I SA/Kr 1781/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 października 2014r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: odrzucić skargę. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S.T. zakwestionował decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 października 2014r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarżący nie skorzystał natomiast z przysługującego mu środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie jego sprawy (zgodnie z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych /tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1442 ze zm./), bezpośrednio zaskarżając decyzję wydaną w pierwszej instancji. Skarżący nie zrealizował więc przed wniesieniem skargi do Sądu ustawowego wymogu zaskarżenia decyzji w drodze wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a tym samym nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w sprawie, co powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 tej ustawy.