I SA/Kr 1777/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Spółka z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 września 2015r., Nr: [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku przybliżonego zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2014r. postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia 20 października 2015r. O. Sp. z o.o. C. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 września 2015r., Nr: [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku przybliżonego zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2014r. Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2015r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi, w odpowiedzi wnosząc o zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016r. Referendarz sądowy tut. Sądu oddalił wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia z dnia 19 listopada 2015r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pismem z dnia 7 marca 2016r. strona skarżąca została wezwana przez tut. Sąd do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca to wezwanie została dwukrotnie awizowana: w dniu 10 marca 2016r. i w dniu 18 marca 2016r. i zarządzeniem Sędziego uznana za skutecznie doręczoną i dołączona do akt sprawy. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie wystawione przez księgowego tut. Sądu, że opłata nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do dnia 25 kwietnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 §1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 §1 p.p.s.a. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 §1 p.p.s.a., sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Brak fiskalny skargi w przedmiotowej sprawie miał być zatem usunięty w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie strony skarżącej o wpis od skargi zostało w trybie art. 73 p.p.s.a. uznane za skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 24 marca 2016r. (data pierwszego awizowania przesyłki 10 marca 2016r. + 14 dni). Wykazany brak fiskalny skargi, nie został pomimo tego uzupełniony w terminie, który mijał w dniu 31 marca 2016r. W tym terminie strona skarżąca była zobowiązana wykonać wezwanie Sądu, tymczasem w niniejszej sprawie nie miało to miejsca. Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 §3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.