I SA/Kr 1776/12

PostanowienieWSA w Krakowie2013-04-29

Skład orzekający: Agnieszka Jakimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba korzystająca z instytucjonalnej pomocy społecznej, która nie jest w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb życiowych, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że osoba korzystająca z instytucjonalnej pomocy społecznej, która nie jest w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb życiowych, spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych. Fakt korzystania z pomocy społecznej, połączony z brakiem środków na podstawowe potrzeby, świadczy o niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący W.W. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu zainicjowanym skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Skarżący jest bezrobotny, korzysta z pomocy rodziny i pomocy społecznej, nie posiada oszczędności, ale jest współwłaścicielem działki. Referendarz WSA oddalił wniosek, jednak Sąd, rozpoznając sprzeciw, uznał, że skarżący spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W.W. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2013 r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W dniu 5 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego W.W. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu zainicjowanym skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Z uzasadnienia wniosku oraz przedłożonych w toku postępowania na żądanie tut. Sądu dokumentów i pism oraz z akt spraw o sygn. I SA/Kr 1777/12 i I SA/Kr 1778/12 wynika, że skarżący zamieszkuje wraz z R.W. w mieszkaniu komunalnym, gdzie czynsz wynosi 677, 46 zł miesięcznie. Dodatkowo ponoszone są koszty za prąd (312,22 zł na miesiąc) i za gaz (268,69 zł za luty 2013 r.). Według oświadczenia rachunki płacone są po połowie. Skarżący jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku, korzysta z finansowej pomocy rodziny oraz z instytucjonalnej pomocy społecznej (zasiłek okresowy w kwocie 271 zł miesięcznie przyznany do czerwca 2013 r.; zasiłek celowy na zakup żywności oraz dofinansowanie opłat mieszkaniowych). Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, czy cennych ruchomości. Jest natomiast właścicielem 1/3 działki o pow. 0,84 ha. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści art. 246 § 1 cytowanej ustawy wynika zatem, że to na podmiocie ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Wprawdzie negatywnie należy ocenić postawę wnioskodawcy, który pomimo wezwań zarówno ze strony referendarza sądowego, jak i tut. Sądu nie wywiązał się z ciążących na nim obowiązków i w sposób niezadawalający przedstawił swoją sytuację rodzinną i majątkową, to jednak kierując się zasadami doświadczenia życiowego Sąd uznał, że sam fakt korzystania z instytucjonalnej pomocy społecznej powoduje, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Skoro wnioskodawca nie jest w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb życiowych w postaci chociażby zakupu wyżywienia, zaś organ udzielający świadczeń po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego stwierdził, że egzystencja odbywa się poniżej minimum socjalnego, to w opinii Sądu mamy do czynienia z sytuacją, w której skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło