I SA/Kr 18/02

Syg. akt I SA/Kr18/02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2005 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) AWSA Dorota Dąbek Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2005 r spraw ze skarg W.S: na decyzje Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 29 listopada 2001 r nr [...] [...] oraz z dnia 30 listopada 2001 r nr [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...] w przedmiocie taryfikacji celnej towaru 1. uchyla zaskarżone decyzje , 2. orzeka , że uchylone decyzje nie mogą być wykonane , 3. ustala wartość przedmiotu sporu w wysokości [...] zł, 4. zarządza zwrot z kasy Sądu nadpłacony wpis na rzecz strony skarżącej w kwocie [...] zł ( słownie [...] ), 5. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ( słownie [...] złotych). W okresie od [...] 1998 r do dnia [...] 2000 r W. S, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "K" , dokonał 11 zgłoszeń celnych według odpowiednich dokumentów SAD w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar określony jako części armatury sanitarnej , wężyki podłączeniowe w oplocie , deklarując w dwóch przypadkach wobec towarów zgłaszanych w 1998 r kod [...] ze stawką celną w wysokości 1,8% , a w odniesieniu do pozostałych zgłoszeń celnych - kod PCN [...] z zerową stawką celną. Dyrektor Urzędu Celnego objął przedmiotowe towary wnioskowaną procedurą zgodnie z deklaracją zawartą w poszczególnych zgłoszeniach celnych. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Regionalny Inspektorat Celny powstała wątpliwość co do prawidłowości taryfikacji przedmiotowych towarów , w związku z tym Dyrektor Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie w/w zgłoszeń celnych , a następnie decyzjami z dnia [...] i [...] maja 2001 r uznał zgłoszenia celne za nieprawidłowe w części dotyczącej kodu taryfy celnej dla przedmiotowego towaru i określając jako właściwy kod [...]. Zmiana kodu Taryfy celnej nie spowodowała zmiany wysokości długu celnego. W uzasadnieniu wydanych decyzji organ celny stwierdził, że rdzeń przedmiotowych wężyków wykonany był z kauczuku , co potwierdza Atest Higieniczny nr [...] wydany przez Państwowy Zakład Higieny obejmujący wężyki podłączeniowe w oplocie zawierające gumowy rdzeń w oplocie aluminiowym lub stalowym. Przeprowadzona przez Zespół Chemii Polimerów Wydziału Chemii Uniwersytetu ekspertyza z dnia [...] 2000 r potwierdziła, że dostarczone do oceny próbki posiadały rdzeń gumowy uformowany z kauczuku EPDM. Organ celny wyjaśnił, że Dział 40 Taryfy celnej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19.12.1997 r w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U.Nr 158, poz. 1047 ) obejmuje kauczuk i wyroby z kauczuku , a zgodnie z uwagą l do tego Działu - pod pojęciem " kauczuk " należy rozumieć również kauczuk syntetyczny. Z kolei wyjaśnienie pojęcia " kauczuk syntetyczny" zostało zawarte w uwadze 4 do tego Działu. W ocenie Dyrektora Urzędu Celnego w pozycji 4002 70 00 0 taryfikowany jest kauczuk etylenowo-propylenowo-dienowy (EPDM) w formach podstawowych , tak więc wyroby z tego kauczuku należy taryfikować również do Działu 40 Taryfy celnej. Właściwym kodem PCN dla wężyków podłączeniowych objętych przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi jest poz.4009 20 00 0 obejmująca przewody , rury i węże również wzmocnione lub inaczej połączone z metalem. Organ celny podniósł , że ekspertyza sporządzona na Wydziale Chemii Uniwersytetu w sposób wystarczający potwierdza , że rdzeń węża uformowany był z kauczuku EPDM , w związku z tym wyjaśnienia skarżącego z dnia [...] 2001 r powołujące się na opinię Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Oponiarskiego nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W odwołaniu od powyższych decyzji skarżący zarzucił, że organ celny I instancji dokonując ustaleń oparł się na Ateście Higienicznym Państwowego Zakładu Higieny oraz opinii Zakładu Chemii i Polimerów Wydziału Chemii Uniwersytetu , która jest ogólnikowa i niezupełna. Opinia ta nie określa składu chemicznego badanego towaru , a tym bardziej procentowego udziału poszczególnych substancji pod kątem kryteriów wynikających z Taryfy celnej , a przede wszystkim nie badano ich termoplastyczności . Zdaniem skarżącego - identyfikacja materiału i właściwości przetwórcze są niezbędne dla prawidłowej taryfikacji celnej. Organ celny pominął natomiast istotne dla wyczerpującego wyjaśnienia sprawy dowody przedłożone w toku prowadzonego postępowania. Badania przeprowadzone przez Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Oponiarskiego STOMIL - zdaniem skarżącego - wyłączają możliwość zakwalifikowania przedmiotowego towaru do Działu 40 Taryfy celnej ze względu na posiadane właściwości termoplastyczne. W odniesieniu do decyzji dotyczących zgłoszeń celnych , w których zadeklarowano kod [...], na etapie postępowania odwoławczego skarżący wniósł o zaklasyfikowanie tego towaru do pozycji 3917 Taryfy celnej . Prezes Głównego Urzędu Ceł , po rozpatrzeniu odwołań skarżącego , decyzjami z dnia [...] i [...] 2001 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy stwierdził, że z załączonych i przyjętych jako dowody dokumentów w sprawie tj. : faktur, wniosku Regionalnego Inspektoratu Celnego z dnia [...].2001 r , Atestu Higienicznego nr [...] opinii Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Oponiarskiego STOMIL z dnia [...].2001 r i z dnia [...].2001 r, opinii prof. E. B. i dr A. K. z Wydziału Chemii Uniwersytetu oświadczenia włoskiego producenta wężyków z dnia [...].2001 r , kserokopii kart katalogowych nadesłanych przez skarżącego , próbek towaru nadesłanego przez skarżącego , wyjaśnień skarżącego z dnia [...].2001 r , jednoznacznie wynika , że przedmiotem importu były giętkie węże w oplocie metalowym wykorzystywane do montażu w instalacjach ciepłej i zimnej wody . Materiał rdzenia przedmiotowych wężyków jest produktem dynamicznej wulkanizacji kauczuku etylowo-propylenowego. Identyfikacja składu materiału rdzenia wężyka , zgodnie z opinią z dnia [...] .2001 r " pokazuje obecność w badanym materiale kauczuku etylowo-propylenowego" , który jest wypełniony sadzą oraz zawiera substancje mineralne .Natomiast z opinii prof. E. B. i dr A. K. wynika ,że " materiał użytkowy otrzymany z kauczuku po wprowadzeniu do niego napełniaczy -najczęściej w postaci sadzy oraz oleju - i po wulkanizacji, jest gumą " Prezes Głównego Urzędu Ceł , wskazując na uwagę 1 i 4 do Działu 40 Taryfy celnej oraz na Wyjaśnienia do Taryfy celnej , które od dnia [...].1998 r są przepisami prawa , stwierdził , że jeśli substancja została zdefiniowana jako kauczuk syntetyczny , produkty wykonane z niej są uważane za wyroby z kauczuku wulkanizowanego niezależnie od tego , czy były wulkanizowane siarką, czy też innym środkiem wulkanizacyjnym. Dla artykułów wulkanizowanych z wykorzystaniem wypełniaczy ( a takie są przedmiotem sprawy ) badania winny dotyczyć próbek surowca pozbawionego substancji, które nie są niezbędne do sieciowania. Organ odwoławczy stwierdził , że wyniki badań wytrzymałościowych zawarte w tabeli nr 1 Opinii Ośrodka Badawczo-Rozwoj