I SA/Kr 1801/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r na posiedzeniu niejawnym wniosku P.C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku o towarów i usług za 2008 r postanawia : oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżący został wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 2 064 zł . W odpowiedzi złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 10.09.2013r., , w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2008r. Z oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawca urodził się w 1984r. mieszaka sam, w lokalu znajdującym się w R. i z tego tytułu płaci właścicielowi tej nieruchomości miesięczny czynsz w wysokości 500 zł. Miesięczne wydatki wnioskodawcy, związane z bieżącymi potrzebami, wynoszą natomiast 75 zł., dziennie. Stara się on zdobywać pieniądze zbierając złom. Na tą okoliczność przedłożył – "formularz przyjęcia odpadów metali / umowę kupna sprzedaży nr 493/12/14", z dnia 17.12.2014r. na kwotę 367,92 zł. W 2014r. uzyskał on dochód w wysokości 1 543,75 zł., przy przychodzie w wysokości 2 200 zł. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, zawartym w formularzu PPF wnioskodawca podał, iż; nie pracuje, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada oszczędności, nieruchomości ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Zaznaczył też, że pozostaje na utrzymaniu rodziców – M. C. ur. w 1969r. i H. C. ur. w 1961r., którzy zapewniają mu wyżywienie. W "odpowiedzi na wezwanie" , z dnia 12.03.2015r. stwierdził z kolei , że nie uzyskuje już pomocy finansowej od rodziców, ponieważ oni sami jej potrzebują . Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił powyższy wniosek. Podane przez skarżącego dane uznano bowiem za niepełne, wewnętrznie sprzeczne i niezgodne z zasadami logicznego rozumowania. . W sprzeciwie skarżący podniósł, że podał wszystkie wymaganie informacje, a w jego wyjaśnieniach nie było sprzeczności, gdyż sytuacja finansowa rodziców uległa pogorszeniu i w związku z tym nie mogą mu już pomagać, tak jak czynili to poprzednio. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Treść złożonego przez skarżącego oświadczenia we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wystarcza dla przyjęcia, że jego stan majątkowy uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Istotne jest przy tym, że w rozpoznawanej sprawie jest to kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Wcześniejszy wniosek, składany w związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, został oddalony przez tutejszy Sąd a rozstrzygnięcie to zostało następnie utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpoznawaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę. W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, jak również nie podniósł żadnych ważnych okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie, że spełnia on warunki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Rozpoznając poprzedni wniosek o prawo pomocy Sąd uznał, że skarżący nie dopełnił w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Nie przedłożył bowiem, pomimo wezwania, wyciągów z kont bankowych własnych oraz rodziców. Nie przedłożył także oświadczenia dotyczącego wysokości pomocy otrzymywanej od dziadków. Nie uznano także za wiarygodne twierdzeń skarżącego, że nie uzyskuje on żadnych dochodów, bowiem z "historii konta" wynika, że na rachunek wnioskodawcy przelewane byłu pieniądze ze spółki G.. Za niewiarygodne uznano także twierdzenia, że skarżący otrzymuje od rodziców na wyżywienie miesięcznie kwotę 2250 zł (75 zł × 30 dni), pozostawało to bowiem w sprzeczności z wnioskami o przyznanie prawa pomocy składanymi przez matkę skarżącego w innych postępowaniach sądowoadministracyjnych. Również kwota pomocy finansowej otrzymywanej od dziadków skarżącego (około 1000 zł miesięcznie) nie była wystarczająca na pokrycie ponoszonych przez stronę wydatków (studia, czynsz, media, wynagrodzenie pełnomocnika). Zwrócono także uwagę, że skarżący jest znaczącym udziałowcem spółki o dużych przychodach. Argumentacja ta została w pełni zaaprobowana przez Naczelny Sąd Administracyjny. Treść nowego wniosku i dołączonych do niego dokumentów nie pozwala na stwierdzenie aby sytuacja podatnika wskazywała na zmianę istotnych okoliczności mających wpływ na przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi możliwość zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej, natomiast ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy do Sądu. Stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których poniesienia zobowiązana jest na danym etapie postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05). Sąd stwierdza, że treść złożonego przez skarżącego oświadczenia we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wystarcza dla przyjęcia, że jego stan majątkowy uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dokonując oceny w tym zakresie Sąd opierał się na wiedzy uzyskanej w toku niniejszego postępowania oraz znanej z urzędu w związku z innymi zainicjowanymi przez wnioskodawcę i członków jego rodziny postępowaniami w przedmiocie prawa pomocy ( w szczególności I SA/Kr 1652/13 i I SA/Kr 1347/13). Analizując powyższy materiał Sąd nie dał wiary twierdzeniom skarżącego w zakresie uzyskiwanych przez niego dochodów. Ponoszone przez niego wydatki przewyższają kwotę uzyskiwanych przychodów, przy czym okoliczność ta nie została przez skarżącego wyjaśniona w sposób przekonywujący. Wręcz przeciwnie w jego wyjaśnieniach nadal zachodzą sprzeczności co do źródeł z jakich uzyskuje dochody. Z jednej strony twierdzi on, że pozostaje na utrzymaniu rodziców, którzy zapewniają mu wyżywienie, innym razem zaś podaje, że nie otrzymuje od nich żadnych środków. Ponadto pomoc ze strony rodziców pozostaje w sprzeczności z treścią wniosków składanych przez matkę skarżącego w innych postępowaniach. Nie wiadomo zatem z czego pokrywane są deklarowane przez skarżącego miesięczne wydatki w wysokości prawie 3 000 zł . podane w sprzeciwie twierdzenie, że pochodzą one z zaciąganych pożyczek, jest niewiarygodne, skoro twierdzi o n równocześnie, że spłaca je "do dnia dzisiejszego". Ponadto na tą okoliczność skarżący nie przedłożył żadnych dowodów. W tych okolicznościach fakt, że skarżący nie jest już wspólnikiem spółki G. nie ma znaczenia na rozpoznanie wniosku oprawo pomocy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdza, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Tym samym na zasadzie art. 245 § 3 p.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 165 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.