I SA/Kr 172/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2010 r. sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę . Pismem z dnia 26 listopada 2009 roku skarżący B. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej pismo zatytułowane "Skarga" z prośbą o uchylenie tytułów wykonawczych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] do [...]. Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2009 roku B. W. został wezwany o sprecyzowanie żądania poprzez wskazanie jaką decyzję , postanowienie, inny akt lub czynność skarży. W odpowiedzi na powyższe skarżący wskazał, że zaskarża postanowienie ZUS z dnia 28.09.2009 roku znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia prowadzonego względem skarżącego postępowania egzekucyjnego. Postanowienie powyższe zostało zaskarżone w dniu 7 października 2009 roku , w konsekwencji czego Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu 22 listopada 2009 r. postanowienie uchylające rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 §1 ustawy dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 w/w ustawy). Powyższe oznacza, iż prawo do wniesienia skargi-co do zasady- uwarunkowane jest uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one przed organem administracyjnym. Przepis ten określa jednocześnie związek miedzy postępowaniem administracyjnym, w którym podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżane do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowo-administracyjnym. Wyraża on także zasadę, iż postępowanie sądowo-administracyjne nie powinno i nie zastępuje postępowania administracyjnego, a więc nie może być wszczęte i uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów lub czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowo-administracyjne, w postępowaniu administracyjnym. Art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U z 2002r, Nr 110, poz. 968) stanowi, iż jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Skoro podstawową zasadą postępowania administracyjnego, w tym i egzekucyjnego jest dwuinstancyjność, to stwierdzić należy, iż skarżący, wadliwie uznał, iż zaskarżone postanowienie z dnia 28 września 2009r., będące przedmiotem skargi jest ostateczne i przysługuje od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Podkreślić przy tym należy, że skarżący skorzystał ze środka zaskarżenia przewidzianego prawem dla zaskarżonego postanowienia i pismem z dnia 7 października 2009 r. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 28 września 2009 r. i Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 22 listopada 2009 r. uchylił rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W związku z powyższym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002r. - (Dz. U. nr 153 poz. 1270 – oznaczana dalej jako p.p.s.a ) sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że nie został wyczerpany tok instancji, a więc nie mogło zostać wszczęte postępowanie sądowo-administracyjne. Skarżący, jeszcze przed wydaniem ostatecznej decyzji w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, wniósł skargę do sądu na postanowienie organu pierwszej instancji. Na marginesie zaznaczyć należy, że w momencie składania skargi do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego przedmiotowe postanowienie nie istniało w obrocie prawnym , albowiem zostało wyeliminowane przez postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 listopada 2009 r. Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.