owego Przemysłu Oponiarskiego STOMIL z dnia [...].20001 r Jako że zostały wykonane na próbkach produktu wulkanizacji z wypełniaczami ( sadzą ) , nie mogą stanowić podstawy do twierdzenia , iż warunki określone uwagą 4 do Działu 40 Taryfy celnej nie zostały spełnione. Organ celny II instancji podniósł, że biegły w wydanej opinii odniósł się jedynie do części uwagi 4 do Działu 40 Taryfy celnej , pomijając całkowicie część dotyczącą kryteriów wulkanizacji siarką oraz badań wydłużania i powrotu elastycznego. Ponadto z opinii z dnia [...] 2001 r wynika , że w celu uplastycznienia materiału wężyka walce walcarki nagrzane zostały do temperatury 80 - 90 oC, a z uwagi 4 jednoznacznie wynika , że próby wytrzymałościowe winny być wykonane w temperaturze od 18 - 29 oC . W przedmiotowej opinii nie wskazano również , w jakiej temperaturze i pod jakim ciśnieniem nastąpiło uformowanie uszczelki. Wniosek wynikający z powyższej opinii , iż przedmiotowe węże należy zaliczyć do produktów wykonanych z tworzyw sztucznych oparty został wyłącznie na fakcie , iż materiał wężyka posiada zdolność do powtórnego formowania ( cecha charakterystyczna dla termoplastów lub termoelastoplastów). Badania natomiast identyfikują materiał wężyka elastycznego jako "kauczuk etylenowo-propylenowy silnie wypełniony sadzą , otrzymany w procesie " dynamicznej wulkanizacji ". W ocenie Prezesa Głównego Urzędu Ceł z powyższego wynika , że jedynie zachowanie materiału przy powtórnej przeróbce oraz możliwość dotarcia do normy , która pozwoliłaby na jednoznaczne określenie , że produkty dynamicznej wulkanizacji należą do takiej lub innej grupy materiałów polimerowych przesądziły , iż biegli uznali , iż sporne wężyki należy zaliczyć do tworzyw sztucznych. Przedmiotem importu były zatem wężyki z kauczuku etylenowo-propylenowego wulkanizowanego w oplocie metalowym , którym zasadniczego charakteru nadaje rdzeń kauczukowy , a zatem zgodnie z Regułą l Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej winne być klasyfikowane do poz.4009 Taryfy celnej . Klasyfikacja wskazana przez skarżącego do poz.3917 obejmuje rury , przewody i węże oraz ich wyposażenie z tworzyw sztucznych i jest sprzeczna z w/w Regułą l. Organ odwoławczy podniósł , iż tylko organy celne są uprawnione do ustalania kodu PCN dla towaru będącego przedmiotem postępowania celnego i w związku z tym brak jest podstaw do przyjęcia sugestii skarżącego , iż znaczenie w sprawie mają opinie urzędów statystycznych. Zasady metodyczne SWW obowiązują w statystyce i ewidencji i pominięto w nich wyjaśnienia dotyczące spraw celnych , zatem nie mogą stanowić podstawy klasyfikacji towarów dla potrzeb spraw celnych. Na powyższe decyzje wpłynęły skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego , w których skarżący zarzucił nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności w sprawie , a w szczególności nie przeprowadzenie ponownego badania chemicznego materiału wężyków oraz naruszenie art.121 ust. 1 i art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r - Ordynacja podatkowa (Dz.U.Nr 137, poz.926 ze zm.) - i wniósł o ich uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych . Skarżący podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w odwołaniach od decyzji organu celnego I instancji zarzucił, że opinia sporządzona na Wydziale Chemii Uniwersytetu zawiera w swej wstępnej części ogólne stwierdzenia nie dotyczące analizy składu chemicznego dostarczonych do badań próbek wężyków . Z opinii tej nie wynika, iż próbki były badane pod kątem jednej z podstawowych