I SA/Kr 1787/03

Dnia 12 lipca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi " S." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lipca 2003 roku nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2001 rok postanawia skargę odrzucić. I SA/Kr 1787/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 7 lipca 2003 roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze Sączu określiło Spółce Akcyjnej "S." z siedzibą w P. podatek od nieruchomości na 2001 rok. Skargę od powyższej decyzji do sądu administracyjnego złożyła Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "S.", powołując się na fakt, iż jest następcą prawnym spółki akcyjnej. Do skargi nie załączono dokumentu potwierdzającego powyższą okoliczność. Na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2006 roku Sąd postanowił wezwać stronę skarżącą o przedstawienie odpisu z Krajowego Rejestru Przedsiębiorców dla wykazania zmiany formy prawnej ze spółki akcyjnej na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w terminie 1 miesiąca pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania i upływu zakreślonego terminu brak ten nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Przepis art. 50 par 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 póz 1270 ze zm./ stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Kryterium interesu prawnego kreuje więc legitymacje procesową do wniesienia skargi, występującą w przypadku istnienia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z obowiązku. Obowiązek wykazania okoliczności związanych z istnieniem interesu prawnego do wniesienia skargi obciąża stronę skarżącą a konsekwencją zaniechania tego obowiązku może stać się odrzucenie skargi w trybie art. 58 par 1 pkt 5 cytowanej ustawy. Wezwanie o uzupełnienie braków skargi skierowano do strony skarżącej w trybie art. 58 par 2 cytowanej ustawy, zgodnie z którym z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i nie działania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki . organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas gdy brak nie zostanie uzupełniony. Ponieważ strona skarżąca nie wykazała, iż posiada zdolność procesową do wniesienia skargi od decyzji SKO z dnia 7 lipca 2003 roku, Sąd nie dysponując żadnym dokumentem potwierdzającym tą okoliczność - na podstawie powołanych wyżej przepisów - uznał skargę za wniesioną przez nieuprawniony podmiot i orzekł o jej odrzuceniu.