I SA/Kr 173/07

PostanowienieWSA w Krakowie2008-01-15

Skład orzekający: Bogusław Wolas, Jozef Gach, Maja Chodacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odrzucenie skargi jest uzasadnione, jeśli pełnomocnik strony skarżącej będącej osobą prawną nie uzupełnił braków formalnych poprzez złożenie aktualnych odpisów z KRS dla każdej ze skarg oddzielnie, a jedynie do jednej z nich dołączył kopię takiego dokumentu?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargi, ponieważ pełnomocnik strony skarżącej będącej osobą prawną nie uzupełnił braków formalnych w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik był zobowiązany do wykazania swojego umocowania dla każdej ze skarg oddzielnie, poprzez złożenie pełnego odpisu z KRS. Dołączenie jedynie kopii dokumentu do jednej ze spraw nie spełniło tego wymogu, co skutkowało odrzuceniem pozostałych skarg na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący, firma będąca osobą prawną, wniósł skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące podatku od towarów i usług. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych każdej ze skarg poprzez złożenie aktualnych odpisów z KRS. Pełnomocnik dołączył odpis z KRS jedynie do jednej ze spraw, wskazując na wyznaczenie wspólnego terminu rozprawy. Sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Skargi odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Kr 173/07 | | Postanowienie Dnia 15stycznia 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędziowie: NSA Jozef Gach (spr), Asesor WSA Maja Chodacka, Protokolant: Jolanta Płoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2008r., sprawy ze skarg "P" Firmy [...] Sp. z o.o. w K., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Od nr [...], Do nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2001r. do grudnia 2002r., postanawia -skargi odrzucić- W dniu 17 stycznia 2007 r. skarżący wniósł skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji wydanych w dniu [...] przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, dotyczących podatku od towarów i usług za okres: od stycznia 2001 r. do grudnia 2002 r. Skargi zostały wniesione w imieniu skarżącego będącego osobą prawną przez pełnomocnika - doradcę podatkowego. W dniu [...] grudnia 2007 r. pełnomocnik skarżącego został odrębnie wezwany do uzupełnienia braków formalnych każdej ze skarg poprzez złożenie aktualnych pełnych odpisów z KRS strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia każdej ze skarg . W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik dołączył do jednej ze spraw, a mianowicie dotyczącej skargi na decyzję znak [...] jedną kopię pełnego odpisu z KRS, jednocześnie wskazując, że przekazuje tylko jeden egzemplarz ze względu na wyznaczenie dla wszystkich spraw jednego terminu rozprawy oraz wysokie prawdopodobieństwo połączenia spraw. W dniu [...] stycznia 2007 r. sprawy dotyczące przedmiotowych skarg zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie art. 46 § 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 póz. 1270 z późn. zm., określanej dalej skrótem p.p.s.a), zgodnie z którymi "do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa" oraz art. 29 p.p.s.a., który stanowi, że organ osoby prawnej dokonujący czynności w postępowaniu, ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z wyżej cytowanych przepisów wynika, że pełnomocnik działający w imieniu strony skarżącej będącej osobą prawną może wykazać prawidłowość swojego umocowania jedynie przedstawiając pełnomocnictwo oraz dokument wskazujący na to, że osoby udzielające pełnomocnictwa były uprawnione do działania za spółkę. Z kolei, dokumentem wykazującym uprawienie danej osoby do działania za spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością może być dokument urzędowy jakim jest wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego. Niedołączenie dokumentu potwierdzającego skuteczność umocowania pełnomocnika do występowania w sprawie stanowi brak formalny, którego usunięcie może nastąpić w trybie określonym art. 49 p.p.s.a (por. uzasadnienie postanowienia NSA z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt l FSK 1546/07), zgodnie z którym, jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania braków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienie. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków, o których uzupełnienie był wzywany przez sąd. Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z wezwaniami skierowanymi do pełnomocnika strony skarżącej - odrębnie dla każdej ze skarg - był on obowiązany wykazać swoje umocowanie do prowadzenia każdej z zainicjowanej skargą sprawy oddzielnie. Powyższe oznacza, że pełnomocnik winien był dołączyć do każdej ze złożonych skarg stosowny dokument urzędowy - pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Tymczasem pełnomocnik dołączył kserokopię takiego dokumentu jedynie do jednej z prowadzonych spraw, co nie pozwala na stwierdzenie, że dopełnił on obowiązkowi uzupełnienia braków formalnych dla skarg pozostałych. Ponadto, dołączony dokument stanowi jedynie ksero i nie może być, w przeciwieństwie do oryginału uznany za dokument urzędowy, skutecznie wykazujący umocowanie danej osoby do działania za osobę prawną (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt l FSK 1546/07). Z tego względu skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zarządzając połączenie spraw dotyczących podatku od towarów i usług oparto się na art. 111 § 2 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Taki związek zachodził w niniejszych sprawach (identyczny stan faktyczny, zarzuty skarg), a ponadto względy ekonomii procesowej przemawiały za ich połączeniem.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło