I SA/Kr 175/10

Kraków, dnia 28 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. – B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. W. – B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 3 grudnia 2009r., nr [...] w przedmiocie umorzenia lub zwolnienia z opłaty skarbowej postanawia: oddalić wniosek w całości. W przedmiotowej sprawie skarżąca M. W. – B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. We wniosku oświadczyła, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i otrzymuje rentę w wysokości 797 zł miesięcznie wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. W trakcie postępowania referendarz sądowy wezwał wnioskodawczynię do przedłożenia: - spisu jej miesięcznych wydatków związanych z bieżącymi potrzebami, popartego odpowiednimi rachunkami, - wyciągów z kont bankowych obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy, - wyciągów z jej lokat bankowych, - zeznania podatkowego M. W. – B. za 2009r., - oświadczenia określającego gdzie mieszka i czyją własnością jest przedmiotowy lokal, dom, - odcinka renty lub dowodu przelewu otrzymywanego świadczenia, Skarżąca nie wykonała powyższego wezwania i w związku z uznaniem, że nadesłana przez nią korespondencja w żaden sposób nie odnosi się do kwestii wskazanych w wezwaniu, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 24 listopada 2010r. oddalił wniosek. M. W. – B. złożyła w terminie sprzeciw, wskazując w nim jedynie na kwotę 1181,42 zł dochodu, a także podając, że w aktach sądowych jest wystarczająco dowodów do oceny sytuacji materialnej skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wnioskodawczyni wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., przyznanie takiego prawa może nastąpić, tylko gdy podmiot ubiegający się o zwolnienie wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniosek podlega oddaleniu, gdyż skarżąca nie wykazała tej przesłanki, przy czym w związku z niewykonaniem przez wnioskodawczynię wezwania do udokumentowania i uprawdopodobnienia sytuacji materialnej poprzez przedłożenie opisanych powyżej dokumentów nie ma podstaw także do częściowego zwolnienia od kosztów. Stosownie do art. 246 p.p.s.a. to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania swojej trudnej sytuacji materialnej. Brak podania danych, o jakie wnioskodawczyni była wzywana oznacza, że Sąd nie ma wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 11.12.2008r. sygn. akt I FZ 394/08). Podnieść przy tym należy, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko do osób pozostających w bardzo trudnej sytuacji materialnej (ubóstwie) – osób bezrobotnych czy osiągających znikome czy nieregularne niskie dochody, a strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie, gdyż koszty te są rodzajem daniny publicznej. W powyższej sytuacji przyznanie prawa pomocy skarżącej, która nie wykazała przesłanek warunkujących przyznanie jej prawa pomocy, oznaczałoby bezzasadne przerzucenie ich ciężaru na budżet państwa, a w ostatecznym efekcie - na współobywateli, jako podatników. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia biorąc za podstawę art. 246 § 1 p.p.s.a.