I SA/Kr 1825/14
PostanowienieWSA w Krakowie2017-05-22
Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Dąbek, Sędzia WSA Grażyna Firek, Sędzia WSA Piotr Głowacki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy ze względu na jego rzekomą stronniczość, naruszanie prawa, etyki oraz dyskryminację strony?Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek określonych w art. 18 lub art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Samo przekonanie strony o wadliwym lub stronniczym prowadzeniu postępowania, bez przedstawienia konkretnych okoliczności uzasadniających wątpliwości co do bezstronności sędziego, nie stanowi podstawy do jego wyłączenia. Oświadczenie sędziego o braku przesłanek do wyłączenia, jeśli nie budzi wątpliwości, jest wiarygodne.Stan faktyczny
Skarżący T.L. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Jarosława Wiśniewskiego z rozpoznania sprawy dotyczącej podatku rolnego, zarzucając mu uprzedzenie, bierność w wyjaśnianiu kwestii doręczania pism, wydawanie niekorzystnych orzeczeń, naruszanie prawa i etyki oraz dyskryminację ze względów ekonomicznych. Sędzia Jarosław Wiśniewski złożył wyjaśnienie, że nie zachodzą przesłanki do jego wyłączenia. Sąd rozpoznał wniosek.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego Jarosława Wiśniewskiego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek (spr) Sędziowie WSA: Grażyna Firek Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.L. o wyłączenie sędziego WSA w Krakowie Jarosława Wiśniewskiego w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2014r., nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za lata 2010-2013 postanawia: - oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Jarosława Wiśniewskiego -
Skarżący T.L. złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego WSA w Krakowie Jarosława Wiśniewskiego. W opinii skarżącego sędzia jest do niego "widocznie uprzedzony". Ponadto jego zdaniem sędzia pozostaje bierny co do niewyjaśniania przyczyn nieprzekazywania pism do sądu przez Urząd Miejski w K. za pośrednictwem którego skarżący składa pisma w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Zdaniem skarżącego sędzia Jarosław Wiśniewski wydaje niekorzystne dla niego postanowienia i zarządzenia, które naruszają prawo i nie bierze pod uwagę zgłoszeń skarżącego, że wszystkie pisma są przez niego składane prawidłowo i w terminie. Skarżący wyraził przekonanie, że sędzia referent traktuje go w sposób poniżający i dyskryminuje ze względów ekonomicznych. Na zakończenie skarżący stwierdził, że sędzia poza naruszeniem przepisów narusza również zasady etyki.
W pisemnym wyjaśnieniu sędzia Jarosław Wiśniewski podał, że w stosunku do niego nie zachodzą przesłanki do wyłączenia go w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Natomiast stosownie do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.).
Na tle powyższych regulacji w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy (art. 22 § 2 p.p.s.a.). Z treści oświadczenia złożonego do akt sprawy przez sędziego WSA Jarosława Wiśniewskiego nie wynika, aby w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. Jak stwierdzono zaś w orzecznictwie sądowym, autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przezeń wyjaśnienia i jeśli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (tak orzekł między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 września 2014r. - sygn. akt II OZ 1000/14 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, publ. OSN 1972, poz. 55). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w sprawie, a prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08, postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10, postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 259/12 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy dodać, że z art. 19 p.p.s.a. wynika, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji.
Skarżący nie wykazał natomiast w uzasadnieniu swojego wniosku żadnych ustawowych przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 p.p.s.a. ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Samo twierdzenie skarżącego, wskazujące że sędzia działa na jego szkodę, bez przywołania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby wzbudzić wątpliwość co do jego bezstronności, nie uzasadnia w najmniejszym stopniu żądania odnoszącego się do wyłączenia sędziego.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 października 2014r. (sygn. akt II OZ 1008/14 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. Nie może tym samym służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia. W szczególności nie stanowi uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo. Podobnie subiektywny pogląd strony co do trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego nie stanowi przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy. Wyżej zaprezentowany pogląd o niezasadności wyłączenia sędziego w pełni odpowiada zaistniałej w niniejszej sprawie sytuacji. Analizując wniosek skarżącego należy bowiem stwierdzić, że skarżący jest przeświadczony o wadliwym, nieobiektywnym i stronniczym prowadzeniu postępowania przez sędziego. Poza jednak takimi ogólnikowymi stwierdzeniami, skarżący nie wskazał na żadne konkretne okoliczności, które uzasadniałyby taką tezę. W istocie skarżący skupił się jedynie na podkreślaniu okoliczności, że sędzia nie wyjaśnia co dzieje się z przekazywanymi do sądu pismami, które skarżący składa w Urzędzie Miejskim w K. Pomijając już fakt, że skarżący konsekwentnie nie stosuje się do pouczeń zawartych w kierowanej do niego korespondencji co do sposobu składania pism do sądu, nie wskazał on o jakim złożonym piśmie informował sąd, którego nie ma w aktach sprawy. Oznacza to tym samym, że twierdzenia skarżącego są gołosłowne i nie poparte jakąkolwiek możliwą do zweryfikowania argumentacją.
Samo zaś wydawanie przez konkretnego sędziego orzeczeń z którymi skarżący się nie zgadza, nie może stanowić przesłanki wyłączenia sędziego. Okoliczność taka nie mieści się bowiem w zakresie unormowanym w art. 19 p.p.s.a. Podstawą do wyłączenia sędziego na podstawie wyżej wskazanego przepisu, mogą być jedynie obiektywne okoliczności dające podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Wyłączeniu może zatem podlegać jedynie sędzia, który z określonej przyczyny mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony. Treść uzasadnienia wniosku nie daje jednak podstaw do przyjęcia, że w sprawie okoliczności takie zachodzą. Wprawdzie skarżący podał, że sędzia go poniża i dyskryminuje z uwagi na jego ubóstwo, nie podał jednak żadnej okoliczności, która uzasadniałaby takie twierdzenia.
Tym samym wobec niewykazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia wskazanego sędziego, należało orzec, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło