I SA/Kr 1761/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: dokonać sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 września 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1761/14 w ten sposób, że w komparycji postanowienia, w miejsce nieprawidłowego oznaczenia orzeczenia w brzmieniu: "na decyzję", wpisać prawidłowe oznaczenie orzeczenia w brzmieniu: "na postanowienie". Postanowieniem z dnia 10 września 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1761/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania z urzędu postanowienia z dnia 10 września 2015 r., albowiem Sąd błędnie wskazał oznaczenie orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei treść art. 166 p.p.s.a. wskazuje, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że prawidłowym oznaczeniem orzeczenia było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, a nie decyzja, jak wpisano w postanowieniu z dnia 10 września 2015 r. Wpisanie zatem w postanowieniu innych parametrów zaskarżonego aktu, było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania przedmiotowego postanowienia. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.