wykonawczy zawiera wyszczególnienie konkretnych decyzji ustalających egzekwowany obowiązek, z podaniem daty i numeru decyzji. Zobowiązany nie miał zatem żadnych trudności z ustaleniem treści obowiązku będącego przedmiotem egzekucji i doskonale wiedział o jakie należności chodzi. W tej sytuacji sprostowanie w toku postępowania błędnie podanego okresu należności nie dyskwalifikuje tytułu wykonawczego w stopniu uzasadniającym umorzenie postępowania egzekucyjnego. A mając wynikającą z tytułu wykonawczego wiedzę o podstawie egzekwowanego obowiązku (wyżej wymienione w tytule wykonawczym decyzje) zobowiązany mógł kwestionować jego wymagalność czy podnosić zarzut przedawnienia. Dlatego brak jest uzasadnionych podstaw do podważenia legalności zaskarżonego postanowienia, zaś zarzuty strony skarżącej bazują na uchybieniu nie naruszającym w istocie jej praw jako zobowiązanego. Z tych powodów, Sąd nie dopatrzył się niezgodności zaskarżonego aktu z prawem materialnym. Przeprowadzona kontrola nie wykazała także naruszeń przepisów postępowania administracyjnego, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec nie stwierdzenia, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270) orzekł jak w sentencji.