właściwości dla ustalenia możliwości ich zataryfikowania do Działu 40 Taryfy celnej , jaką jest ich termoplastyczność i właściwości przetwórcze. Z tego względu należy w/w opinię uznać za nie wyczerpującą. Badania w zakresie wyżej opisanym przeprowadził - na zlecenie skarżącego - Ośrodek Badawczo Rozwojowy Przemysłu Oponiarskiego STOMIL , który wykluczył możliwość zataryfikowania przedmiotowych wężyków do Działu 40 Taryfy celnej , bowiem badane próbki są termoelastoplastem czyli tworzywem sztucznym . Ponadto skarżący stwierdził, że po wydaniu zaskarżonych decyzji Ośrodek Badawczo-Rozwojowy STOMIL ustosunkował się do opinii sporządzonej na Wydziale Chemii Uniwersytetu. Kwestia składu chemicznego badanych wężyków nie jest tak oczywista , jak przyjął to Prezes Głównego Urzędu Ceł. Przy dwóch sprzecznych opiniach należało - zdaniem skarżącego - przeprowadzić ponowne badania. Opinie urzędów statystycznych w niniejszych postępowaniach zostały zignorowane przez organy celne , chociaż skarżący bazował na tych opiniach i działał w przeświadczeniu, iż zastosowana stawka podatku VAT i jednocześnie zgłoszenie celne są prawidło we tj. zgodne z prawem. W odpowiedzi na skargi Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o ich oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonych decyzjach , iż skrót EPDM jest skrótem oznaczającym kauczuk etylenowo-propylenowy niesprzężony dienowo , a wyrób z EPDM jest wyrobem z kauczuku , taryfikowanym do Działu 40 Taryfy celnej . Materiał dowodowy zgromadzony w aktach spraw jednoznacznie wskazuje - zdaniem organu -że sporne wężyki zostały wykonane z gumy , natomiast guma ta otrzymana jest z kauczuku etylenowo-propylenowego z dodatkiem difunkcyjnego monomeru określanego skrótem EPDM , po wprowadzeniu do niego napełniaczy i po wulkanizacji . Opinia sporządzona na Wydziale Chemii Uniwersytetu z dnia [...].2001 r jest zbieżna z opinią wykonaną przez Ośrodek Badawczo-Rozwojowy STOMIL z dnia [...].2001r . W Ateście Higienicznym również podano , iż wężyki mają gumowy rdzeń w oplocie z aluminium lub stali. Okoliczność , iż w/w towar został wykonany z materiału o nazwie handlowej EPDM potwierdził także producent w swoim oświadczeniu . Skrót EPDM został z brzmienia wyszczególniony w kodzie [...] natomiast nie został zamieszczony w liście skrótów nazw polimerów klasyfikowanych w Dziale 39 Taryfy celnej. Odnosząc się do opinii z dnia [...].2001 r dołączonej do skargi Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził, iż opinia ta nie dotyczy przedmiotowych wężyków wykonanych z kauczuku EPDM , natomiast opinia odnosi się do zupełnie innego towaru (kopolimeru EPM). Zdaniem organu w rozpatrywanych sprawach nie zachodziła konieczność przeprowadzania ponownych badań , gdyż nie były wymagane wiadomości specjalne , a zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na jednoznaczne ustalenie stanu spornego towaru. Odnośnie pomięcia opinii urzędów statystycznych organ celny wyjaśnił , że zasady obowiązujące przy klasyfikacji towarów do odpowiednich pozycji (kodu PCN ) , wynikające z art.85 § 1 Kodeksu celnego nie przewidują możliwości klasyfikowania ich w powiązaniu z symbolami PKWiU. Symbole PKWiU nie pokrywają się z kodami PCN zamieszczonymi w Taryfie celnej. Za niezasadne uznał Prezes Głównego Urzędu Ceł zarzuty dotyczące naruszenia art.121 i 200 Ordynacji podatkowej , bowiem w sprawie zebrano w sposób wyczerpujący materiał dowodowy , a strona działająca przez pełnomocnika była zawiadamiana o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami. W piśmie procesowym z dnia [...] 2005 r skarżący powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2004 r , syg.akt 3/I SA/Po 1585/02 , wydany w sprawie z jego skargi i dotyczący takiego samego towaru oraz w oparciu o materiał dowodowy tożsamy z materiałem dowodowym zgromadzonym w rozpatrywanej sprawie - uchylił rozstrzygnięcia organów celnych tj. Prezesa Głównego Urzędu Ceł oraz Dyrektora Urzędu Celnego z uwagi na brak podstaw do uznania , że wężyki będące przedmiotem importu spełniają wymogi stawiane kauczukowi syntetycznemu w rozumieniu uwagi 4a do działu 40 Taryfy celnej. Skarżący zarzucił , że istnieją wątpliwości co do materiału , z którego wykonany jest rdzeń importowanych wężyków określany jako EPDM. Stwierdzenie to opiera się - zdaniem skarżącego na stosowanej w obrocie handlowym zwyczajowej nazwie tego produktu . Spór dotyczy ustalenia i uznania , czy podstawowym budulcem tych wężyków jest kauczuk etylenowo-propylenowo-dionowy - EPDM , czyli kauczuk etylenowo-propylenowy z dodatkiem difunkcyjnego monomeru , czy też tworzywo etylenowo-propylenowe EPM , nie zawierające już tego dodatku. Takie wyjaśnienie złożył producent towaru - firma R. Ponadto skarżący powołał się na Polską Normę [...], zgodnie z którą EPDM jest tworzywem sztucznym. Zgodnie z opinią wykonaną przez Ośrodek Badawczo-Rozwoj owy Przemysłu Oponiarskiego STOMIL oraz opinią dr J.K. zawartość EPDM nie jest przeważająca w przedmiotowym towarze ( zaledwie 19,6% ) i z tego powodu nie może być klasyfikowany do Działu 40. Zgodnie z uwagą 4 do Działu 40 Taryfy celnej decydującą cechą towaru , aby zaklasyfikować go do tego Działu jest m.in. nieodwracalność przekształceń w substancje nietermoplastyczne oraz ich wytrzymałość , a przeprowadzone przez STOMIL badania wykazały odwracalność przekształceń. Ponadto przedmiotowe wężyki nie spełniają kryterium wytrzymałości. Rozstrzygnięcia organów celnych zostały oparte na opinii biegłych z Wydziału Chemii U pomimo , że w toku postępowania opinie niezależnych biegłych kwestionowały w/w opinię. W tej sytuacji należało - zdaniem skarżącego - przeprowadzić dowód z opinii innej jednostki badawczej. Skarżący zarzucił , że organy celne prowadziły postępowanie w sposób podważający zaufanie do organów państwa . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r , Nr 153, poz.1271 ze zm.) , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ). Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie dokonując kontroli zaskarżonych decyzji należy mieć na względzie dwie podstawowe zasady : po pierwsze - kluczowe znaczenie dla każdego postępowania , w tym również celnego , ma należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy , bowiem tylko w takim przypadku możliwe jest prawidłowe określenie zakresu praw i obowiązków strony tego postępowania. W sprawach dotyczących taryfikacji towaru celnego , kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie stanu towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Po drugie : jeżeli stan towaru zostanie ustalony w sposób nie budzący wątpliwości , dopiero wówczas możliwa będzie jego taryfikacja do odpowiedniej pozycji taryfy celnej. Podnieść należy , że taryfa celna stanowi akt prawny , który kieruje się własnymi zasadami wyłącznie na potrzeby postępowania celnego . W tym sensie jest aktem autonomicznym , zawierającym własne reguły i definicje . Zasadą jest , że każdy towar może być klasyfikowany tylko do jednej pozycji taryfowej określonej w nomenklaturze. Stosowanie poszczególnych pozycji Taryfy celnej musi być w ścisłym i nierozerwalnym związku