I SA/Kr 182/15
PostanowienieWSA w Krakowie2015-05-21
Skład orzekający: Renata Ranicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który posiada stałe źródło dochodu, ale ponosi wysokie koszty związane z alimentami na chore dziecko i korzysta ze wsparcia rodziny, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, pomimo posiadania stałego dochodu. Kluczowe dla rozstrzygnięcia były wysokie koszty alimentacyjne na chore dziecko, brak możliwości ich obniżenia, korzystanie ze wsparcia rodziny oraz nieskuteczna egzekucja komornicza z nieruchomości, co łącznie wskazuje na znaczące trudności finansowe uniemożliwiające pokrycie kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżący R.B. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Skarżący wskazał, że jego miesięczny dochód wynosi 1.750 zł, jest właścicielem mieszkania, z którego dwukrotnie bezskutecznie próbowano przeprowadzić licytację komorniczą. Ponosi miesięczne koszty alimentów w wysokości 1.000 zł na syna wymagającego stałej opieki lekarskiej i korzysta ze wsparcia rodziny.Rozstrzygnięcie
Skarżący R.B. został zwolniony od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2014 r. znak:[...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2011 r. p o s t a n a w i a zwolnic skarżącego R.B. od kosztów sądowych
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek R.B. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r., w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2014 r.
We wniosku skarżący oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód stanowi wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.750 zł. Skarżący jest właścicielem hipotecznym mieszkania o pow. 87,80 m2. W 2014 r. dwukrotnie była prowadzona licytacja przez komornika z tej nieruchomości – bezskuteczna.
Na uzasadnienie wniosku skarżący podał, iż nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego. Sytuacja finansowa w jakiej się znajduje trwa od 2010 r. Wskutek bardzo precyzyjnie opracowanej strategii przez inwestora został on pozbawiony zapłaty kwoty 160.000 zł za wykonane prace budowlane. Skarżący przez dwa lata pozostawała bez stałego zatrudnienia. Skarżący wyjaśnił także, że płaci alimenty na rzecz syna R. w wysokości 1.000 zł miesięcznie. Nie ma on możliwości obniżenia tej kwoty, gdyż syn jest dzieckiem wymagającym stałej opieki lekarskiej. Skarżący funkcjonuje jedynie dzięki wsparciu rodziny, która nie zostawiła go samego z problemami, ale w ramach swoich skromnych możliwości udziela mu wsparcia.
W piśmie z dnia 30 kwietnia 2015 r. , uzupełniającym wniosek skarżący wyjaśnił, iż rodzice emeryci pokrywają całość rachunków za media przypadających na skarżącego. Rachunki te opłacane są nieterminowo, gdyż wskutek problemów finansowych skarżącego zubożała cła rodzina. Skarżący nie posiada telefonu stacjonarnego ani komórki. Nie posiada polis ubezpieczeniowych. Nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Nie posiada też w żądnym banku konta.
Do pisma skarżący dołączył kserokopie następujących dokumentów:
Fakturę VAT za energię elektryczną za marzec 2015 r., faktura VAT za dostawę gazu za okres od lutego do marca 2015 r., upomnienie z dnia 16 kwietnia 2015 r. w sprawie braku opłat za gaz, faktura VAT za wodę i ścieki za luty 2015 r., potwierdzenie przelewu opłaty za wodę i ścieki dokonane z konta A.B., decyzja w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2015 wraz z potwierdzeniem przelewu stosownej kwoty z konta A.B., zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków skarżącego, zeznanie podatkowe skarżącego za rok 2014, oświadczenie skarżącego o nie korzystaniu z pomocy opieki społecznej.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W tym miejscu należy też zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną ( do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.).
W ocenie orzekającego skarżący w sposób nie budzący wątpliwości za pomocą dokumentów oraz złożonych wyjaśnień udowodnił, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący posiada od kwietnia 2015 r,. stałe źródło dochodu w postaci wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.750 zł brutto. Przez około dwa lata skarżący pozostawał bez stałej pracy. Korzystał i nadal korzysta z pomocy rodziców. Nie byłby bowiem w stanie pokryć ciążących na nim zobowiązań w postaci alimentów na rzecz syna R. w wysokości 1000 zł miesięcznie. Syn choruje wymaga opieki lekarzy specjalistów, z tych względów skarżący nie chce prosić o obniżenie wysokości zasądzonych alimentów. Jego zarobki nie wystarczają jednak na zaspokojenie wszystkich koniecznych potrzeb życiowych, dlatego też cały czas korzysta z pomocy finansowej bliskich. Wobec skarżącego prowadzona jest egzekucja komornicza z majątku – mieszkania. Dwukrotna licytacja okazała się jak na razie bezskuteczna.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie
art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło