I SA/Kr 174/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji "W" w K. w likwidacji, o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego , z dnia 09.12.2016r., sygn. [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za miesiące od lutego do listopada 2012r. postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych 2. ustanowić dla strony radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Fundacji "W" w K w likwidacji, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 09.12.2016r., sygn. [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za miesiące od lutego do listopada 2012r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów Fundacja od 2011 roku jest w stanie likwidacji a od 2012r. zaprzestała prowadzenia działalności statutowej. W 2016r. nie osiągnęła też żadnego przychodu a strata bilansowa w postaci kosztów operacyjnych wyniosła 58 372,08 zł. Fundacja posiada wprawdzie środki w kwocie 3 242,73 zł., na koncie w Banku P. S.A. są one jednak objęte tytułami wykonawczymi wystawionymi przez Gminę Miejską – Prezydenta Miasta : [...]. z dnia 13.08.2012, [...] z dnia 13.08.2012. Strona skarżąca nie może kontynuować działalności ze względu na brak majątku i zadłużenie. Jej sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu zakończenia likwidacji działalności Fundacji w 2017r. Likwidator za czynności likwidacyjne nigdy nie pobierał zapłaty a koszty opłat pocztowych i sądowych pokrywał z własnych pieniędzy bez możliwości ich odzyskania. Zdaniem orzekającego wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie częściowym) - por. art. 246§2 w/w ustawy. Podkreślić więc należy, iż instytucja przyznania prawa pomocy ( w przedmiotowym przypadku zwolnienia od kosztów sądowych) osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej ma charakter fakultatywny. Przyznanie prawa pomocy osobom prawnym i innym jednostkom organizacyjnym, przy spełnianiu przesłanek przewidzianych w przepisie art. 246 § 2 pkt 1 i 2 ppsa, nie ma więc charakteru bezwzględnego. Sąd bowiem może, a nie musi, przyznać taką pomoc (por. postanowienie NSA z dnia 30.11.2010r. sygn. I FSK 790/2010, postan. NSA z dnia 30.09.2011r. , sygn. akt II FZ 409/11). Zaznaczyć też trzeba, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z dnia 06.10.2004r. , sygn. akt GZ 71/04, postanowienie NSA z dnia 23.07.2013r. , postanowienie NSA z dnia 28.11.2012r., sygn. akt I GZ 384/12). Biorąc natomiast pod uwagę przedstawione okoliczności, stwierdzić należy, iż sytuacja strony skarżącej daje podstawę do przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Fundacja jest bowiem w trakcie procesu likwidacji, nie posiada ani majątku ani środków finansowych, wolnych od zajęć. W ubiegłym roku nie osiągnęła żadnego przychodu. Opłaty związane z likwidacją pokrywa natomiast, z własnych środków, likwidator – będący rencistą. W związku z tym, na podstawie art.244§1, art.245§2, art. 246§2 pkt.1, w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. , poz .718 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.