z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się na początku Taryfy , ale również w powiązaniu z uwagami do poszczególnych sekcji i działów . W rozpatrywanej sprawie stan towaru ustalony przez organy celne budzi wątpliwości. Regionalny Inspektorat Celny dokonując kontroli w firmie skarżącego badał zgodność obrotu towarowego z zagranicą pod kątem przepisów celnych oraz przepisów podatkowych związanych z importem towarów. Konsekwencją dokonanych ustaleń przez w/w organ była też sprawa karna skarbowa prowadzona wobec skarżącego. Materiał dowodowy gromadzony na potrzeby dwóch , a właściwie trzech różnych postępowań , mimo jego obszerności , nie jest jednoznaczny biorąc pod uwagę specyfikę postępowania celnego . O ile zgromadzone dowody dawały podstawę do uniewinnienia skarżącego od zarzutu popełnienia przestępstw skarbowych związanych z importem towarów, o tyle dowody te nie dają podstaw do ustalenia stanu przedmiotowych wężyków w dniu przyjęcia zgłoszeń celnych , która to okoliczność warunkuje ich taryfikację do odpowiedniego kodu Taryfy celnej. Przede wszystkim należy stwierdzić , że przedmiotem importu były wężyki podłączeniowe w oplocie sprowadzane z Włoch od dwóch eksporterów : z firmy N. oraz z firmy R. Dla celów prowadzonych postępowań Regionalny Inspektorat Celny pobrał próbki tych towarów dokumentując tę czynność w "Protokole zabezpieczenia dokumentów i dowodów rzeczowych " z dnia [...].2000 r nr [...]. Z akt sprawy nie wynika, czy wężyki importowane z w/w firm były różne , czy identyczne co do ich składu i które z nich były przedmiotem badań. Organ celny nie zajął stanowisko w tej kwestii. Jakkolwiek okoliczność ta nie była kwestionowana w toku prowadzonego postępowania Jednak rzutuje na ocenę wiarygodności i wartości dowodowej zebranych w toku postępowania dowodów co do jej zupełności oraz zgodności ze wskazaniami wiedzy . Skarżący na poparcie swojego stanowiska co do prawidłowości deklarowanej w zgłoszeniach celnych taryfikacji importowanych wężyków do pozycji [...] Taryfy celnej wskazał między innymi : - opinię Urzędu Statystycznego z dnia [...] 2001 r nr [...] - opinię Urzędu Statystycznego z dnia [...].1999 nr [...] - opinię Urzędu Statystycznego z dnia [...].2000 r nr [...] oraz - opinię Przedsiębiorstwa E.. z dnia [...].2002 r nr [...] - oraz wyrok Sądu Rejonowego a z dnia [...] 2003 r , syg. [...] Wszystkie wymienione wyżej dowody ( z wyjątkiem wyroku ) odnoszą się do klasyfikacji opartych na Systematycznym Wykazie Wyrobów oraz na Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług , które nie mają zastosowania w postępowaniu dotyczącym taryfikacji towaru celnego , opartym na Taryfie celnej obejmującej Polską Scaloną Nomenklaturę Handlu Zagranicznego (art.13 § 1 i 3 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r - Kodeks celny (Dz.U.Nr 23, poz.117 ze zm.) . Urząd Statystyczny wydaje jedynie wykładnię do obowiązującej klasyfikacji ( innej niż Taryfa celna ), która dotyczy abstrakcyjnego towaru . W związku z tym wskazane dowody - co do zasady - nie mogą potwierdzać prawidłowości taryfikacji celnej towaru. Polskie Normy również nie mają zastosowania w postępowaniu celnym dotyczącym taryfikacji towaru będącego przedmiotem importu. Odnośnie wyroku karnego należy stwierdzić że i ten dowód nie potwierdza prawidłowości dokonywanej przez skarżącego taryfikacji celnej towaru , tym bardziej że nie było sporządzone jego uzasadnienie i nie znane są motywy takiego rozstrzygnięcia. Wyrok uniewinniający może być dowodem na m.in. brak winy skarżącego w popełnieniu