I SA/Kr 1778/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 sierpnia 2014r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 28 sierpnia 2014r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz akt sprawy M.J. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Otrzymuje emeryturę w wysokości 776,56 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie 206,76 zł. Na zakup lekarstw wydaje ona 292 zł miesięcznie a koszty mediów opiewają na kwotę ok. 178 zł miesięcznie. M.J. jest właścicielką nieruchomości o pow. 0,7261 ha, zabudowanej domem (parter – 76 m2, suteryna - 38 m2). Nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartość pow. 3000 euro. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. W sprzeciwie od tego postanowienia skarżąca wyraziła niezadowolenie z faktu, że Referendarz nie stwierdził jednoznacznie, że przypadające jej dochody stanowią zagrożenie dla strony w postaci życia poniżej biologicznej granicy bytowania. Zdziwienie strony budzi też nieodniesienie się przez orzecznika do polityki socjalnej Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z wniosku skarżącej wynika, że wnosiła ona o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, a to o zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego dla siebie utrzymania.. Nie posiada bowiem żadnych oszczędności, a uzyskiwany niewysoki dochód w istocie jest bardzo niski. Stąd też biorąc pod uwagę, iż wpis od skargi w niniejszym postępowaniu wynosi 500 zł, zwolnienie wnioskodawczyni od kosztów sądowych jest uzasadnione. Jednocześnie należy wyjaśnić, że Sąd w ramach niniejszego postępowania nie jest umocowany do dokonywania oceny, czy niedobór środków na życie z uwagi na niskie dochody może stanowić zagrożenie dla jej egzystencji. Tym bardziej nie należy do kompetencji Sądu wypowiadanie się na temat polityki socjalnej Państwa. Zgodnie z zasadami demokratycznego państwa prawa instytucje państwowe mogą bowiem podejmować rozstrzygnięcia tylko w zakresie dozwolonym przez obowiązujące przepisy prawa. Niemniej jednak wyjaśnić należy, że z mocy dokonanego w niniejszym orzeczeniu zwolnienia skarżąca korzystać może z prawa pomocy w zakresie w jakim wnioskowała o to w swym wniosku. Mając powyższe na uwadze, działając na zasadzie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji orzeczenia.