I SA/Kr 176/08

Sygn. akt I SA/Kr 176/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 października 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach, Sędzia: WSA Maria Zawadzka (spr.), Asesor: WSA Maja Chodacka, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2008 r., sprawy ze skargi H. S. i A. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy zwrotu wyegzekwowanej należności, - skargę oddala - Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił w oparciu o decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] tytuł wykonawczy nr [...] na należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za grudzień 2001 roku i tego samego dnia wszczął postępowanie egzekucyjne do majątku H. S. i A. S, dokonując zajęcia rachunku bankowego skarżących w [...] (zawiadomienie o zajęciu z dnia [...] kwietnia 2006 roku). Odpis tytułu wykonawczego doręczono skarżącym w dniu [...] kwietnia 2006 roku i w tym też dniu cała należność wraz z kosztami egzekucyjnymi została ściągnięta. H. S. i A. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 roku, a nadto wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] WSA w Krakowie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 12 października 2006 roku A. i H. S. zwrócili się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o zwrot kwoty 86.498,22 zł, wyegzekwowanej, powołując się na prawomocne postanowienie WSA w Krakowie z dnia 25 lipca 2006 roku sygn. akt I SA/Kr 832/06 w przedmiocie wstrzymania przedmiotowej decyzji. Naczelnik Urzędu Skarbowego (rozpoznając ponownie sprawę po uprzednim uchyleniu jej z uwagi na uchybienia formalne przez Dyrektora izby Skarbowej) decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił zwrotu w/w należności, nie stwierdzając nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za grudzień 2001 roku. W konsekwencji organ podatkowy stwierdził, że zaległość podatkowa z tego tytułu została uregulowana na skutek przeprowadzonego zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania egzekucyjnego. W odwołaniu H. S. i A. S. domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie, że postanowienia WSA w sprawie "nie wiążą postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, w całości podzielając stanowisko organu I instancji. Nadto podkreślono, że postanowienie w przedmiocie wstrzymania zostało wydane przez WSA w Krakowie w dniu 25 lipca 2006 roku, a więc już po wyegzekwowaniu przedmiotowej należności. Zatem nie ma żadnych przesłanek faktycznych i prawnych do zwrotu uzyskanych w trakcie postępowania egzekucyjnego należności, tym bardziej, że wyrokiem z dnia 28 czerwca 2007 roku WSA w Krakowie oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie H.S. i A. S., działając przez swojego pełnomocnika domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej oraz art. 164 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez przyjęcie, że postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie nie wiążą stron postępowania. W odpowiedzi na skrze Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była kwestia zwrotu skarżącym kwoty wyegzekwowanej przez organ egzekucyjny, w sytuacji gdy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie wstrzymania wykonalności decyzji określającej wysokość należności zostało wydane po wyegzekwowaniu od skarżących należnej kwoty. Skarżący stanęli na stanowisku, że wobec wstrzymania przez Sąd wykonalności decyzji określającej wysokość należności, organ egzekucyjny bezpodstawnie dysponuje wyegzekwowaną uprzednio kwotą. Sąd w pełni podzielił stanowisko organów uznając, że nie ma podstaw do zwrotu wyegzekwowanej kwoty. Organ egzekucyjny dokonując zajęcia rachunku bankowego skarżących oraz egzekwując w dniu 20 kwietnia 2006 roku kwotę wynikającą z decyzji nr [...], na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy nr [...], działał w granicach obowiązującego prawa. Postanowienie Sądu o wstrzymaniu wykonalności decyzji z dnia [...] - zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 23 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) - wiązało strony i inne organy państwowe dopiero z chwilą uprawomocnienia. A zatem w dniu wyegzekwowania należności podatkowej nie było żadnej przeszkody do przeprowadzenia egzekucji. Jednocześnie wyegzekwowanej kwoty nie można uznać za nadpłatę podlegającą zwrotowi w rozumieniu art. 72 § 1 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8,poz. 60 ze zm.). Zgodnie z art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa za nadpłatę uważa się kwotę: 1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku; 2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej; 3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta jeżeli w decyzji, o której mowa art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej; 4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o odpowiedzialności podatkowej określono je nienależnie lub w wysokości większej należnej. Natomiast według przepisu art. 77 § 1 cyt. ustawy nadpłata podlega zwrotowi w terminie: 1) 30 dni od dnia wydania decyzji o zmianie, uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności decyzji: a) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, b) określającej wysokość zobowiązania podatkowego, c) o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, d) o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej lub spadkobiercy, z zastrzeżeniem § 3; 2) 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej wysokość nadpłaty; 3) 14 dni od dnia doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności, uchylającego decyzję organu podatkowego pierwszej instancji lub stwierdzającego jej nieważność, z zastrzeżeniem § 3 4) 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 74; 5) 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2 z zastrzeżeniem § 2; 6) 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 3, lecz nie wcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w i 73 § 2. W powyższym stanie faktycznym nie ma żadnych przesłanek faktycznych, ani prawnych do zwrotu uzyskanych w trakcie postępowania egzekucyjnego kwot albowiem w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane zostało po uregulowaniu zaległości i nie może być podstawą do zwrotu kwoty pobranej zgodnie z prawem na podstawie ostatecznej i prawomocnej decyzji. Zauważyć bowiem należy, że wyrokiem z dnia 28 czerwca 2007 r. (sygn. akt I SA/Kr 832/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na decyzję wymiarową z dnia [...] nr [...], a orzeczenie to jest prawomocne. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 02 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.)