zarzucanych mu przestępstw skarbowych z art.56 § 2 kks i art.56 § 1 kks w zw. z art.6 § 2 kks. Jeżeli chodzi o opinię wykonaną przez prof. dr hab. E. B. i dr A.K. z Wydziału Chemii U - Zespół Chemii Polimerów , to pomijając kwestię wątpliwości , czy badana próbka dotyczyła towaru będącego przedmiotem importu we wszystkich rozpatrywanych zgłoszeniach celnych , opinia orzeka, że " dostarczony do oceny wąż gumowy , oznakowany jako l A uformowany jest z kauczuku EPDM ". Przedmiotowa opinia nie określa składu badanego produktu , procentowego udziału poszczególnych substancji , ani jego właściwości pod kątem kryteriów określonych w Taryfie celnej . Opinia ta byłą podstawą rozstrzygnięć organów celnych , jednak wniosek z niej wynikający, nie znajduje potwierdzenia w samej opinii - mając na względzie kryteria i zasady określone w Taryfie celnej. Trafność ustaleń autorów tej opinii musi budzić uzasadnione wątpliwości. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organów celnych , że o zasadniczym charakterze przedmiotowych wężyków stanowi jego rdzeń , ale powołana opinia - poza samym stwierdzeniem , iż badana próbka zawiera w swoim składzie substancję EPDM nie określa jej ilości , co ma istotne znaczenie przy taryfikacji towarów będących mieszaninami. Niemniej ważne są właściwości termoplastyczne towaru. Zgodnie z uwagą 1 do Działu 39 Tworzywa sztuczne i wyroby z nich w całej Nomenklaturze wyrażenie " tworzywa sztuczne " oznacza materiały objęte pozycjami od nr [...] do [...], które nadają się lub mogą nadawać się, bądź to w procesie polimeryzacji , bądź też w dowolnym następnym etapie , do formowania pod wpływem czynników zewnętrznych (... ) poprzez prasowanie , odlewanie , wytłaczanie, walcowanie itp. w kształty , które zostają zachowane po zaprzestaniu tych czynników. Z kolei zgodnie z uwagą 2 do Działu 39 dział nie obejmuje (... ) kauczuku syntetycznego, zdefiniowanego na potrzeby działu 40 , oraz wyrobów z niego. Odnosząc się do kryteriów taryfikacji z Działu 40 , to zgodnie z uwagą 4 do tego działu " wyrażenie " kauczuk syntetyczny ,, odnosi się do (a) nienasyconych substancji, które mogą być nieodwracalnie przekształcone przez wulkanizację siarką w substancje nietermoplastyczne , nie ulegające rozerwaniu podczas ich rozciągania do trzykrotnej pierwotnej długości w temperaturze pomiędzy 18 oC a 29 oC , a po rozciągnięciu do dwukrotnej pierwotnej długości powracające w ciągu pięciu minut do długości nie większej niż półtorakrotna długość pierwotna. Dla celów tego testu mogą być dodawane substancje niezbędne do sieciowania , takie jak aktywatory lub przyspieszacze wulkanizacji; dozwolona jest także obecność substancji wymienionych w uwadze 5 (b) (ii) i (iii). Jednakże obecność jakichkolwiek substancji, które nie są konieczne do sieciowania , takich jak : obciążacie , plstyfikatory i wypełniacze jest niedozwolona. Porównując uwagi do Działu 39 i do Działu 40 Taryfy celnej należy stwierdzić , że przy klasyfikacji towaru do określonej pozycji taryfy celnej należy brać pod uwagę nie tylko skład towaru , ale również jego właściwości przetwórcze. Zgodzić należy się z zarzutem skarżącego , że opinia wykonana przez prof dr hab.E.B. i dr A.Ko. , mimo iż była kwestionowana przez innych biegłych co metodologii badań oraz wyników tych badań , nie była zweryfikowana przez organy celne poprzez powołanie innych biegłych . Takie postępowanie podważa zaufanie do organów państwa i czyni uzasadniony zarzut niewyjaśnieni istotnych okoliczności sprawy. Niezależnie od powyższego opinia ta jest sprzeczna z wyjaśnieniami jednego z eksporterów - firmy R.z dnia [...].2001 r , który stwierdził , że wąż wewnętrzny w oplocie aluminiowym jest z materiału EPM KOPOLIMER ETYLOPROPYLEN z dodatkowym składnikiem termopolimetrem etylopropylenem diolefią (dienem ). W przeszłości używany był termin EPDM , gdyż taka była jego nazwa handlowa. Treść złożonego przez w/w eksportera oświadczenia , wbrew stanowisku Prezesa Głównego Urzędu Ceł, nie może być interpretowana w ten sposób , że , sporne wężyki są wykonane z EPDM , co przesądza ich taryfikację do pozycji 4009 . Zawartość EPDM w składzie spornych wężyków musi odpowiadać kryteriom określonym w Taryfie celnej ( komponet decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu - uwaga 3 (b) Ogólnych Reguł Klasyfikacji Towarów w Nomenklaturze Scalonej ) , aby mieszaninę złożoną z różnych substancji tj. EPM i EPDM uznać za EPDM. Stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Ceł zawarte w zaskarżonych decyzjach nie znajduje poparcia w materiale dowodowym stanowiącym podstawę tych rozstrzygnięć. Zgodzić natomiast należy się ze stanowiskiem organu odwoławczego , że opinia dr inż. B.J z "S." z dnia [...].2001 r sugerująca taryfikację do pozycji 3917 Taryfy celnej nie jest miarodajna , gdyż próbka była badana w warunkach nie zgodnych z wymogami określonymi w uwadze 4 do Działu 40 . Badano wyrób z kauczuku wulkanizowanego , zamiast syntetycznego oraz w temperaturach wyższych od dopuszczalnych , co zostało szczegółowo omówione w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji. Jeżeli chodzi o opinię dr J.K. - rzeczoznawcy Polskiego Towarzystwa Towaroznawczego z dnia [...].2001 r oraz z dnia [...].2002 r , to opinie te nie były wydane w oparciu o własne badania próbek , lecz opierały się na opisie towaru , który - jak wyżej wykazano - nie jest jednoznaczny i różni biegli różnie opisywali sporne wężyki pod kątem ich składu i właściwości. Stanowisko zawarte w takiej opinii nie jest miarodajne tym bardziej , że rzeczoznawca wypowiedział się na temat klasyfikacji wyrobów warunkowo ; jeżeli podstawowym składnikiem wyrobu jest EPM to należy on do wyrobów z tworzyw sztucznych kwalifikowanych do Działu 39 , a nie do Działu 40 obejmującego kauczuk i wyroby z nich. Problem w tym , że ani organy celne , ani skarżący nie ustaliły składu spornych wężyków w sposób nie budzący wątpliwości. A przecież trafność ustaleń co do składu materiałowego przedmiotowego towaru i jego właściwości jest warunkiem prawidłowej klasyfikacji towaru na podstawie Taryfy celnej. Wydanie zaskarżonych decyzji z naruszeniem art.121 § 1 , art.122 i 187 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z Nr 137, poz.926 ze zm.) w związku z art.262 Kodeksu celnego , mogło mieć wpływ na wynik spraw . W ocenie Sądu , wskazane uchybienia popełnionych przez organy celne w toku prowadzonego postępowania , a przede wszystkim stopień naruszenia prawa, powoduj ą konieczność uchylenia zaskarżonych decyzji. Z tych względów Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - orzekł jak w sentencji. Na podstawie art.152 w/w ustawy Sąd orzekł , że uchylone rozstrzygnięcia organów celnych nie podlegają wykonaniu , co oznacza , iż w/w rozstrzygnięcia nie wywołują skutków prawnych od chwili wydania wyroku , mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. Z uwagi na fakt , że zmiana pozycji Taryfy celnej nie spowodowała zmiany stawki celnej , dług celny nie powstał , a w konsekwencji spór we wszystkich sprawach nie dotyczył należności pieniężnej . O kosztach orzeczono na podstawie art.200 tej ustawy.